📖 A‘râf Suresi 153. Ayette “Kötülükleri Yaptıktan Sonra Tövbe Edip İman Edenler Var Ya, Şüphesiz Rabbin Bundan Sonra Çok Bağışlayıcı ve Çok Merhamet

A‘râf Suresi 153. Ayette “Kötülükleri Yaptıktan Sonra Tövbe Edip İman Edenler Var Ya, Şüphesiz Rabbin Bundan Sonra Çok Bağışlayıcı ve Çok Merhametlidir” İfadesi Ne Anlama Gelir ​

“İnsanı yalnız düşüşü tanımlamaz; düştüğünü fark edip hangi yöne döndüğü de tanımlar. Tövbe, geçmişi inkâr etmek değil, geleceğin yönünü değiştirmektir.”
Ersan Karavelioğlu

Genişletmek için tıkla ...

A‘râf Suresi'nin 152. ayetinde:

buzağıyı ilah edinenlerin:

yaptıkları ağır yanlışın:

sonuçları anlatılmış,

Allah hakkında:

asılsız kutsallık üretmenin:

ne kadar ciddi olduğu:

vurgulanmıştı.

1. ayette ise:

hemen ardından:

çok güçlü bir umut kapısı:

açılır:

“Kötülükleri yaptıktan sonra tövbe edip iman edenler var ya, şüphesiz Rabbin bundan sonra çok bağışlayıcı ve çok merhametlidir.”

Bu ayet:

Kur’an’ın:

adalet ile rahmeti:

nasıl birlikte taşıdığını:

çok güzel biçimde gösterir.

Bir önceki ayette:

ceza vardır.

Bu ayette:

dönüş imkânı.

Bir önceki ayette:

yanlışın ağırlığı vardır.

Bu ayette:

Allah’ın bağışlamasının genişliği.

Yani:

Kur’an insanı:

ne günahı küçümsemeye:

ne de:

Allah’ın rahmetinden:

ümidini kesmeye:

çağırır.

“Kötülükleri Yaptıktan Sonra” İfadesi Ne Anlama Gelir ​

Ayet:

insanın:

gerçekten yanlış yapabileceğini:

inkâr etmez.

Burada:

kötülük:

yalnız küçük:

bir hata olarak:

sunulmaz.

Önceki bağlamda:

buzağıyı:

ilah edinmek gibi:

çok ciddi bir:

inanç sapması:

vardır.

Buna rağmen:

ayet:

“Bundan sonra artık hiçbir dönüş yok.”

demez.

Bu Ayet Büyük Günahlardan Sonra da Tövbe Kapısının Açık Olduğunu mu Gösterir ​

Evet.

Ayetin:

en güçlü yönlerinden biri:

budur.

İnsan:

çok ağır bir yanlış:

yapmış olabilir.

Ama:

samimi biçimde:

tövbe eder,

imanını:

yeniler

ve yönünü:

değiştirirse:

Allah’ın:

bağışlamasını:

umabilir.

Bu:

çok büyük bir:

ümit mesajıdır.

“Tövbe Ettiler” Ne Demektir ​

Tövbe:

yalnız:

“Pişmanım.”

demek değildir.

Kelimenin temel anlamında:

geri dönmek

vardır.

Yani:

yanlış yoldan:

doğru yöne:

dönmek.

Bu nedenle:

gerçek tövbe:

duygu kadar:

yön değişikliğidir.

Tövbenin İlk Şartı Nedir ​

İnsan:

önce:

yanlışını:

kabul etmelidir.

Kendi yaptığı:

kötülüğü:

sürekli:

meşrulaştırıyorsa,

tövbe:

başlamakta zorlanır.

Bu yüzden:

“Ben burada yanlış yaptım.”

diyebilmek:

çok önemlidir.

Pişmanlık ile Tövbe Arasında Nasıl Bir İlişki Vardır ​

Pişmanlık:

tövbenin:

çok önemli bir:

parçasıdır.

Ama:

tek başına:

yeterli olmayabilir.

İnsan:

yanlışına:

üzülür,

sonra:

aynı şeyi:

bilerek sürdürürse:

dönüş:

tamamlanmış olmaz.

Tövbe:

pişmanlığın davranışa dönüşmesini

ister.

“Tövbe Edip İman Edenler” İfadesi Neden Birlikte Kullanılıyor ​

Çünkü:

burada:

yalnız davranış:

değil,

inanç yönü de:

söz konusudur.

Buzağıyı:

ilah edinmek:

tevhide:

aykırıydı.

Dolayısıyla:

dönüş:

yalnız:

“Bir daha bu davranışı yapmayacağız.”

demek değil,

Allah’a:

yeniden:

iman ve teslimiyetle yönelmektir.

İman Yeniden Güçlenebilir mi ​

Evet.

İnsan:

imanında:

zayıflık yaşayabilir.

Yanlışlara:

düşebilir.

Şüphe,

gaflet,

alışkanlık

veya:

çevresel etkilerle:

uzaklaşabilir.

Ama:

yeniden:

düşünebilir,

imanını:

güçlendirebilir

ve:

Allah’a:

dönebilir.

Bir İnsan Geçmişi Yüzünden Sonsuza Kadar Mahkûm Edilmeli midir ​

Hayır.

İnsanları:

yalnız:

geçmişte yaptıkları:

tek bir hata ile:

tanımlamak:

adil olmayabilir.

Bir insan:

gerçekten:

değişmişse,

eski davranışını:

terk etmişse

ve:

daha iyi bir hayat:

kuruyorsa,

onun:

dönüşümünü:

de görmek gerekir.

Bu, Geçmişte Yapılan Yanlışın Önemsiz Olduğu Anlamına mı Gelir ​

Hayır.

Tövbe:

yanlışı:

küçültmez.

Tam tersine:

yanlışın:

yanlış olduğunu:

kabul eder.

“Zaten önemli değildi.”

demek:

tövbe değildir.

Tövbe:

“Önemliydi, yanlıştı ve ben ondan dönüyorum.”

diyebilmektir.

Allah’ın Bağışlaması ile İnsanlara Karşı Sorumluluk Aynı Şey midir ​

Hayır.

İnsan:

Allah’tan:

bağışlanma:

isteyebilir.

Ama:

başka bir insana:

zarar verdiyse:

onun hakkını:

da gözetmelidir.

Maddi zarar:

varsa:

telafi.

Haksızlık:

varsa:

düzeltme.

İftira:

varsa:

gerçeği:

ortaya koyma:

gerekebilir.

Yani:

tövbe, kul hakkını görünmez yapmaz.

“Şüphesiz Rabbin Bundan Sonra Çok Bağışlayıcıdır” Ne Demektir ​

Buradaki:

“bundan sonra”

ifadesi:

çok umut vericidir.

Yanlış:

yapılmıştır.

Ama:

dönüş:

gerçekleşmiştir.

Allah’ın:

bağışlaması:

işte:

bu dönüşten sonra:

özellikle:

vurgulanır.

Yani:

geçmiş kapanmaz sanılırken, rahmet yeni bir başlangıç açabilir.

“Çok Bağışlayıcı” Olması Ne Anlama Gelir ​

Allah’ın:

Gafûr

oluşu:

bağışlamasının:

çok geniş olduğunu:

ifade eder.

İnsan:

aynı hatayı:

tekrar tekrar:

yapıp:

samimiyetsizce:

oyun oynama:

hakkına sahip değildir.

Ama:

samimi dönüşün:

Allah’ın rahmeti karşısında:

küçük görülmemesi gerekir.

“Çok Merhametlidir” İfadesi Neden Bağışlamadan Sonra Geliyor ​

Çünkü:

Allah:

yalnız:

suçu:

silmekle:

değil,

kulu:

rahmetiyle:

yeniden:

iyiliğe yöneltmekle de:

ilişkilendirilir.

Bağışlanmak:

geçmişle:

ilgilidir.

Rahmet:

aynı zamanda:

geleceğe taşınan bir lütuftur.

Tövbe Eden İnsan Kendini Sürekli Suçlamaya Devam Etmeli midir ​

Hayır.

Pişmanlık:

insana:

ders vermelidir.

Ama:

insanı:

ömür boyu:

felç etmemelidir.

Eğer insan:

yanlışını:

kabul etmiş,

telafi etmeye:

çalışmış

ve:

doğru yola:

dönmüşse:

sürekli:

“Ben kötü bir insanım.”

demek:

sağlıklı bir dönüş:

olmayabilir.

Geçmişteki Hata İnsan İçin Bir Öğretmene Dönüşebilir mi ​

Evet.

İnsan:

düştüğü yeri:

iyi hatırlarsa:

aynı çukura:

yeniden düşmemeyi:

öğrenebilir.

Hata:

övülecek bir şey:

değildir.

Ama:

hata sonrası:

oluşan farkındalık:

insanı:

daha bilinçli:

yapabilir.

Samimi Tövbe İnsanın Karakterini Nasıl Değiştirir ​

Samimi tövbe:

insanı:

daha:

tevazulu,

dikkatli,

merhametli

ve:

kendini denetleyen:

birine:

dönüştürebilir.

Çünkü:

kendi zayıflığını:

gören kişi,

başkasının:

hatasına karşı da:

daha ölçülü:

davranabilir.

Allah’ın Rahmetinden Ümit Kesmek Neden Tehlikelidir ​

Çünkü:

“Ben artık affedilemem.”

düşüncesi:

insanı:

dönüşten:

uzaklaştırabilir.

İnsan:

ümidini:

kaybederse:

“Nasıl olsa bittim.”

diyerek:

yanlışta:

daha fazla:

kalabilir.

Kur’an ise:

hata sonrası:

geri dönüş kapısını

gösterir.

A‘râf Suresi 152. ve 153. Ayetler Birlikte Ne Söylüyor ​

1. ayette:

buzağıyı:

ilah edinenlerin:

yaptıkları ağır yanlışın:

cezası:

anlatılmıştı.

1. ayette ise:

hemen ardından:

tövbe edip:

imana dönenler için:

Allah’ın:

çok bağışlayıcı

ve çok merhametli:

olduğu bildirilir.

Yani:

Kur’an:

bir tarafta:

adaleti,

diğer tarafta:

rahmeti

birlikte tutar.

Yanlış:

ciddidir.

Ama:

samimi dönüş de gerçektir.

Sonuç: A‘râf Suresi 153. Ayet Bize Ne Öğretiyor ​

A‘râf Suresi 153. ayet:

insanın:

geçmişiyle:

nasıl ilişki kurması gerektiği:

konusunda:

çok güçlü bir:

umut dersi:

verir.

Bir önceki ayette:

buzağıya:

yönelenlerin:

Allah’ın gazabı

ve:

zilletle:

karşılaşacağı:

bildirilmişti.

Burada ise:

aynı hikâyenin:

kapısı:

bir anda:

rahmete:

açılır:

“Kötülükleri yaptıktan sonra tövbe edip iman edenler…”

Bu:

çok önemli bir:

Kur’an ölçüsüdür.

İnsan:

yanlış yapabilir.

Hatta:

çok büyük:

yanlışlar:

yapabilir.

Ama:

insanın hayatı:

yanlış yaptığı anda:

bitmek zorunda:

değildir.

Bazen:

insanın:

en değerli:

dönüşümü:

en büyük:

hatasından sonra:

başlayabilir.

Fakat:

bu dönüşün:

bir şartı vardır:

İnsan:

yanlışını:

süslememelidir.

Bahane:

üretmemelidir.

“Aslında herkes yapıyor.”

dememelidir.

“Benim şartlarım böyleydi.”

diyerek:

bütün sorumluluğu:

başkalarına:

yüklememelidir.

Önce:

gerçeğe:

bakmalıdır:

“Evet, ben yanlış yaptım.”

İşte:

tövbenin:

kapısı:

orada:

açılmaya başlar.

Sonra:

bir adım daha:

gelir:

“Ben artık bu yanlışın yönünde yürümek istemiyorum.”

Çünkü:

tövbe:

yalnız:

arkaya:

bakmak değildir.

Asıl anlamı:

önünü:

değiştirmektir.

Bu ayet:

insanları:

geçmişleriyle:

sonsuz biçimde:

damgalamamak gerektiğini de:

düşündürür.

Bir insan:

bir zamanlar:

kötü davranmış olabilir.

Ama:

bugün:

gerçekten:

değişmiş olabilir.

Bir zamanlar:

yalan söylemiş olabilir.

Ama:

bugün:

dürüstlüğe:

bağlanmış olabilir.

Bir zamanlar:

yanlış bir:

inanç veya hayat:

yaşamış olabilir.

Ama:

bugün:

başka bir:

insan hâline:

gelmiş olabilir.

Eğer:

Allah:

samimi tövbeye:

kapı açıyorsa,

insanların da:

değişimin mümkün olduğunu:

kabul etmesi:

önemlidir.

Elbette:

güven:

hemen geri dönmeyebilir.

Zarar:

telafi:

gerektirebilir.

Bir insanın:

“Ben değiştim.”

demesiyle:

her şey:

otomatik:

düzelmez.

Ama:

gerçek değişimi:

sonsuz süre:

inkâr etmek de:

adil değildir.

Bu ayetin:

bir başka güçlü tarafı:

“Bundan sonra…”

ifadesidir.

Bu iki kelime:

hayat için:

çok büyük bir:

kapı açar.

Dün:

yanlış yaptın.

Bundan sonra ne yapacaksın?

Dün:

kırdın.

Bundan sonra nasıl onaracaksın?

Dün:

yoldan çıktın.

Bundan sonra hangi yöne döneceksin?

Dün:

Allah’tan uzaklaştın.

Bundan sonra O’na nasıl yaklaşacaksın?

Belki de:

insanın hayatında:

en belirleyici soru:

her zaman:

“Geçmişte ne yaptın?”

değildir.

Bazen:

çok daha önemli soru:

şudur:

“Şimdi gerçeği gördüğüne göre bundan sonra ne yapacaksın?”

Ayet:

Allah’ı:

çok bağışlayıcı

ve:

çok merhametli

olarak:

tanıtır.

Bu:

insana:

umutsuzluk değil,

sorumlulukla birleşmiş:

bir umut:

verir.

Çünkü:

rahmet:

“Yanlışın önemsiz.”

demez.

Rahmet:

“Yanlışından dönersen kapı kapanmış değildir.”

der.

Belki de A‘râf 153’ün bize yönelttiği en güçlü soru şudur:

Geçmişte yaptığımız hataları kimliğimiz hâline mi getiriyoruz, yoksa onlardan öğrenip gerçekten başka bir yöne dönebiliyor muyuz?

Çünkü:

insanın:

geçmişini:

değiştirmesi:

mümkün değildir.

Ama:

geçmişinin:

geleceğini:

yönetmesine:

izin verip vermemesi:

başka bir meseledir.

Ve:

tövbe:

tam da:

orada:

başlar.

Dün ne yaptıysan yaptın.

Bugün gerçeği gördüysen, yönünü değiştir.

Çünkü:

Allah’ın rahmeti:

dönmek isteyen insana:

umutsuzluk değil,

yeni bir başlangıç

öğretir.

“Geçmişini silemezsin ama geçmişinin seni nereye götüreceğini değiştirebilirsin. Samimi tövbe, ‘Hiç yanlış yapmadım’ demek değil; ‘Yanlışımı gördüm ve artık aynı yöne yürümeyeceğim’ diyebilmektir.”
Ersan Karavelioğlu

Genişletmek için tıkla ...