Nahl Suresi 1. Ayette “Allah’ın Emri Geldi; Artık Onun Acele Gelmesini İstemeyin” İfadesi Ne Anlama Gelir 
⠀
Nahl Suresi 1. Ayet Ne Söylüyor
Ayetin Arapçası şöyledir:أَتَىٰ أَمْرُ اللَّهِ فَلَا تَسْتَعْجِلُوهُ ۚ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ
Okunuşu:
“Etâ emrullâhi felâ testa‘cilûh. Subhânehu ve teâlâ ammâ yuşrikûn.”
Genel anlamı:
“Allah’ın emri geldi; artık onun acele gelmesini istemeyin. O, onların ortak koştukları şeylerden münezzehtir ve yücedir.”
şeklindedir.
Nahl Suresi daha ilk ayetinde insanı çok güçlü üç hakikatle karşılaştırır:
Allah’ın hükmü kesindir.
İnsan ilahî zamanı zorlayamaz.
Allah hiçbir ortağa ihtiyaç duymayacak kadar yücedir.
Bu nedenle ayet hem ahiret, hem sabır, hem de tevhid mesajı taşır.
“Allah’ın Emri Geldi” Ne Anlama Gelir
Ayetteki ifade:“Etâ emrullâh”
yani:
“Allah’ın emri geldi.”
şeklindedir.
Tefsirlerde burada özellikle:
Kıyamet.
İlahî hüküm.
Vaat edilen azabın veya hesabın gerçekleşmesi.
gibi anlamlar üzerinde durulmuştur.
Bağlam açısından temel mesaj şudur:
İnsanların:
“Hani nerede o sözünü ettiğiniz azap?”
şeklindeki meydan okumalarına karşı Allah’ın hükmünün gerçekleşeceği kesin biçimde bildirilir.
Yani gecikiyor görünmesi:
Gelmediği anlamına gelmez.
Henüz Gelecekte Olan Bir Şey İçin Neden “Geldi” Deniliyor
Bu ayetin en dikkat çekici yönlerinden biri budur.Kıyamet ayetin indiği sırada henüz gerçekleşmemiştir.
Fakat Kur’an:
“Gelecek.”
yerine:
“Geldi.”
ifadesini kullanır.
Arapça belâgat açısından bu tür kullanım, gerçekleşmesi kesin olan bir olayı gerçekleşmiş kadar kesin göstermek için kullanılabilir.
Yani mesaj:
“Bu o kadar kesin ki olmuş gibi bilin.”
şeklinde anlaşılabilir.
Buradan:
“Kıyamet ayetin indiği gün gerçekten başlamıştı.”
gibi teknik veya bilimsel bir teori çıkarmak doğru değildir.
Asıl vurgu kesinliktir.
“Emrullah” Yalnız Kıyamet mi Demektir
Tefsirlerde farklı açıklamalar bulunabilir.Kıyamet ve nihai ilahî hüküm güçlü biçimde öne çıksa da “Allah’ın emri” ifadesi bağlam içinde ilahî hükmün gerçekleşmesini daha geniş biçimde de düşündürebilir.
Bu nedenle:
“Burada kesinlikle yalnız şu tek tarihsel olay kastedilmiştir.”
diye gereksiz bir daraltma yapmak yerine ayetin ana mesajını korumak daha doğrudur:
Allah’ın vaat ettiği hüküm gerçekleşecektir.
İnsanın görevi bunu alaya almak veya acele istemek değil, buna hazırlıklı yaşamaktır.
“Acele Gelmesini İstemeyin” Ne Anlama Gelir
Ayette:“Felâ testa‘cilûh.”
yani:
“Onun acele gelmesini istemeyin.”
buyurulur.
Bu ifade, özellikle Hz. Peygamber’in mesajını reddeden bazı insanların:
“Eğer söylediğin doğruysa azap gelsin.”
şeklindeki meydan okuyucu tavrıyla ilişkilidir.
Bu, samimi bir soru değildir.
Daha çok:
“Hadi göster.”
şeklinde küçümseyici bir meydan okumadır.
Kur’an’ın cevabı ise nettir:
İlahî hükmün zamanını siz belirleyemezsiniz.
Bir İnsan Neden Azabı Acele İster
İlk bakışta garip görünür.İnsan niçin kendisine zarar verecek bir şeyin gelmesini istesin?
Çünkü burada gerçekten azap istemekten çok alay ve meydan okuma vardır.
İnsan:
“Madem doğru söylüyorsun, hemen olsun.”
diyerek karşısındakini sıkıştırmaya çalışabilir.
Bu psikoloji bugün de görülebilir.
Bir kişi:
“Allah varsa şimdi beni çarpsın.”
gibi cümleler söyleyebilir.
Bu tür meydan okumalar Allah’ın varlığını veya yokluğunu deneysel biçimde ispatlayan testler değildir.
Allah insanın kurduğu şartlara göre hareket etmek zorunda değildir.
Allah’ı Test Etmek Doğru mudur
Hayır.İnsan:
“Allah varsa şu olay beş dakika içinde gerçekleşsin.”
diyemez ve sonra gerçekleşmeyince:
“Demek Allah yok.”
sonucuna ulaşamaz.
Çünkü burada Allah, insanın emrine verilen deney nesnesine dönüştürülmüş olur.
Dua başka şeydir.
İnsan Allah’tan ister.
Ama:
“Bunu şu şekilde ve şu dakikada yapmazsan seni kabul etmiyorum.”
demek başka bir tavırdır.
Kulluk, Allah’a emir vermek değil; O’na yönelmektir.
Bu Ayet Kıyametin Çok Yakın Olduğunu mu Söylüyor
Ayet kıyametin ve ilahî hesabın kesinliğini güçlü biçimde vurgular.Ama buradan belirli bir tarih çıkarılamaz.
Kur’an:
“Şu yıl.”
“Şu yüzyıl.”
“Şu tarihten sonra.”
şeklinde takvim vermiyor.
Bu nedenle ayeti:
Numeroloji.
Ebced hesapları.
Gizli tarih kodları.
Gezegen dizilimleri.
üzerinden kesin kıyamet takvimine dönüştürmek doğru değildir.
Kesin olan kıyametin geleceğidir; bize verilmeyen şey ise zamanıdır.
Kıyamet Tarihi Hesaplamak Neden Sorunludur
Çünkü insanın elinde vahyin vermediği bir bilgi için kesinlik iddiası oluşur.Tarih boyunca birçok kişi:
“Kıyamet şu tarihte kopacak.”
demiştir.
Tarih geçmiştir.
Kıyamet kopmamıştır.
Sonra başka tarih verilmiştir.
Bu, dinî mesajı ciddiyetsiz gösterebilir.
Kur’an’ın amacı insanların takvim oyunu oynaması değildir.
Asıl amaç:
Hesap varmış gibi yaşamak.
Çünkü tarihin bilinmemesi bile ahlaki açıdan anlamlıdır.
İnsan:
“Daha yüz yıl var.”
deyip sorumluluğu erteleyemez.
“Nasıl Olsa Kıyamet Gelecek” Deyip Dünyayı Boş Vermek Doğru mudur
Hayır.Ahiret inancı dünyayı terk etmeyi gerektirmez.
İnsan:
Çalışır.
Üretir.
Ailesine bakar.
Ev yapar.
Eğitim görür.
Bilim öğrenir.
Topluma katkıda bulunur.
Kıyametin geleceğine inanmak:
“Hiçbir şey yapmayın.”
demek değildir.
Tam tersine:
“Yaptıklarınızın anlamı ve hesabı vardır.”
demektir.
Geçici dünya, değersiz dünya değildir.
“Allah’ın Emri Geldi” İfadesi İnsanlarda Sürekli Korku mu Oluşturmalıdır
Hayır.Kıyamet bilinci ciddiyet üretmelidir.
Ama kronik panik üretmek zorunda değildir.
Bir mümin her sabah:
“Belki bugün kıyamet kopacak.”
diye işlevsiz korkuyla yaşamamalıdır.
Kur’an’ın amacı:
Sorumluluk.
Tövbe.
Adalet.
Kulluk.
bilinci oluşturmaktır.
Kıyamet inancı insanı hayattan koparmamalı; hayatını daha bilinçli yaşamaya yöneltmelidir.
“Subhânehu” Ne Anlama Gelir
Ayetin devamında:“Subhânehu.”
buyurulur.
Bu ifade:
“Allah her türlü eksiklikten münezzehtir.”
anlamını taşır.
Bir önceki sure olan Hicr’in 98. ayetinde de:
“Rabbini hamd ile tesbih et.”
buyurulmuştu.
Şimdi Nahl Suresi’nin ilk ayetinde doğrudan Allah’ın münezzehliği vurgulanır.
Bu çok güzel bir süreklilik oluşturur.
Allah:
Acizlikten.
Ortağa ihtiyaçtan.
Yanılmaktan.
Eksiklikten.
münezzehtir.
“Ve Teâlâ” Ne Anlama Gelir
“Teâlâ”, yüce olmak, aşkın olmak, yaratılmışların eksikliklerinden üstün olmak anlamına gelir.Burada Allah’ın fiziksel olarak:
“Gökyüzünde daha yüksekte bulunan bir cisim.”
olduğu anlatılmaz.
Allah’ın yüceliği mekânsal bir yükseklikle sınırlanamaz.
İslam’ın Allah anlayışında Allah:
Yaratılmışlara benzemez.
Mekânın yaratıcısıdır.
Fiziksel bir varlık gibi konumlandırılmaz.
Dolayısıyla:
“Allah yücedir”
ifadesi O’nun ilahî büyüklüğünü ve aşkınlığını anlatır.
“Onların Ortak Koştuklarından Yücedir” Ne Demektir
Ayette:“Ammâ yuşrikûn.”
yani:
“Onların ortak koştukları şeylerden.”
buyurulur.
Bu ifade doğrudan tevhid mesajıdır.
Müşrikler Allah’ın yanında başka varlıklara da ilahî statü veriyorlardı.
Kur’an ise:
Allah’ın böyle ortaklardan tamamen münezzeh olduğunu
bildirir.
Allah:
Bir yardımcı ilaha ihtiyaç duymaz.
Gücünü paylaşmak zorunda değildir.
Bilgisini başka tanrılardan almaz.
Mutlak ilahlık yalnız O’na aittir.
İnsanları veya Başka Varlıkları Sevmek Şirk midir
Hayır.Bir önceki Hicr 96’da olduğu gibi bu ayrımı burada da korumak gerekir.
İnsan:
Eşini sever.
Çocuğunu sever.
Peygamberini sever.
Bir âlime saygı duyar.
Arkadaşından yardım ister.
Bunlar kendi başına şirk değildir.
Şirk, bir varlığa Allah’a özgü mutlak ilahlık vermekle ilgilidir.
Her bağlılığı:
“Şirk.”
diye damgalamak kavramı anlamsızlaştırır.
Sevgi başka, ibadet başka; saygı başka, ilahlaştırma başkadır.
“Allah’ın Emri” Gelince İnsanların Dünyevî Gücü Fayda Sağlar mı
Hicr Suresi’nin son bölümlerinde bu konu güçlü biçimde anlatılmıştı.Semûd:
Dağlardan evler oyuyordu.
Kendilerini güvende hissediyorlardı.
Ama Hicr 84:
“Kazandıkları şeyler onlara fayda sağlamadı.”
demişti.
Nahl 1 aynı perspektifi devam ettirir:
İnsan ne kadar güçlü olursa olsun ilahî hükmü kontrol edemez.
Bu, dünya tedbirlerinin değersiz olduğu anlamına gelmez.
Tedbir al.
Ama tedbiri mutlaklaştırma.
İlâhî Hükmün Gecikmesi Allah’ın Razı Olduğu Anlamına Gelir mi
Hayır.Bir kişi yıllarca haksızlık yapıyor.
Zenginleşiyor.
Sağlıklı.
Güçlü.
Bundan:
“Demek ki Allah yaptıklarından razı.”
sonucu çıkarılmaz.
İlâhî hesabın gecikmesi:
Onay anlamına gelmez.
Aynı şekilde iyi bir insanın sıkıntı yaşaması da:
Allah’ın ondan razı olmadığı anlamına gelmez.
Dünyevî başarı veya sıkıntı, tek başına ahlaki hüküm değildir.
Nahl 1’in:
“Allah’ın emri geldi.”
vurgusu tam da bu rehaveti kırar.
Hicr Suresi’nin Sonu ile Nahl Suresi’nin Başlangıcı Nasıl Birbirine Bağlanır
Hicr Suresi 99. ayette:“Sana yakîn gelinceye kadar Rabbine kulluk et.”
buyurulmuştu.
Nahl Suresi ise:
“Allah’ın emri geldi; artık onu acele istemeyin.”
diye başlar.
Bu iki mesaj yan yana düşünüldüğünde çok güçlü bir hayat ilkesi ortaya çıkar:
Sonun ne zaman geleceğini hesaplamak yerine, son gelene kadar kulluk et.
İşte Kur’an’ın dengesi budur.
Tarih hesaplama yerine:
Sorumluluk.
Panik yerine:
Hazırlık.
Meydan okuma yerine:
Tevazu.
Bir sonraki ayet olan Nahl Suresi 2. ayette, Allah’ın melekleri kendi emrinden vahiy ile kullarından dilediğine indirdiği ve “Benden başka ilah yoktur; öyleyse benden sakının” mesajının bildirildiği açıklanacaktır. Bu ayeti ele alırken özellikle meleklerin vahiydeki rolü, “ruh” kelimesinin burada vahiy olarak anlaşılması, peygamberliğin Allah’ın seçimi olması, meleklerin bağımsız ilahî yetkiye sahip olmaması, tevhid ve takvâ ilişkisi ve vahyin insan ürünü olmadığı inancı üzerinde dikkatle durmak gerekecektir.
Sonuç: Nahl Suresi 1. Ayetin Ana Mesajı Nedir
Nahl Suresi’nin ilk ayeti insanı daha ilk cümlede sarsar:“Allah’ın emri geldi.”
Bu ifade:
“Bir gün belki olur.”
dili değildir.
Kesinlik dilidir.
Kur’an insanın en büyük yanılgılarından birine dokunur:
Zaman çokmuş gibi yaşamak.
İnsan:
Daha sonra tövbe ederim.
Daha sonra özür dilerim.
Daha sonra borcumu öderim.
Daha sonra aileme vakit ayırırım.
Daha sonra namaza başlarım.
Daha sonra düzgün yaşarım.
der.
Ama insanın sahip olduğu tek kesin zaman:
Şimdi.
Yarın güçlü bir ihtimal olabilir.
Ama garanti değildir.
Nahl 1’in:
“Allah’ın emri geldi.”
ifadesi insana:
“Erteleme.”
der.
Bu, insanı paniğe sürüklemek için değil, hayatın gerçekliğini göstermek içindir.
Çünkü ölüm ve kıyamet unutulduğunda insan sınırsız zamanı varmış gibi davranabilir.
Sonra:
Affı erteler.
İyiliği erteler.
Sevgiyi erteler.
Yaşamayı erteler.
Bir gün ise erteleyecek zaman kalmaz.
Bu nedenle kıyamet bilinci aslında bugünü daha canlı yaşama bilinci olabilir.
İnsan:
“Bir gün hesap vereceğim.”
dediğinde:
Ticarette daha dikkatli olabilir.
Yalan konusunda daha dikkatli.
İnsan hakkı konusunda daha hassas.
Çünkü davranışlarının yalnız bugünkü sonucunu değil, daha büyük bir anlamını düşünür.
Fakat bu ayet özellikle bir başka tavrı da düzeltir:
Allah’a meydan okumak.
Bazı insanlar:
“Allah varsa beni şimdi cezalandırsın.”
diyebilir.
Bu cümlede büyük bir mantık problemi vardır.
Çünkü Allah’ın varlığını:
“Benim istediğim saatte benim istediğim şeyi yapmak zorunda olan güç.”
şeklinde test etmektedir.
Oysa Tanrı kavramı zaten insan iradesinin emrine girecek bir varlığı anlatmaz.
Eğer insan:
“Şimdi yap.”
dediğinde yapmak zorunda olsaydı, insan emir veren; Tanrı emre uyan olurdu.
Bu ise kulluk ilişkisinin tersine çevrilmesidir.
Nahl 1 bu meydan okumaya:
“Acele istemeyin.”
diye cevap verir.
Yani:
Zaman sizin elinizde değil.
Bu cümle insanın kontrol arzusunu da sınırlar.
Modern insan çok şeyi kontrol ediyor.
Telefonuyla evinin sıcaklığını ayarlıyor.
Dünyanın öbür ucundaki insanla konuşuyor.
Uçakla kıtalar geçiyor.
Tıp insan ömrünü uzatıyor.
Bunların hepsi muazzam başarılar.
Ama hâlâ:
Doğum günümüzü seçmediğimiz gibi ölüm günümüzü de tam kontrol edemiyoruz.
Kıyametin zamanını da.
Bu, insanı küçültmek için değil:
Sınırını hatırlatmak için önemlidir.
İnsan güçlüdür.
Ama mutlak değildir.
Bilgilidir.
Ama her şeyi bilmez.
Plan yapabilir.
Ama her plan gerçekleşmez.
İşte tevazu bu gerçekle başlar.
Nahl 1’in başka büyük mesajı gecikme ile yokluğu karıştırmamaktır.
İnsan dua eder.
Cevap istediği anda gelmez.
“Allah beni duymadı mı?”
diyebilir.
Bir zalim vardır.
Yıllarca ceza görmez.
“Demek adalet yok.”
denebilir.
Kur’an ise bize daha geniş bir zaman perspektifi sunar.
Bir hükmün hemen gerçekleşmemesi:
Hiç gerçekleşmeyeceği anlamına gelmez.
Fakat bunu:
“Her zalim dünyada mutlaka çok kısa süre içinde mahvolur.”
şeklinde mekanik yasaya çevirmemek gerekir.
Bazı zalimler dünyada rahat ölebilir.
İşte ahiret hesabının anlamı burada ortaya çıkar.
Dünya bütün hesapların kapandığı yer değildir.
Bu nedenle Nahl 1’in ilahî emir vurgusu mağdur için de anlamlıdır.
Dünyada adalet göremedin.
Bu acıdır.
Kur’an:
“Adalet yok.”
demiyor.
“Hesap tamamlanmadı.”
diyor.
Ancak bu ahiret inancı dünyada hakkını aramayı bırakmak anlamına gelmez.
Hukuka başvur.
Haksızlığı düzeltmeye çalış.
Delil topla.
İnsanları koru.
Ama nihai adaletin yalnız insan mahkemelerine bağlı olmadığını da bil.
Bu, kişisel intikam yükünü azaltabilir.
Nahl 1’in:
“Acele istemeyin.”
cümlesi dua konusunda da büyük bir ders taşır.
İnsan:
“Allah’ım bunu istiyorum.”
der.
Bu güzeldir.
Ama bazen dua:
“Bunu tam benim istediğim zamanda ve istediğim biçimde ver.”
beklentisine dönüşür.
Olmayınca:
“Dua işe yaramıyor.”
der.
Oysa dua sipariş sistemi değildir.
Kul ister.
Allah’ın hikmeti ve iradesi vardır.
Bu, insanın hiçbir beklentisi olmayacağı anlamına gelmez.
Tam tersine umutla ister.
Ama Allah’ı kendi takvimine mahkûm etmez.
Kullukta istek vardır; emir verme yoktur.
Ayetin ikinci yarısındaki:
“O, onların ortak koştuklarından münezzehtir ve yücedir.”
ifadesi neden kıyamet ve acelecilik konusunun hemen ardından geliyor?
Çünkü temel sorun yine Allah anlayışıdır.
İnsan Allah’ı:
Başka ilahlarla güç paylaşan.
İnsanların istediği anda hareket etmek zorunda olan.
Putların aracılığı olmadan ulaşılamayan.
bir varlık gibi düşündüğünde tevhid bozulur.
Kur’an:
“Subhânehu ve teâlâ.”
diyerek bunu temizler.
Allah yücedir.
Allah ortağa muhtaç değildir.
Allah insanın kurguladığı tanrısal sistemlere bağlı değildir.
Bu yüzden ayet kıyamet uyarısıyla başlar ama tevhid ile tamamlanır.
Kur’an’da bu ikisi çok sık birbirine bağlıdır.
Çünkü hesap varsa:
Hesabı kim verecek?
Kul.
Kim soracak?
Allah.
Dolayısıyla ahiret inancı tevhidin doğal devamıdır.
Nahl 1’in modern insana önemli başka bir mesajı felaketleri kıyamet alameti ilan etme aceleciliğinden kaçınmaktır.
Bir deprem oldu.
Hemen:
“Kıyamet çok yakın.”
Bir savaş başladı.
“Kesin son savaş.”
Bir salgın çıktı.
“Şu ayetteki işaret.”
denebiliyor.
İnsan tarih boyunca birçok büyük felaket yaşadı.
Her nesil kendi dönemini dünyanın sonu gibi hissedebilir.
Bu nedenle güncel olayları vahyin açıkça söylemediği şekilde kesin kıyamet takvimine yerleştirmek doğru değildir.
Afet varsa:
Bilimsel sebebini araştır.
İnsana yardım et.
Tedbir al.
Binaları güvenli yap.
Ama mağdurlara:
“Siz azaba uğradınız.”
diye ilahî hüküm dağıtma.
Kur’an belirli geçmiş toplumların özel ilahî cezalarını açıkça bildirir.
Bizim modern bir afet hakkında aynı kesinliği iddia etme yetkimiz yoktur.
Vahiy nerede susuyorsa insan da kesinlik iddiasında dikkatli olmalıdır.
Nahl 1’in başka büyük bir mesajı ise sabırdır.
İnsan hemen sonuç ister.
İyilik yaptım.
Hemen karşılığı.
Çalıştım.
Hemen başarı.
Dua ettim.
Hemen cevap.
Haksızlığa uğradım.
Hemen adalet.
Ama hayat her zaman böyle işlemez.
Bazı şeyler zaman ister.
Bir ağaç dikiyorsun.
Ertesi sabah meyve vermiyor.
Bir çocuk yetiştiriyorsun.
Bir konuşmayla bütün karakteri değişmiyor.
Bir iş kuruyorsun.
Bir ayda dünyanın en büyük şirketi olmuyor.
İbadet de böyledir.
İnsan:
“Bir hafta namaz kıldım, neden bütün hayatım değişmedi?”
diyebilir.
Değişim bazen yavaştır.
Nahl 1’in:
“Acele istemeyin.”
ifadesi ilahî hüküm bağlamında olsa da insanın aceleci tabiatına güçlü bir ayna tutar.
Her gerçek şey hızlı olmak zorunda değildir.
Bu özellikle günümüzde daha da önemlidir.
Telefon:
Anında mesaj.
İnternet:
Anında bilgi.
Yemek:
Hızlı teslimat.
Video:
On saniye.
İnsan zihni de her şeyin hemen olmasını beklemeye başlıyor.
Ama:
Karakter.
Güven.
İlim.
İlişki.
Maneviyat.
sabır ister.
Bir insanın sana güvenini kırdın.
“Özür diledim, neden hemen eskisi gibi değil?”
diyorsun.
Çünkü güven düğme değildir.
Zaman gerekir.
Nahl 1’in acelecilik karşıtı mesajı bu açıdan insan ilişkilerine bile güçlü bir tefekkür sunabilir.
İnsan sonucu zorlayınca bazen sonucu daha da uzaklaştırır.
Ayetin başka bir önemli boyutu “Allah’ın emri”nin insan emrinden farklı olmasıdır.
Bir yönetici:
“Emir verdim.”
der.
Emri uygulanmayabilir.
Gücü yetmeyebilir.
Plan bozulabilir.
Allah’ın emri ise ilahî kudretle ilişkilidir.
Bu nedenle:
“Allah’ın emri geldi.”
ifadesinde sıradan bir yönetim kararı değil, gerçekleşmesi engellenemeyecek ilahî hüküm vardır.
Bu insanı iki yönden eğitir:
Birincisi:
Kibirlenme.
İkincisi:
Ümitsiz olma.
Kibirlenme çünkü Allah’ın hükmünü durduramazsın.
Ümitsiz olma çünkü Allah’ın vaadini de insan gücü engelleyemez.
Bu iki mesaj birlikte çok güçlüdür.
Nahl Suresi’nin ilk ayeti aynı zamanda bütün surenin tevhid ve nimet temasına güçlü bir giriş yapar.
Sure ilerledikçe:
Yaratılış.
Hayvanlar.
Yağmur.
Bitkiler.
Gece ve gündüz.
Denizler.
Yıldızlar.
Rızık.
gibi pek çok nimet üzerinde duracaktır.
Ama bütün bu nimetlerden önce ilk ayette temel ölçü konur:
Allah tektir.
Çünkü nimetleri görüp Yaratanı unutmak mümkündür.
İnsan nimete bağlanır.
Ama nimet vereni unutabilir.
Nahl Suresi daha baştan:
Şirkten arınmış bir Allah anlayışı
kurar.
Bu nedenle ileride sayılacak bütün nimetler:
Bağımsız tanrıların değil, tek Allah’ın yaratmasıdır.
Bu surenin ana omurgalarından biri olacaktır.
Nahl Suresi 1. ayetin bütün mesajı bu çerçevede şöyle özetlenebilir: **“Allah’ın emri geldi” ifadesini kıyametin tarihini bildiren teknik bir takvim cümlesi gibi anlama; burada geçmiş zaman özellikle ilahî hükmün kesinliğini vurgular. “Acele istemeyin” emrini de soru sormanın yasaklanması şeklinde değil, Allah’a meydan okuyarak azabı talep etme tavrına cevap olarak gör. Güncel savaşları, depremleri veya salgınları delilsiz biçimde kesin ilahî azap ya da kesin kıyamet işareti ilan etme. Çünkü ayetin büyük mesajı şudur: Allah’ın hükmü kesindir fakat zamanı insanın kontrolünde değildir. O hâlde sonun tarihini hesaplamak yerine bugünkü hayatını düzelt; ilahî hükme meydan okumak yerine sorumluluk al ve Allah’ın hiçbir ortağa ihtiyaç duymayan yüce ve tek ilah olduğunu kabul et.”
Bir sonraki ayet olan Nahl Suresi 2. ayette, Allah’ın melekleri kendi emrinden “ruh” ile kullarından dilediğine indirdiği bildirilecek ve onlara “Benden başka ilah yoktur; öyleyse benden sakının” mesajını iletmeleri emredilecektir. Bu ayeti ele alırken özellikle “ruh” kelimesinin vahiy anlamı, vahyin insan ruhunu dirilten yönü, meleklerin vahiydeki görevi, Cebrâil ile melekler arasındaki ilişki, peygamberliğin insanın kendi çabasıyla elde edilen makam olmaması, Allah’ın dilediğini peygamber seçmesi, “Benden başka ilah yoktur” şeklindeki tevhid mesajının bütün peygamberlerin ortak özü ve takvânın korku paniği değil Allah’a karşı bilinçli sorumluluk olması üzerinde dikkatle durmak gerekecektir.
Ve belki Nahl Suresi 1. ayetin bugün bize yönelttiği en güçlü soru şudur: Biz Allah’ın hükmünün zamanını bilmeye mi çalışıyoruz, yoksa o hüküm gelmeden nasıl yaşadığımızı mı düşünüyoruz? Kıyamet tarihleri hesaplayıp bugünkü sorumluluklarımızı mı unutuyoruz? Bir dua hemen gerçekleşmediğinde Allah’ı kendi takvimimize göre mi yargılıyoruz? Bir zalim hemen cezalandırılmadığında ilahî adaletin olmadığını mı sanıyoruz? Güncel her felaketi “azap” ilan ederek Allah adına bilmediğimiz şeyleri mi söylüyoruz? Ve en önemlisi, “Allah’ın emri geldi” diyecek kadar kesin olan bir hesap günü varsa, neden hâlâ özürleri, tövbeyi, hakları, sevgiyi ve yapmamız gereken iyilikleri sürekli yarına erteliyoruz?
