A‘râf Suresi 135. Ayette “Ulaşacakları Bir Süreye Kadar Azabı Üzerlerinden Kaldırınca Bir de Bakarsın ki Sözlerinden Dönüyorlardı” İfadesi Ne Anlama Gelir 
A‘râf Suresi'nin 134. ayetinde Firavun toplumu Hz. Musa’ya:
“Eğer bu azabı bizden kaldırırsan sana kesinlikle iman edecek ve İsrailoğullarını seninle birlikte göndereceğiz.”
demişti.
- ayette ise bu sözün ne kadar kalıcı olduğu ortaya çıkar:
Yani:
sıkıntı varken:
söz veriyorlar.
Sıkıntı kalkınca:
verdikleri sözü:
bozuyorlar.
Bu ayet insanın:
korku anındaki geçici değişimiyle,
gerçek ve kalıcı dönüşüm arasındaki:
çok önemli farkı gösterir.
Çünkü:
zor zamanda verilen söz değil, rahat zamanda korunan söz karakteri gösterir.
“Azabı Üzerlerinden Kaldırınca” Ne Demektir
Önceki ayette:onlar Hz. Musa’dan:
dua istemişti.
Azap kaldırılırsa:
iman edeceklerini
ve İsrailoğullarını:
serbest bırakacaklarını
söylemişlerdi.
- ayette:
geçici olarak kaldırıldığı
bildirilir.
Yani:
istedikleri şey:
gerçekleşmiştir.
“Bir Süreye Kadar” İfadesi Ne Anlama Gelir
Ayet:azabın:
belirlenmiş bir zamana kadar:
kaldırıldığını
söyler.
Bu:
onlara:
yeniden düşünme,
sözlerini tutma
ve:
tutumlarını değiştirme
fırsatı verilmesi anlamına gelir.
Yani rahatlık:
yalnız nimet değil,
yeni bir sorumluluk alanıdır.
Neden Azap Hemen Tamamen Bitmiyor
Ayetin bağlamında:uyarı süreci:
devam etmektedir.
Sıkıntı kaldırılır,
onlara fırsat verilir,
sonra:
davranışları:
ortaya çıkar.
Bu bize:
Allah’ın uyarısının:
yalnız cezalandırma değil,
dönüş için fırsat verme
boyutu da taşıyabileceğini gösterir.
“Bir de Bakarsın ki Sözlerinden Dönüyorlardı” Ne Demektir
Onlar:verdikleri sözü:
tutmuyorlar.
Daha önce:
“İman edeceğiz.”
demişlerdi.
“İsrailoğullarını göndereceğiz.”
demişlerdi.
Ama:
tehlike geçince:
eski tutumlarına:
geri dönüyorlar.
Yani:
kriz anındaki söz, kalıcı ahlaka dönüşmüyor.
İnsan Neden Sıkıntı Geçince Verdiği Sözü Unutur
Çünkü:korkunun şiddeti:
azalır.
Acı:
uzaklaşır.
İnsan:
kendini yeniden:
güvende hissetmeye başlar.
Ve:
daha önce çok ciddi görünen sözler:
önemsizleşebilir.
Bu:
insanın unutkanlığının:
ahlaki bir boyutudur.
Krizde Samimi Görünmek Gerçek Samimiyet midir
Her zaman değil.İnsan:
gerçekten korkmuş
ve samimi şekilde:
söz vermiş olabilir.
Ama samimiyet:
yalnız o anki duyguyla:
ölçülmez.
Asıl ölçü:
şartlar normale döndüğünde de aynı sözü koruyabilmektir.
Sözünü Tutmak Neden Ahlaki Bir Değerdir
Çünkü söz:insanın:
güvenilirliğini gösterir.
Bir insan:
sadece işine geldiğinde:
sözünü tutuyorsa:
ona güvenmek:
zorlaşır.
Ahlak:
çıkar değişince:
değişmemelidir.
Bu Ayetteki Sorun Sadece Dini Bir Sözden Dönmek midir
Hayır.İki söz vardır:
Hz. Musa’ya:
iman edeceklerini söylüyorlar.
Ayrıca:
İsrailoğullarını:
serbest bırakacaklarını
vaat ediyorlar.
Yani:
hem inanç,
hem:
toplumsal ve ahlaki yükümlülük
ihlal ediliyor.
İnsan Sıkıntıdan Kurtulmak İçin Sahte Söz Verebilir mi
Evet.Bazen kişi:
gerçekten değişmek istemez.
Sadece:
o anki sıkıntıdan:
kurtulmak ister.
Bu durumda söz:
bir:
kaçış aracına
dönüşür.
Ancak ayet:
onların iç niyetlerini ayrıntılı biçimde açıklamak yerine:
sonraki davranışlarını:
gösterir.
Ve davranış:
sözlerinin:
kalıcı olmadığını ortaya koyar.
Sözün Samimiyetini Nasıl Anlarız
Çoğu zaman:zamanla.
Bir insan:
“Değiştim.”
diyebilir.
Ama:
değişim:
davranışta:
devam ediyor mu?
Bir kişi:
“Bir daha yapmayacağım.”
diyebilir.
Ama fırsat geldiğinde:
aynı şeyi:
tekrar ediyor mu?
Bu yüzden:
süreklilik, samimiyetin önemli göstergelerinden biridir.
Rahatlık İnsanı Neden Eski Hâline Döndürebilir
Çünkü:kriz:
insanı:
geçici olarak:
alışkanlıklarından koparır.
Ama alışkanlığın kökü:
değişmemişse:
şartlar normale dönünce:
eski davranış:
geri gelebilir.
Gerçek değişim:
yalnız çevreyi değil,
insanın iç düzenini de değiştirmelidir.
Tövbe ile Geçici Pişmanlık Arasındaki Fark Nedir
Geçici pişmanlık:acı duyulduğu sürece:
devam edebilir.
Tövbe ise:
yanlıştan:
bilinçli biçimde:
dönmeyi
ve:
mümkün olduğunca:
o dönüşü sürdürmeyi gerektirir.
Yani:
pişmanlık duygu, tövbe yön değişikliğidir.
İnsan Aynı Hatayı Tekrar Yaparsa Önceki Pişmanlığı Değersiz mi Olur
Mutlaka değil.İnsan:
zayıflayabilir,
tekrar hata yapabilir.
Ama burada:
önemli olan:
hatanın normalleştirilmemesi
ve:
sözün sürekli:
çıkar için kullanılmamasıdır.
Firavun toplumunda ise:
tekrarlayan bir:
söz verip bozma örüntüsü
görülür.
Tekrarlanan Söz İhlali Karakteri Nasıl Etkiler
İnsan:her bozduğu sözle:
kendi vicdanını:
biraz daha:
duyarsızlaştırabilir.
Başlangıçta:
rahatsız eden davranış:
zamanla:
normalleşebilir.
Bu yüzden:
küçük ihlaller bile:
alışkanlığa dönüşmeden:
düzeltilmelidir.
Bu Ayet İnsan İlişkilerine Nasıl Uygulanabilir
Bir insan:kavga sırasında:
“Bir daha böyle yapmayacağım.”
diyebilir.
İlişki düzelince:
aynı davranışa:
geri dönebilir.
Bir çalışan:
uyarı alınca:
“Düzeleceğim.”
diyebilir.
Kontrol azalınca:
eski alışkanlığına:
dönebilir.
Bu ayet:
sözün değil, sürdürülen davranışın belirleyici olduğunu
hatırlatır.
Allah’ın Bir Sıkıntıyı Kaldırması İnsan İçin Yeni Bir Sınav mıdır
Evet.İnsan bazen:
sıkıntının:
imtihan olduğunu düşünür.
Ama rahatlık da:
imtihandır.
Sıkıntı:
“Dayanacak mısın?”
diye sorar.
Rahatlık ise:
“Unutacak mısın?”
diye sorabilir.
Nimet Sonrası Şükür Neden Önemlidir
Çünkü insan:tehlike geçince:
kendini:
yeniden yeterli
sanabilir.
Şükür:
insana:
“Bu rahatlık da kalıcı ve mutlak olarak benim değil.”
bilinci kazandırır.
Bu:
kibri ve unutkanlığı:
azaltabilir.
A‘râf Suresi 134. ve 135. Ayetler Birlikte Ne Söylüyor
- ayette:
“Azabı kaldırırsan iman edeceğiz ve İsrailoğullarını göndereceğiz.”
demişlerdi.
- ayette:
sözlerinden döndükleri
anlatılır.
Yani:
bir ayette:
kriz anındaki vaat,
sonraki ayette:
rahatlık anındaki gerçek davranış
gösterilir.
Bu iki ayet birlikte:
samimiyetin zamanla sınandığını
öğretir.
Sonuç: A‘râf Suresi 135. Ayet Bize Ne Öğretiyor
A‘râf Suresi 135. ayet:insanın:
sıkıntı ve rahatlık arasındaki:
ahlaki değişimini:
çok güçlü biçimde anlatır.
Firavun toplumu:
sıkıntıdayken:
Hz. Musa’ya:
“Bizim için dua et.”
der.
Ardından:
çok güçlü sözler verir:
“Sana iman edeceğiz.”
“İsrailoğullarını serbest bırakacağız.”
Sonra:
istedikleri gerçekleşir.
Azap:
kaldırılır.
İşte:
asıl sınav:
orada başlar.
Çünkü:
artık korku yoktur.
Baskı azalmıştır.
Rahatlık:
geri gelmiştir.
Ve ayet:
“Bir de bakarsın ki sözlerinden dönüyorlardı.”
der.
Bu:
çok güçlü bir insanlık dersidir.
Bir insanın:
zor zamanda söyledikleri:
önemlidir.
Ama:
rahat zamanda yaptıkları:
çoğu zaman:
daha fazla şey anlatır.
Hastanedeyken:
hayatın değerini:
çok iyi anlarsın.
İyileşince:
yine kendini:
yorabilirsin.
Borç içindeyken:
israfın kötülüğünü:
anlarsın.
Para gelince:
aynı alışkanlıklara:
dönebilirsin.
Birini:
kaybetme noktasına geldiğinde:
ona ne kadar değer verdiğini:
fark edersin.
İlişki düzelince:
yeniden:
ihmal edebilirsin.
Yani:
insanın en büyük problemlerinden biri:
acıdan ders çıkarmak değil, o dersi rahatlıkta hatırlamaktır.
Ayetin:
çok önemli bir başka mesajı da:
rahatlığın:
her zaman ödül olmadığıdır.
Bazen:
rahatlık:
ikinci bir sınavdır.
Sıkıntıda:
sabır ölçülür.
Rahatlıkta:
sadakat.
Sıkıntıda:
dua ölçülür.
Rahatlıkta:
şükür.
Sıkıntıda:
verdiğin söz ölçülür.
Rahatlıkta:
o sözü tutup tutmadığın.
Bu yüzden:
insanın kendisine:
şunu sorması gerekir:
“Zor zamanda verdiğim hangi sözü, işler düzeldiğinde unuttum?”
Belki:
Allah’a verilmiş bir söz.
Belki:
kendine.
Belki:
ailene.
Belki:
bir dosta.
Belki:
hayata.
İnsan:
bazen:
“Bir daha asla.”
der.
Sonra:
tekrar yapar.
Ama ayet:
bize:
yalnız suçluluk vermek için değil,
uyanıklık kazandırmak için:
bir ayna tutar.
Çünkü:
sözünü bozduğunu fark etmek:
yeniden:
sözünün insanı olmanın:
başlangıcı olabilir.
Belki de A‘râf 135’in bize yönelttiği en güçlü soru şudur:
Başımız sıkıştığında söylediğimiz şeyleri, başımız rahatladığında da savunabiliyor muyuz?
Çünkü:
zor günde:
verilen vaat:
niyeti gösterebilir.
Ama:
rahat günde tutulan söz karakteri gösterir.
