📖 A‘râf Suresi 59. Ayette “Andolsun, Nûh’u Kavmine Gönderdik; ‘Ey Kavmim! Allah’a Kulluk Edin, Sizin O’ndan Başka İlahınız Yoktur. Ben Sizin İçin

A‘râf Suresi 59. Ayette “Andolsun, Nûh’u Kavmine Gönderdik; ‘Ey Kavmim! Allah’a Kulluk Edin, Sizin O’ndan Başka İlahınız Yoktur. Ben Sizin İçin Büyük Bir Günün Azabından Korkuyorum’ Dedi” İfadesi Ne Anlama Gelir ​

“Gerçek uyarı, insanı korkutmak için değil, yanlış yoldan dönme fırsatı vermek için yapılır. Samimi nasihat, felaketi seyretmek değil, felaket gelmeden önce ‘Dön’ diyebilmektir.”
Ersan Karavelioğlu

Genişletmek için tıkla ...

A‘râf Suresi'nin 58. ayetinde aynı yağmurun farklı topraklarda farklı ürünler meydana getirdiği anlatılmış ve bunun üzerinden insan kalbinin hakikate verdiği farklı tepkiler düşündürülmüştü.

1. ayetle birlikte surede yeni bir bölüm başlar.

Bu bölümde geçmiş peygamberlerin toplumlarıyla mücadeleleri anlatılır.

İlk olarak:

Hz. Nûh

ve kavmi ele alınır.

Ayet şöyle bildirir:

“Andolsun, Nûh’u kavmine gönderdik. O, ‘Ey kavmim! Allah’a kulluk edin. Sizin O’ndan başka hiçbir ilahınız yoktur. Gerçekten ben sizin için büyük bir günün azabından korkuyorum’ dedi.”

Burada Hz. Nûh’un mesajı üç temel unsurdan oluşur:

Allah’a kulluk edin.

O’ndan başka ilah yoktur.

Yanlışınızın sonucundan korkuyorum.

Bu son ifade son derece önemlidir.

Nûh Peygamber yalnızca:

“Azap gelecek.”

demiyor.

Şöyle diyor:

“Sizin için korkuyorum.”

Bu, peygamberlik tebliğinin:

öfke değil,

merhamet

taşıdığını gösterir.

Hz. Nûh Kimdir ​

Hz. Nûh:

Kur’an’da adı sıkça geçen büyük peygamberlerden biridir.

Kavmini uzun süre:

Allah’a kulluğa,

şirkten uzak durmaya,

doğru yaşamaya

çağırmıştır.

Kur’an onun kıssasını farklı surelerde:

farklı yönleriyle

anlatır.

A‘râf Suresi’nde ise özellikle:

tevhid çağrısı

ve kavminin buna verdiği tepki

öne çıkar.

Neden Peygamber Kendi Kavmine Gönderiliyor ​

Ayet:

“Nûh’u kavmine gönderdik.”

der.

Bu önemlidir.

Çünkü peygamber:

insanların tanıdığı,

dilini bildiği,

toplumunu bildiği

bir kişidir.

Mesaj:

uzaktan gelen yabancı bir ses değil;

kendi içlerinden gelen bir uyarıdır.

“Ey Kavmim” Hitabı Neden Önemlidir ​

Hz. Nûh:

“Ey düşmanlarım.”

demiyor.

“Ey sapıklar.”

demiyor.

“Ey kavmim.”

diyor.

Bu hitap:

yakınlık,

aidiyet,

merhamet

taşır.

Yani Nûh Peygamber kendisini:

kavminin karşısında değil;

onların iyiliğini isteyen biri

olarak konumlandırır.

Peygamberlerin Tebliği Neden Çoğu Zaman “Allah’a Kulluk Edin” Sözüyle Başlar ​

Çünkü İslam’ın temelinde:

tevhid

vardır.

Yani:

yalnız Allah’a kulluk etmek,

O’nu nihai otorite kabul etmek,

ilahlaştırılmış başka güçlerin peşinden gitmemek.

Bu nedenle peygamberlerin mesajında ilk mesele:

ritüel ayrıntılardan önce:

kimin için yaşadığın

sorusudur.

“Allah’a Kulluk Edin” Ne Demektir ​

Kulluk:

yalnızca ibadet hareketleri değildir.

Namaz,

dua,

oruç

kulluğun parçalarıdır.

Ama kulluk aynı zamanda:

Allah’ın ölçülerini dikkate almak,

adaletli olmak,

zulümden kaçınmak,

ahlaklı yaşamak

demektir.

Yani kulluk:

hayatın tamamına yayılan bir yöneliştir.

“Sizin O’ndan Başka İlahınız Yoktur” Ne Anlama Gelir ​

Bu cümle tevhidin özüdür.

İlah:

yalnızca kendisine tapılan bir put

demek değildir.

İnsanın:

mutlaklaştırdığı,

karşısında boyun eğdiği,

hayatının merkezine yerleştirdiği

şeyler de ilahlaştırılabilir.

Ayet insanı:

mutlak bağlılığı yalnız Allah’a vermeye

çağırır.

İnsan Bugün de Bir Şeyi İlahlaştırabilir mi ​

Evet, mecazi anlamda bu tehlike bugün de vardır.

İnsan:

parayı,

gücü,

şöhreti,

statüyü,

insanların onayını

hayatının mutlak merkezi hâline getirebilir.

Bunlar kendi başlarına ilah değildir.

Ama insan:

bütün ahlakını bunlara feda ederse

onlara:

olması gerekenden fazla otorite vermiş olur.

Nûh Peygamber’in Mesajı Neden Bu Kadar Sade ​

Çünkü temel hakikat:

karmaşık olmak zorunda değildir.

Hz. Nûh’un çağrısı:

Allah’a kulluk edin.

O’ndan başka ilah yoktur.

Bu mesaj:

çok kısa

ama bütün dini hayatı içine alabilecek kadar

kapsamlıdır.

Bazen insan:

hakikatin sadeliğini

gereksiz karmaşıklıklarla

gölgeleyebilir.

“Ben Sizin İçin Korkuyorum” Sözü Neden Çok Önemlidir ​

Bu ifade peygamberin:

kavmine duyduğu merhameti

gösterir.

Nûh Peygamber:

“Azap gelsin de görün.”

demiyor.

Tam tersine:

“Sizin için korkuyorum.”

diyor.

Yani uyarının amacı:

insanı ezmek değil;

onu felaketten korumaktır.

Dini Uyarı Merhametle Yapılmalı mıdır ​

Bu ayetin verdiği en güçlü derslerden biri budur.

Bir insana:

yanlışını söylemek

gerekebilir.

Ama bunu:

aşağılayarak,

hakaret ederek,

öfkeden zevk alarak

yapmak başka şeydir.

Merhametli uyarı:

“Senin zarar görmeni istemiyorum.”

duygusunu taşır.

Korku Dili Dinde Her Zaman Yanlış mıdır ​

Hayır.

Korku bazen:

tehlikeyi ciddiye almak

için gereklidir.

Örneğin:

çocuğa:

“Yola kontrolsüz çıkarsan araba çarpabilir.”

demek onu korkutmak için değil,

korumak içindir.

Benzer şekilde peygamberlerin ahiret uyarıları:

sadece korku üretmek değil;

sonucu önceden haber vermek

amacını taşır.

“Büyük Bir Gün” Hangi Gündür ​

Bu ifade:

ahiret,

hesap,

azap günü

olarak anlaşılır.

Ayet Nûh Peygamber’in:

kavminin inkâr ve şirkte ısrar etmesinin

sonucundan korktuğunu

bildirir.

Bu büyük gün:

insanın dünyadaki tercihlerinin:

karşılığını göreceği gün

olarak anlatılır.

Hz. Nûh’un Kavmi Neden Tevhid Çağrısına Direndi ​

Kur’an’ın diğer bölümlerinde görüldüğü üzere:

alışkanlık,

atalardan gelen inançlar,

sosyal düzen,

kibir

insanların peygamberlere direnmesinde etkili olabilir.

İnsan bazen:

bir düşüncenin yanlış olduğunu kabul etmektense

alıştığı şeyi savunmayı

daha kolay bulur.

Çünkü hakikati kabul etmek:

hayatı değiştirmeyi gerektirebilir.

Atalardan Gelen Her Şey Doğru mudur ​

Hayır.

Gelenek:

değerli olabilir.

İnsan toplumların:

bilgisini,

tecrübesini,

kültürünü

taşır.

Ama bir şeyin:

eski olması

tek başına doğru olduğunu göstermez.

Kur’an sık sık:

ataların yolunu sorgulamadan takip etme

tavrını eleştirir.

İnançta Sorgulama ile İnkâr Arasında Fark Var mıdır ​

Evet.

Soru sormak:

anlamaya çalışmak

demektir.

İnkâr ise:

gerçeği reddetme tavrı olabilir.

İnsan:

“Bunu anlamıyorum.”

diyebilir.

Araştırabilir.

Sorabilir.

Bu:

hakikatten kaçmakla aynı şey değildir.

Samimi soru:

inancı derinleştirebilir.

İnsan Neden Uyarılmaktan Hoşlanmayabilir ​

Çünkü uyarı:

insana:

yanlış yaptığını

hatırlatabilir.

Ego ise:

yanlış olduğunu kabul etmek istemeyebilir.

İnsan:

uyarıyı değerlendirmek yerine

uyaran kişiye kızabilir.

Bu nedenle hakikat karşısındaki en önemli özelliklerden biri:

tevazu

olabilir.

Başkasını Uyaran İnsan Kendini Üstün mü Görmelidir ​

Hayır.

Nûh Peygamber’in dili bunun tersini gösterir.

“Ey kavmim.”

der.

“Sizin için korkuyorum.”

der.

Kendisini:

ahlaki üstünlük gösterisi yapan biri

olarak sunmaz.

Uyarı:

kibirle değil, sorumluluk ve merhametle

yapılmalıdır.

A‘râf Suresi 58. ve 59. Ayetler Arasında Nasıl Bir Bağ Vardır ​

1. ayette:

aynı yağmurun farklı topraklarda farklı sonuçlar oluşturduğu

anlatılmıştı.

1. ayette ise:

Hz. Nûh’un kavmine yaptığı çağrı

başlar.

Bu iki ayeti birlikte düşündüğümüzde ilginç bir bağ ortaya çıkar.

Yağmur:

toprağa gelir.

Vahiy:

insana gelir.

Toprağın biri:

ürün verir.

Diğeri:

zor ürün verir.

Benzer biçimde Nûh’un mesajı da:

kavminin kalplerine ulaşır.

Ama herkes:

aynı karşılığı vermez.

Sonuç: A‘râf Suresi 59. Ayet Bize Ne Öğretiyor ​

A‘râf Suresi 59. ayet Hz. Nûh kıssasının başlangıcında:

peygamberlik mesajının özünü

çok sade biçimde ortaya koyar.

Hz. Nûh şöyle der:

“Ey kavmim!”

Daha ilk kelimede:

yakınlık vardır.

Sonra:

“Allah’a kulluk edin.”

denir.

Bu:

hayatın merkezini

yeniden belirleme çağrısıdır.

Ardından:

“Sizin O’ndan başka ilahınız yoktur.”

denir.

Bu:

insanı bütün sahte mutlaklardan

özgürleştiren tevhid çağrısıdır.

Ve sonra belki ayetin en insani cümlesi gelir:

“Ben sizin için büyük bir günün azabından korkuyorum.”

Bu cümle bize peygamberlerin:

insanların felaketinden zevk alan kişiler olmadığını

gösterir.

Onlar:

insanı kurtarmak için

uyarırlar.

Bazen gerçek sevgi:

yalnız güzel şeyler söylemek değildir.

Bazen:

“Bu yolun sonunda zarar var.”

diyebilmektir.

Ama bunu:

hakaretle değil,

merhametle yapmak gerekir.

Bugün de bu ders geçerlidir.

Bir arkadaşımızın:

kendisine zarar verdiğini görürsek,

sevdiğimiz biri yanlış bir yola girerse,

sessiz kalmak her zaman sevgi olmayabilir.

Ama uyarırken:

Nûh Peygamber’in dilini

hatırlamak gerekir.

“Sen kötüsün.”

değil:

“Senin için endişeleniyorum.”

“Sen bittin.”

değil:

“Dönmen için hâlâ fırsat var.”

“Ben senden üstünüm.”

değil:

“İkimiz de Allah’ın kullarıyız.”

Belki de A‘râf 59’un bize yönelttiği en güçlü soru şudur:

Bir insanı uyardığımızda gerçekten onun iyiliğini mi istiyoruz, yoksa kendi üstünlüğümüzü mü göstermeye çalışıyoruz?

Çünkü samimi tebliğ:

insanı ezmez.

Onu kurtarmaya çalışır.

“Birini gerçekten seviyorsak yalnız iyi gününde yanında olmayız; yanlış yola girdiğini gördüğümüzde de onu kırmadan uyarmaya çalışırız. Samimi nasihat, ‘Ben haklıyım’ demekten önce ‘Sen zarar görme’ diyebilmektir.”
Ersan Karavelioğlu

Genişletmek için tıkla ...