A‘râf Suresi 61. Ayette “Nûh ‘Ey Kavmim! Bende Bir Sapıklık Yoktur; Bilakis Ben Âlemlerin Rabbi Tarafından Gönderilmiş Bir Peygamberim’ Dedi” İfadesi Ne Anlama Gelir 
A‘râf Suresi'nin 60. ayetinde Hz. Nûh’un kavminin ileri gelenleri ona:
“Biz seni apaçık bir sapıklık içinde görüyoruz.”
demişlerdi.
- ayette Hz. Nûh’un cevabı gelir:
Bu cevap son derece dikkat çekicidir.
Hz. Nûh:
hakarete hakaretle karşılık vermez.
Onlara:
“Asıl sapık sizsiniz.”
diye başlayan öfkeli bir cevap vermez.
Önce suçlamayı açık biçimde reddeder:
“Bende sapıklık yoktur.”
Sonra kendi görevini belirtir:
“Ben âlemlerin Rabbi tarafından gönderilmiş bir peygamberim.”
Burada bize:
eleştiri karşısında sakinlik,
kimlik bilinci,
göreve sadakat
ve tartışma ahlakı
hakkında çok önemli dersler verilir.
Hz. Nûh Neden “Ey Kavmim” Demeye Devam Ediyor
Kavmi onu:sapıklıkla
suçlamıştı.
Buna rağmen Hz. Nûh yine:
“Ey kavmim…”
diye seslenir.
Yani onların sert sözü:
onun üslubunu bozmamıştır.
Bu çok önemli bir ahlaki tavırdır.
İnsan karşısındakinin seviyesine inmeden de:
kendini savunabilir.
“Bende Bir Sapıklık Yoktur” Ne Demektir
Hz. Nûh kendisine yöneltilen suçlamayı:açık,
net,
doğrudan
reddeder.
Ne gereksiz uzun bir savunmaya girer,
ne de belirsiz konuşur.
Sadece:
“Bende sapıklık yoktur.”
der.
Bu, insanın haksız bir suçlama karşısında:
kendini sakin ama kararlı biçimde savunabileceğini
gösterir.
Hz. Nûh Neden Hakarete Hakaretle Cevap Vermiyor
Çünkü onun amacı:tartışmayı kazanmak değil,
hakikati anlatmaktır.
Eğer konuşma:
karşılıklı hakarete dönüşürse
asıl mesaj kaybolabilir.
Bu nedenle Hz. Nûh:
kişisel saldırıya kapılmadan
konuyu tekrar:
mesaja
getirir.
Bir İnsanın Kendini Savunması Kibir midir
Hayır.Tevazu:
haksız suçlamayı kabul etmek
demek değildir.
Bir insan:
kendisine yöneltilen yanlış iddiayı
düzeltebilir.
Örneğin:
“Bu söylediğiniz doğru değil.”
diyebilir.
Sorun:
kendini savunmak değil;
bunu:
kibir,
hakaret,
aşağılama
ile yapmaktır.
“Bilakis Ben Bir Peygamberim” İfadesi Neden Önemlidir
Hz. Nûh yalnızca:“Ben sapık değilim.”
demekle kalmaz.
Kendisinin ne olduğunu da açıklar:
“Ben bir peygamberim.”
Yani tartışmayı:
negatif bir suçlamadan
pozitif bir göreve çevirir.
Bu çok güçlü bir iletişim biçimidir:
Sadece ne olmadığını değil, ne olduğunu da anlatmak.
“Peygamber” Ne Demektir
Peygamber:Allah’ın insanlara mesajını iletmek üzere seçtiği
elçidir.
Arapçada burada geçen:
“resûl”
kelimesi:
elçi,
gönderilmiş kişi
anlamındadır.
Hz. Nûh’un söylediği şudur:
“Ben kendi kafamdan bir düşünce ortaya atmıyorum; Allah’ın gönderdiği mesajı size iletiyorum.”
“Âlemlerin Rabbi Tarafından” İfadesi Ne Anlama Gelir
Bu ifade:Nûh Peygamber’in mesajının kaynağını
belirtir.
Onu gönderen:
yalnızca belirli bir kabilenin tanrısı
değildir.
Âlemlerin Rabbidir.
Yani:
insanların,
yeryüzünün,
göklerin,
bütün varlığın Rabbi.
Bu ifade mesajın:
evrensel kaynağını
vurgular.
Hz. Nûh’un Otoritesi Kendisinden mi Geliyor
Hayır.Hz. Nûh:
“Ben sizden daha zekiyim.”
demiyor.
“Ben daha soyluyum.”
demiyor.
“Ben güçlüyüm.”
demiyor.
Yetkisinin kaynağı:
Allah tarafından gönderilmiş olmasıdır.
Bu nedenle peygamberlik:
kişisel üstünlük gösterisi değil;
emanet ve sorumluluktur.
Bir Peygamber Kendisini Toplumdan Üstün Görür mü
Peygamber:özel bir görev taşır.
Ama bu:
kibirlenmesi
anlamına gelmez.
Nûh Peygamber’in:
“Ey kavmim”
diye konuşması
bunun güzel örneğidir.
Onların içinden biridir.
Onlara karşı:
merhamet taşır.
Görevi:
insanları aşağılamak değil, doğruya çağırmaktır.
Haksız Suçlamalara Karşı En Sağlıklı Tavır Nedir
Her durumda tek bir yöntem yoktur.Ama bu ayetten önemli bir ilke çıkarılabilir:
Önce:
gerçeği açıkla.
Sonra:
gereksiz hakaret yarışına girme.
Örneğin:
“Bu suçlama doğru değildir; benim görüşüm ve niyetim şudur.”
demek çoğu zaman:
karşı saldırıdan
daha güçlü olabilir.
İnsan Neden Haksız Suçlama Karşısında Çok Öfkelenir
Çünkü insan:kimliğinin yanlış tanımlandığını
hisseder.
Özellikle:
dürüst birine yalancı,
iyi niyetli birine kötü,
doğruyu savunana sapık
denildiğinde
kişi doğal olarak öfkelenebilir.
Fakat öfke:
kontrol edilmezse
insanın haklı olduğu konuda bile:
hatalı davranmasına yol açabilir.
Sakin Kalmak Zayıflık mıdır
Hayır.Bazen sakin kalmak:
bağırmaktan
daha fazla güç gerektirir.
Çünkü insan:
öfkesini kontrol etmek,
kelimelerini seçmek,
mesajından sapmamak
zorundadır.
Hz. Nûh’un cevabında:
kararlılık vardır ama kontrolsüz öfke yoktur.
İnsan Kendisine Yapıştırılan Etikete İnanmaya Başlayabilir mi
Evet.Bir insana sürekli:
“Sen başarısızsın.”
“Sen kötüsün.”
“Senden bir şey olmaz.”
denildiğinde
kişi zamanla bunu:
kendi kimliği gibi
algılayabilir.
Bu nedenle insan:
başkalarının kendisine verdiği etiketten önce:
gerçekte kim olduğunu
sorgulamalıdır.
Başkalarının Bizi Yanlış Tanıması Kim Olduğumuzu Değiştirir mi
Hayır.Bir insan hakkında:
bin kişi aynı yanlış şeyi
söylese bile
gerçek değişmez.
Hz. Nûh’un bütün toplumu:
onu yanlış yolda görüyor olabilir.
Ama o:
kendi görevini bilir.
Bu bize şunu öğretir:
Kalabalığın kanaati kimliğin nihai ölçüsü değildir.
Kendinden Emin Olmak ile Kibir Arasında Ne Fark Vardır
Kendinden emin olmak:“Ne söylediğimi ve neden söylediğimi biliyorum.”
demektir.
Kibir ise:
“Ben herkesten üstünüm.”
demektir.
Hz. Nûh:
kendi görevi konusunda nettir.
Ama kavmine karşı:
aşağılayıcı bir dil kullanmaz.
Bu:
özgüven ile tevazunun aynı kişide bulunabileceğini
gösterir.
İnsan Eleştirildiğinde Önce Kendini Kontrol Etmeli midir
Evet.Her suçlama:
yanlış olmayabilir.
Birisi bizi eleştirdiğinde:
önce:
“Bunda gerçek payı var mı?”
diye düşünmek faydalıdır.
Eğer varsa:
düzeltmek gerekir.
Eğer yoksa:
Hz. Nûh’un yaptığı gibi:
sakin ve açık biçimde reddetmek
mümkündür.
Hakikati Savunmak İçin Sertleşmek Şart mıdır
Hayır.Sert olmak ile:
net olmak
aynı şey değildir.
İnsan:
son derece net
ama aynı zamanda:
saygılı
olabilir.
Hz. Nûh:
“Bende sapıklık yoktur.”
diyerek son derece nettir.
Ama:
kavmini aşağılamaz.
Bu bize:
hakikatin hakarete ihtiyaç duymadığını
öğretir.
A‘râf Suresi 60. ve 61. Ayetler Birlikte Ne Söylüyor
- ayette kavmin ileri gelenleri:
“Biz seni apaçık sapıklık içinde görüyoruz.”
demişti.
- ayette Hz. Nûh:
diyor.
Sonra:
“Ben âlemlerin Rabbi tarafından gönderilmiş bir peygamberim.”
diye ekliyor.
Bir tarafta:
etiketleme.
Diğer tarafta:
sakin açıklama.
Bir tarafta:
kişiye saldırı.
Diğer tarafta:
mesaja dönüş.
Bu iki ayet birlikte:
tartışma ahlakı açısından çok güçlü bir örnek oluşturur.
Sonuç: A‘râf Suresi 61. Ayet Bize Ne Öğretiyor
A‘râf Suresi 61. ayet Hz. Nûh’un:haksız suçlama karşısındaki
duruşunu gösterir.
Kavmi ona:
“Sen açık bir sapıklık içindesin.”
demiştir.
Hz. Nûh’un önünde iki seçenek vardır:
Onlara hakaret etmek.
Ya da:
hakikati sakin biçimde açıklamak.
O ikinci yolu seçer.
“Ey kavmim!”
diye başlar.
Bu iki kelime bile:
öfkesinin merhametini yok etmediğini
gösterir.
Sonra:
“Bende sapıklık yoktur.”
der.
Yani haksız suçlamayı:
net biçimde reddeder.
Ve ardından:
“Ben âlemlerin Rabbi tarafından gönderilmiş bir peygamberim.”
diyerek:
kim olduğunu,
görevini,
mesajının kaynağını
açıklar.
Bu tavır bugünün insanı için de çok değerlidir.
Birileri bizi yanlış anlayabilir.
Hakkımızda yanlış konuşabilir.
Bize:
olmadığımız şeyleri
yakıştırabilir.
Bu durumda insan:
başkalarının öfkesiyle kendi karakterini kaybetmemelidir.
Çünkü bazen bir tartışmada en büyük başarı:
karşı tarafı susturmak değil;
kendi ahlakını kaybetmeden gerçeği söyleyebilmektir.
Ayet aynı zamanda şunu öğretir:
İnsan kendi kimliğini:
başkalarının etiketleriyle
belirlememelidir.
Çünkü toplum:
Hz. Nûh’a bile:
“Sapıklık içindesin.”
diyebilmiştir.
Demek ki:
bir insan hakkında söylenen sözlerin çokluğu
o sözleri otomatik olarak doğru yapmaz.
Asıl mesele:
gerçeğin ne olduğudur.
Belki de A‘râf 61’in bize yönelttiği en güçlü soru şudur:
Biri bizi haksız yere suçladığında, onun öfkesi bizim de üslubumuzu mu belirliyor; yoksa kim olduğumuzu unutmadan cevap verebiliyor muyuz?
Çünkü insanın karakteri:
yalnız dostlarına nasıl davrandığıyla değil;
kendisine haksızlık edenlere nasıl cevap verdiğiyle de ortaya çıkar.
