A‘râf Suresi 62. Ayette “Size Rabbimin Vahiylerini Tebliğ Ediyorum, Size Öğüt Veriyorum ve Allah Tarafından Sizin Bilmediklerinizi Biliyorum” İfadesi Ne Anlama Gelir 
A‘râf Suresi'nin 61. ayetinde Hz. Nûh, kavminin kendisine yönelttiği:
“Biz seni apaçık bir sapıklık içinde görüyoruz.”
suçlamasına şöyle cevap vermişti:
“Ey kavmim! Bende hiçbir sapıklık yoktur. Bilakis ben âlemlerin Rabbi tarafından gönderilmiş bir peygamberim.”
- ayette ise Hz. Nûh görevini daha ayrıntılı biçimde açıklar:
Bu ayet peygamberlik görevinin üç temel yönünü öne çıkarır:
Tebliğ etmek.
Nasihat etmek.
Allah’ın bildirdiği bilgiyi aktarmak.
Hz. Nûh’un görevi:
kendi kişisel düşüncelerini dayatmak değil;
Allah’tan aldığı mesajı insanlara ulaştırmaktır.
Aynı zamanda kavmine karşı:
samimi bir iyilik isteği
taşır.
Bu yüzden yalnızca bilgi vermiyor.
Onlara:
nasihat ediyor.
“Size Rabbimin Vahiylerini Tebliğ Ediyorum” Ne Demektir
Tebliğ:ulaştırmak,
bildirmek,
eksiltmeden aktarmak
anlamına gelir.
Hz. Nûh’un söylediği şudur:
“Ben size kendimden bir din üretmiyorum.”
Görevi:
Allah’ın kendisine bildirdiği mesajı:
kavmine iletmektir.
Bu, peygamberliğin temel görevlerinden biridir.
Peygamberin Görevi İnsanları Zorla İnandırmak mıdır
Hayır.Peygamber:
mesajı:
açıklar,
uyarır,
müjdeler,
öğüt verir.
Ama insanın yerine:
iman edemez.
Kalbi zorla değiştiremez.
Bu nedenle tebliğ:
zorla kabul ettirmek değil, hakikati açık biçimde ulaştırmaktır.
“Rabbimin Vahiyleri” İfadesi Neden Önemlidir
Hz. Nûh:“Benim düşüncelerim”
demiyor.
“Rabbimin vahiyleri”
diyor.
Bu ifade mesajın:
kaynağının kendisi olmadığını
gösterir.
Peygamber:
mesajın sahibi değil;
emanetçisidir.
Peygamber Vahye Kendi İsteğine Göre Bir Şey Ekleyebilir mi
Peygamberlik anlayışında:peygamberin görevi vahyi:
doğru biçimde
iletmektir.
Mesajın özünü:
kişisel çıkarına göre değiştirmek
peygamberlik göreviyle bağdaşmaz.
Bu nedenle:
tebliğde güvenilirlik
çok önemli bir ilkedir.
“Size Öğüt Veriyorum” Ne Anlama Gelir
Ayette geçen nasihat:birinin iyiliğini samimiyetle istemek,
ona faydalı olanı göstermek
anlamına gelir.
Hz. Nûh yalnızca:
“Bu bilgi budur.”
demiyor.
Aynı zamanda:
“Sizin iyiliğinizi istiyorum.”
mesajı veriyor.
Nasihat:
bilgi ile:
merhametin birleşmesidir.
Nasihat ile Azarlamak Aynı Şey midir
Hayır.Nasihat:
karşı tarafı küçük düşürmek
değildir.
Azarlamada bazen:
öfke,
aşağılama,
üstünlük duygusu
bulunabilir.
Gerçek nasihat ise:
“Sen zarar görme.”
duygusundan doğar.
Hz. Nûh’un önceki ayetteki:
“Ey kavmim”
hitabı da bunu gösterir.
Bir İnsana Nasihat Etmenin En Doğru Yolu Nedir
Her insan ve durum farklıdır.Ama genel olarak:
saygılı olmak,
uygun zamanı seçmek,
kişiyi herkesin önünde aşağılamamak,
açık ve dürüst konuşmak,
kendi üstünlüğünü göstermemek
önemlidir.
Çünkü nasihatin amacı:
insanı utandırmak değil, ona fayda sağlamaktır.
Her Doğru Her Yerde Aynı Şekilde Söylenmeli midir
Hayır.Doğruyu söylemek kadar:
nasıl söylediğimiz de
önemlidir.
Aynı söz:
nazik biçimde söylendiğinde
insanın kalbine ulaşabilir.
Aşağılayıcı biçimde söylendiğinde ise:
karşı tarafı savunmaya itebilir.
Bu nedenle hikmet:
yalnız ne söyleyeceğini değil, nasıl söyleyeceğini de bilmektir.
“Allah Tarafından Sizin Bilmediklerinizi Biliyorum” Ne Demektir
Hz. Nûh’un burada söylediği bilgi:kendi başına sahip olduğu sınırsız bir bilgi değildir.
Anlam:
Allah’ın kendisine vahiy yoluyla bildirdiği:
gerçekleri,
uyarıları,
ahiretle ilgili bilgileri
kavminin bilmediğidir.
Yani Hz. Nûh:
gaybı kendiliğinden bilen biri olduğunu söylemez.
Peygamberler Gaybı Kendi Başlarına Bilir mi
İslam inancında:gaybın mutlak bilgisi:
Allah’a aittir.
Peygamberler:
Allah’ın kendilerine bildirdiği kadarını
bilirler.
Bu nedenle:
“Allah tarafından sizin bilmediklerinizi biliyorum”
ifadesi:
vahiy yoluyla verilen bilgi
şeklinde anlaşılmalıdır.
Hz. Nûh’un Kavmi Neleri Bilmiyor Olabilir
Örneğin:inkârlarının sonuçlarını,
Allah’ın hükmünü,
gelecek azabı,
ahiretle ilgili gerçekleri
bilmiyor veya doğru biçimde kavramıyor olabilirler.
Hz. Nûh ise:
Allah’ın kendisine bildirdiği vahiy sayesinde
onları:
önceden uyarmaktadır.
Bilgi İnsana Sorumluluk Yükler mi
Evet.İnsan bir tehlikeyi biliyorsa
ve başkasının zarar göreceğini görüyorsa:
uyarması gerekebilir.
Örneğin:
bir köprünün çökmek üzere olduğunu bilen biri,
insanların üzerinden geçmesine sessiz kalırsa:
ahlaki sorumluluk taşıyabilir.
Hz. Nûh’un tebliği de:
bildiği hakikati saklamama sorumluluğudur.
Bilgi İnsanı Kibirli Yapmalı mıdır
Hayır.Gerçek bilgi:
çoğu zaman insanın ne kadar az bildiğini
de fark ettirir.
Hz. Nûh:
“Ben sizden üstünüm çünkü çok biliyorum.”
demiyor.
Bilgisini:
insanları aşağılamak için değil;
onları korumak için kullanıyor.
Bir Şeyi Bilmek ile Onu Yaşamak Arasında Fark Var mıdır
Evet.İnsan:
çok şey bilebilir.
Ama bildiğini:
hayatına uygulamayabilir.
Örneğin:
yalanın kötü olduğunu bilir
ama yalan söyleyebilir.
Adaletin iyi olduğunu bilir
ama haksızlık yapabilir.
Bu nedenle Kur’an açısından önemli olan:
bilginin ahlaka dönüşmesidir.
Nasihat Eden Kişi Kendisini de Sorgulamalı mıdır
Evet.Başkalarına:
doğruyu,
ahlakı,
sorumluluğu
anlatan insan:
kendi hayatına da bakmalıdır.
Çünkü:
“Sen yap ama ben yapmayayım.”
anlayışı
nasihatin güvenilirliğini zedeler.
Gerçek nasihat:
önce insanın kendi vicdanına da
dokunmalıdır.
İnsan Neden Kendisine İyilik İsteyen Birini Bile Reddedebilir
Çünkü insan:nasihati:
eleştiri,
kontrol,
üstünlük gösterisi
olarak algılayabilir.
Özellikle kişi:
yanlışını kabul etmek istemiyorsa,
en samimi uyarıyı bile:
düşmanlık
olarak görebilir.
Bu yüzden Hz. Nûh’un görevi:
kolay değildir.
O:
iyilik istediği insanlar tarafından reddedilmektedir.
Birini Uyarmak İçin Sonuçtan Emin Olmak Gerekir mi
Eğer kesin bilgi yoksa:kesin ifadeler kullanmamak gerekir.
İnsan:
“Bence bu sana zarar verebilir.”
diyebilir.
Ama:
bilmediği bir konuda:
kesin hükümler vermemelidir.
Hz. Nûh’un farkı:
uyarısının kaynağının:
vahiy
olmasıdır.
A‘râf Suresi 61. ve 62. Ayetler Birlikte Ne Söylüyor
- ayette Hz. Nûh:
demişti.
- ayette ise:
Rabbimin vahiylerini size ulaştırıyorum.
Size nasihat ediyorum.
Allah’ın bana bildirdiği, sizin bilmediğiniz şeyleri biliyorum.
Yani önce:
kim olduğunu,
sonra:
görevinin ne olduğunu
açıklamıştır.
Sonuç: A‘râf Suresi 62. Ayet Bize Ne Öğretiyor
A‘râf Suresi 62. ayet peygamberlik görevinin özünü çok sade biçimde anlatır.Hz. Nûh:
“Size Rabbimin vahiylerini tebliğ ediyorum.”
der.
Yani:
mesajı gizlemiyor.
Değiştirmiyor.
Kendi çıkarına çevirmiyor.
İnsanlara ulaştırıyor.
Ardından:
“Size öğüt veriyorum.”
der.
Bu ifade çok önemlidir.
Çünkü peygamberlik:
yalnız bilgi aktarmak değildir.
İnsanların:
iyiliğini istemektir.
Hz. Nûh kavmi tarafından:
reddedilmiş,
sapıklıkla suçlanmış
olmasına rağmen:
onların zarar görmesini istemez.
Hâlâ:
uyarır.
Hâlâ:
nasihat eder.
Sonra:
“Allah tarafından sizin bilmediklerinizi biliyorum.”
der.
Burada da bir kibir yoktur.
Hz. Nûh:
sınırsız bilgiyi kendisine mal etmez.
Bilgisinin kaynağını:
Allah’a
bağlar.
Bu ayet bize bugün de önemli bir ahlak öğretir:
Bildiğin bir doğruyu paylaşacaksan:
üstünlük taslamak için değil, fayda sağlamak için paylaş.
Birini uyaracaksan:
onu küçültmek için değil, zarar görmesin diye uyar.
Bilgiliysen:
bilgin seni kibirli değil, daha sorumlu yapsın.
Ve bilmediğin yerde:
bildiğini iddia etme.
Belki de A‘râf 62’nin bize yönelttiği en güçlü soru şudur:
Birine doğruyu söylediğimizde gerçekten onun iyiliğini mi istiyoruz, yoksa haklı olduğumuzu göstermeye mi çalışıyoruz?
Çünkü bilgi:
insanı büyütebilir.
Ama bilgiye:
merhamet eşlik etmezse
insanla arasına duvar da örebilir.
Hz. Nûh’un örneğinde ise:
bilgi,
tebliğ
ve nasihat
aynı yerde buluşur:
İnsan kurtulsun diye.
