🐣 Atatürk'ün Çocukluk Anıları 👨‍🌾

ATATÜRK'ÜN ÇOCUKLUĞU: CİVCİVLER HOROZ OLDU​

“Bir çocuğun sevgisiyle büyüyen can, günü geldiğinde kümesin değil, kaderin horozu olur.”
– AskPartisi.Com

Genişletmek için tıkla ...

---

Dayıdan Gelen Sürpriz​

Dayısı çiftliğe geldiğinde heyecanlıydı:
“Koş Mustafa, bak sana civciv getirdim. Besle, büyüt, senin olsun!”


Mustafa bir sandalyeye oturdu ve saydı:
Tam on tane civciv vardı.
Makbule ve Naciye de yardımcı olacaktı.

---

Bir Kedi, Bir Seçim, Bir Kayıp​

Günler geçtikçe civcivler azalmaya başladı…
Çiftlikte dolaşan bir kedi, civcivleri teker teker götürüyordu.


Civcivlerden sadece dördü Mustafa’yı seçmişti.
Diğerleri Makbule ile Naciye’nin yanına gitmişti.


O civcivler kedinin hedefi oldu.
Ama Mustafa’nın dört civcivi…
Ona inananlar…
Büyüdü… ve hepsi horoz oldu!

---

ATATÜRK'ÜN ÇOCUKLUĞU: EVCİLİK ANISI​

“Bir çocuk, oyunda bile adaleti kurabiliyorsa, gelecekte halkı da korur.”
– AskPartisi.Com

Genişletmek için tıkla ...

---

Selanik’te Kilimli Günler​

Selanik’te, 8–10 yaş arası çocuklar evlerinin önüne kilim serip evcilik oynardı.
Ama…
Rum ve Ermeni çocuklar oyunlara sataşırdı.


Ermeni Krikor: “Vay Fatoş, kurmuşsun düzeni... Bu çocuğun babası kim?”
Rum Yorgo: “Ben olurum baba, yeter ki kapın açık olsun!”

---

Fatoş’un Çağrısı​

Fatoş, tüm alaylardan bıkmıştı.
Geldi ve Mustafa’ya:
“Evcilik oynarken baba olur musun?”


Mustafa düşünmedi bile:
“Evet,” dedi.
Çünkü görünen köy kılavuz istemezdi.

---

Baba Rolü ve Sessizlik​

Ertesi gün kilim serildi.
Fatoş anneydi, iki kız vardı. Mustafa ortada baba rolündeydi.


Ermeni ve Rum çocuklar geçiyordu ama…
Kimse bir şey diyemedi.
Mustafa’nın varlığı her şeyi değiştirmişti.


Sonraki günlerde çağırıldığında,
Mustafa hep “baba” olarak Fatoş’un yardımına koştu.
Sataşmalar bitti.
Çünkü Mustafa artık sadece bir oyuncu değil,
oyunun düzenini kuran kişiydi.

---

DÜŞMANIM ÇOK ŞU ANDA​

“Bazen bir çocuk, evrenin yasasını tek cümleyle ilan eder.”
– AskPartisi.Com

Genişletmek için tıkla ...

---

Temmuz Sıcağında İki Kardeş​

Ahmet ile Mustafa, Selanik’in toprak sokaklarında yürüyordu.
Ege’nin esintisi, yazın sıcağında serin düşler gibiydi.


O sırada diğer çocuklar büyük bir tartışmanın içindeydi:
“Dünya dursa ne olur?”

---

Cevaplar, Çelişkiler, Sessizlik​

Ahmet: “Dünya durursa yaşam biter.”
Tartışma büyüyordu.


Ahmet iki elini kaldırdı:
“Bırakalım konuşmayı, Mustafa ne derse o olsun!”


Soru soruldu:
“Mustafa, dünya dursa ne olur?”


Mustafa:
“Dünya durmaz, döner.”


Ve bütün ağızlar açık kaldı.

---

ATATÜRK'ÜN ÇOCUKLUĞU: ÇİĞDEM TOPLADIK​

“Bir annenin solan çiçeklerine, çocuklarının sevgisi can suyu olur.”
– AskPartisi.Com

Genişletmek için tıkla ...

---

Kayıp Kardeşler, Sabahın İlk Işıkları​

Saat sabah 08:00…
Zübeyde Hanım uyanmış, sağa sola bakınmıştı.
Ali Rıza Bey uykudaydı.
Ama...
Ahmet ile Ömer yatağında yoktu!


Zübeyde Hanım:
“Kim çocukları annesinden ayırır Bu ne vurdumduymazlık!”

---

Toprak Tencereler ve Çiğdemler​

Bahçeye çıktı.
Çocukları, ellerinde birer toprak tencereyle geliyordu.


“Sabahın köründe neredeydiniz? Bu neyin nesi?”


Ahmet:
“Anne, gece çiğ yağdı ya… Senin güllerin soluyordu… Biz de çiğdem topladık.”

---

Çiçek Açan Umut​

Zübeyde Hanım izin verdi.
Saksılara çiğdem döktüler.
Günler geçtikçe…
Güller, sümbüller canlandı.
Çiçekler açtı…
Çocukların sevgisiyle.

---

“Bir milletin çiçekleri, onun çocuklarının ellerinde yeniden açar.”
– AskPartisi.Com

Genişletmek için tıkla ...

Kaynak: Atatürk’ün Çocukluğu – Ezgi Yayınları, Aralık 1994
Yazar: Serdar Yıldırım

ATATÜRK'ÜN ÇOCUKLUĞU: GÜVERCİN YAVRULARI​

“Kimi gözler gökyüzüne umutla bakar, kimi gözler kartalın gölgesine... Mustafa’nın bakışı her zaman ışığın tarafındaydı.”
– AskPartisi.Com

Genişletmek için tıkla ...

---

Selanik Bahçesindeki Hayat​

Yıl: 1883
Ahmet 9, Ömer 8 yaşındaydı.
Selanik’teki evlerinin bahçesinde güvercinler yuva kurardı.
Her ilkbahar, yumurtalar çatlar; yavrular doğar, beslenir,
sonra da kanatlanıp gökyüzüne karışırlardı.


Ahmet ile Ömer, bu anları alkışlarla karşılardı.

---

Kuş Cıvıltısıyla Başlayan Bir Sabah​

Sabahın ilk ışığında Ahmet uyandı.
Kardeşi Ömer’i de kaldırıp bahçeye çıktılar.
Takip ettikleri yuvada 4 yavru güvercin doğmuştu!


Anne ve baba güvercin yiyecek aramak için uçtu…


Ama o anda...

---

Gökyüzünde Bir Gölge​

Gökyüzünde bir kartal belirdi.
Dönerek alçaldı, yuvanın başına kondu.
Birkaç dakika içinde…
Yuvada yavru kalmadı.


Ahmet ile Ömer korkuyla izledi.
Hızla eve kaçtılar,
Bahçe kapısını içeriden kilitlediler.


Kartal açtı... Kapıya çarptı...
Yere düştü, sonra uçup gitti.
Bir daha da asla oraya uğramadı.

---

ATATÜRK'ÜN ÇOCUKLUĞU: İYİ YÜREKLİ KIZ​

“Hayal kuran bir çocuk, sadece oyun oynamaz; geleceğin adaletini rüyasında şekillendirir.”
– AskPartisi.Com

Genişletmek için tıkla ...

---

Fatma'nın Canı Sıkılıyor​

Fatma, Atatürk’ün ablasıydı. 4 yaşındaydı.
Bir oyuncak bebeği vardı ama bu ona yetmiyordu.
Annesinin yanına gitti:


“Anne, bana masal değil… hikâye anlat. Gerçek gibi bir şey...”

---

Bir Adam ve İyi Yürekli Kız​

Zübeyde Hanım anlatmaya başladı:


“Bir adam varmış, insanları çok severmiş…
Ama fakirlere yardım edecek parası yokmuş.
Ah! Bir param olsa da dünyada fakir kalmasa, dermiş.”


Bu adam 64 yaşına gelmiş, hâlâ umutla yaşamış.
Bir gün ilaççı dükkanının önünden geçerken
16 yaşlarında bir tezgahtar kız ona selam vermiş.
Adam da gülümseyip selamı almış.

---

Altın Sandığı ve Bilinmeyen Bağış​

Yıllar geçmiş…
Adam bir gün dağda bir altın sandığı bulmuş.
Evine taşıyıp bir kısmını harcamış.
Geri kalanını…
O iyi yürekli kıza bırakmış.
Kız kimden geldiğini bilmeden,
altınlarla hayatını kurmuş,
köşklerde yaşamış…

---

Fatma’nın Sessiz Hayali​

Hikâye bittiğinde Fatma gözlerini açtı:
“Anne, hikâye çok güzeldi…”


Odasına gitti…
“Acaba ben de bir gün bir sandık altın bulabilir miyim”
diye düşüncelere daldı…

---

“Bir çocuğun kurduğu hayal, bazen bir milletin gerçekliğine dönüşür.”
– AskPartisi.Com

Genişletmek için tıkla ...

Kaynak: Atatürk’ün Çocukluğu – Ezgi Yayınları, Aralık 1994
Yazar: Serdar Yıldırım

ATATÜRK'ÜN ÇOCUKLUĞU: ARKADAŞIM MUHAN​

“Gerçek karakter, yalnızken verdiğin kararla, kalabalıkta koruduğun dürüstlükle belli olur.”
– AskPartisi.Com

Genişletmek için tıkla ...

---

Selanik’te Kadınlar Toplanmışken…​

Komşu kadınlar bir evde toplanmış, güncel olaylar ve dedikodular arasında sohbet ediyordu.
Ahmet 9 yaşındaydı. O sırada evin oğlu Muhan ve bir başka arkadaşla başka bir odadaydı.
Konu: Devlet yönetimi!


Ahmet:
“Bu gidişat kötü. Sonuç karanlık. Aydınlığa çıkmak gerek.”


Muhan:
“Sizin aklınız kesiyor da yönetenin kesmiyor mu? Yardımcıları boşuna mı var?”

---

Millet, Kimlik, Yönetişim​

Ahmet sakinlikle yanıtladı:
“Belki farkındalar ama değişim istemiyorlar.
Benim annem Türk, bana doğruyu söyler.
Ama eğer Fransız ya da İtalyan olsaydı, beni yanlış yönlendirebilirdi.”


Kısa bir sessizlik…

---

Bir Minder, Bir Para, Bir Vicdan​

Diğer arkadaş lavaboyu sorunca Muhan’la odadan çıktılar.
Ahmet yalnız kaldı.


Muhan’ın minderi büyüktü. Ahmet yer değiştirmek istedi…
Minderi kaldırınca altında kağıt para vardı!


Hemen oturdu.
Yüreğine soğuk bir korku düştü.
“Ya para kaybolursa? Ya beni suçlarlarsa?”


Az sonra arkadaşları geldi. Ahmet sessizdi.
Zübeyde Hanım kapıyı açtı:
“Haydi Ahmet, gidiyoruz.”


Ahmet çıkmadan önce bir kez daha minderin altına baktı:
Para hâlâ oradaydı.


Gönül rahatlığıyla çıktı.
Ve annesiyle birlikte yavaşça eve yürüdü…

---

ATATÜRK'ÜN ÇOCUKLUĞU: GERÇEK BİR HİKAYE​

“Masal çocuk oyalarken, gerçek hikâye karakter inşa eder.”
– AskPartisi.Com

Genişletmek için tıkla ...

---

Ahmet Masal Sevmezdi​

Ahmet, masallardan hoşlanmazdı.
“Devler, cüceler... Bunlar uydurma. Ben gerçek hikaye istiyorum.”


Zübeyde Hanım mutfakta yemek yaparken, Ahmet yaklaştı:
“Anne, ya gerçek bir hikaye anlat ya da konuşmasak da olur.”

---

Mehmet Bey ve Asiye Hanım​

Zübeyde Hanım anlatmaya başladı:


“Mehmet Bey’in buğday tarlaları, bağları, bahçeleri vardı.
Eşi Asiye Hanım uzun boyluydu.
Çocukları: Emin, Zehra, Remziye, Recep.


Emin zaptiye oldu.
Zehra evlendi. Damat Nurettin, çok hayırlı biriymiş… önce!”

---

Tarlalar Gitti, Şatafat Geldi​

Nurettin, güzel sözlerle tapuları almış.
Lokantalarda, gazinolarda her gün ziyafet…
“Ali gel, Veli gel!”
Paralar suyunu çekince…
Sadece bir buğday tarlası kalmış.

---

Miras Davaları ve Son Kalan Tarla​

Tarla yıllarca boş kalmış.
Bir yıl ekilmemiş.
Bir adam çıkmış ve ortasına ev yapmış!


Mahkemeye gidilmiş. Adam:
“Sahipsiz sandım. Evimi yıkmayın…”


Mahkemeler yıllarca sürmüş.
Kadılar, hakimler değişmiş.


Mehmet Bey ve Asiye Hanım göçüp gitmiş.
Torunlar davaya çağrılmış.

---

Ahmet’in Hayatını Değiştiren Hikaye​

Ahmet derin bir iç çekti:
“Anne… Öyle bir hikaye anlattın ki…
Ben başka bir Ahmet oldum.
Sanki yüz yaşındayım.”


“Sen bu hikâyeleri hep anlat anne.
Ben hep burada olurum, dinlerim…”

---

“Gerçek hikâyeler çocuklara gökyüzünü göstermez…
Ama onların yere sağlam basmasını öğretir.”
– AskPartisi.Com

Genişletmek için tıkla ...

Kaynak: Atatürk’ün Çocukluğu – Ezgi Yayınları, Aralık 1994
Yazar: Serdar Yıldırım

Paylaşım için teşekkür ederiz Serdar bey.