📖 A‘râf Suresi 151. Ayette “Musa ‘Rabbim! Beni ve Kardeşimi Bağışla, Bizi Rahmetinin İçine Al. Sen Merhamet Edenlerin En Merhametlisisin’ Dedi” İfade

A‘râf Suresi 151. Ayette “Musa ‘Rabbim! Beni ve Kardeşimi Bağışla, Bizi Rahmetinin İçine Al. Sen Merhamet Edenlerin En Merhametlisisin’ Dedi” İfadesi Ne Anlama Gelir ​

“İnsan öfkelendiğinde önce karşısındakinin kusurunu görür; sakinleştiğinde ise kendi payını da düşünmeye başlar. Olgunluk, haklı olduğunda bile merhameti kaybetmemektir.”
Ersan Karavelioğlu

Genişletmek için tıkla ...

A‘râf Suresi'nin 150. ayetinde Hz. Musa:

kavmine:

öfke ve üzüntü içinde:

geri dönmüş,

buzağıya yönelmeleri karşısında:

çok sert tepki göstermişti.

Kardeşi Hz. Hârûn’un:

başından tutmuş,

onu kendine doğru çekmişti.

Hz. Hârûn ise:

kavmin kendisini:

güçsüz bıraktığını,

hatta:

neredeyse öldüreceklerini:

söylemiş

ve:

“Beni zalimlerle bir tutma.”

demişti.

1. ayette ise:

Hz. Musa’nın tavrında:

çok önemli bir değişim görürüz.

Artık:

öfke değil,

dua vardır.

Suçlama değil,

rahmet talebi vardır.

Hz. Musa:

şöyle der:

“Rabbim! Beni ve kardeşimi bağışla, bizi rahmetinin içine al. Sen merhamet edenlerin en merhametlisisin.”

Bu ayet:

öfke sonrasında kendini düzeltme, kardeşlik, bağışlanma, merhamet ve dua

konularında:

çok güçlü bir ders taşır.

Hz. Musa Neden “Beni ve Kardeşimi Bağışla” Diyor ​

Hz. Musa:

önceki ayette:

çok güçlü bir öfke:

yaşamıştı.

Hz. Hârûn’un:

açıklamasını duyduktan sonra:

Allah’a yönelir.

Ve yalnız:

kardeşi için değil,

kendisi için de bağışlanma ister.

Bu:

çok önemli bir:

tevazu göstergesidir.

Musa Neden Kendisini de Duaya Dahil Ediyor ​

Çünkü:

insan:

haklı bir öfke yaşamış olsa bile:

davranışını:

yeniden değerlendirebilir.

Hz. Musa:

kardeşine karşı:

sert davranmıştır.

Hârûn’un:

durumu açıklamasından sonra:

Musa:

duasında:

kendisini de:

bağışlanmaya muhtaç:

görür.

Bu:

“Ben peygamberim, hata ihtimalim yok.”

şeklinde bir:

kibirli tavrın:

tam tersidir.

Bu Ayet Musa’nın Kesin Bir Günah İşlediğini mi Söylüyor ​

Ayet:

Hz. Musa’nın:

hangi belirli davranışı için:

bağışlanma istediğini:

ayrıntılı biçimde açıklamaz.

Bu nedenle:

kesin biçimde:

“Şu günahı işlemiştir.”

demek:

doğru olmaz.

Bağışlanma talebi:

Allah karşısındaki:

tevazu,

eksiklik bilinci

ve kulluk:

olarak da anlaşılabilir.

Peygamberler Neden Bağışlanma İster ​

Çünkü:

peygamberler:

Allah’ın kullarıdır.

Yüksek makamları:

onları:

Allah’a ihtiyaçsız:

yapmaz.

Tam tersine:

Allah’a yakınlık:

insanın:

kendi sınırlılığını:

daha fazla fark etmesine:

sebep olabilir.

Bu yüzden:

istiğfar:

manevi olgunluğun bir işareti

olabilir.

Hz. Musa’nın Kardeşi İçin Dua Etmesi Neden Önemlidir ​

Çünkü:

birkaç dakika önce:

Hz. Hârûn’a:

sert tepki göstermişti.

Şimdi ise:

onu:

duasına dahil eder.

Bu:

ilişkinin:

öfkenin ötesine:

geçtiğini gösterir.

Gerçek kardeşlik:

hiç tartışmamak değildir.

Tartışmadan sonra yeniden merhamete dönebilmektir.

Bir Tartışmadan Sonra Dua Etmek İlişkiyi Nasıl Değiştirir ​

Çünkü:

dua:

insanı:

yalnız karşı tarafın:

hatasına odaklanmaktan:

çıkarabilir.

İnsan:

Allah’ın huzurunda:

kendini de:

sorgulamaya başlar.

“O ne yaptı?”

sorusunun yanında:

“Ben nasıl davrandım?”

sorusu da:

belirir.

“Bizi Rahmetinin İçine Al” Ne Demektir ​

Bu ifade:

yalnız:

“Bizi cezalandırma.”

demek değildir.

Daha geniş bir:

rahmet talebidir.

Allah’ın:

bağışlaması,

koruması,

rehberliği,

iyiliği

ve lütfu:

içinde yaşamayı:

istemektir.

Rahmet ile Bağışlanma Aynı Şey midir ​

Birbirleriyle:

çok yakından ilişkilidir.

Ama:

rahmet:

daha geniş bir anlam:

taşır.

Bağışlanma:

yanlışın affedilmesini:

ifade ederken,

rahmet:

insanın:

korunmasını,

iyiliğe yönlendirilmesini,

nimetlendirilmesini

ve Allah’ın lütfuna:

kavuşmasını da:

kapsayabilir.

Neden Sadece “Bizi Affet” Değil, “Rahmetine Al” Diyor ​

Çünkü:

insanın ihtiyacı:

yalnız geçmişin:

silinmesi değildir.

Gelecekte:

doğru yaşayabilmek için de:

Allah’ın:

rahmetine:

ihtiyaç vardır.

Yani:

tövbe:

yalnız geçmişe bakmaz.

Geleceği de düzeltmek ister.

“Sen Merhamet Edenlerin En Merhametlisisin” Ne Anlama Gelir ​

Hz. Musa:

Allah’ın:

rahmet sıfatına:

sığınır.

İnsanlar:

merhamet edebilir.

Anne:

çocuğuna:

merhamet eder.

İnsan:

dostuna:

acıyarak yardım eder.

Ama:

Allah’ın rahmeti:

yaratılmışların:

merhametiyle:

sınırlandırılamaz.

Bu yüzden:

Allah merhametlilerin en merhametlisidir.

Allah’ın Rahmetine Güvenmek Günahı Küçümsemek midir ​

Hayır.

Rahmeti:

gerçek anlamda ummak:

“Nasıl olsa affedilirim.”

deyip:

yanlışta ısrar etmek:

değildir.

Aksine:

yanlışı fark edip:

Allah’a dönmektir.

Rahmete güven:

sorumsuzluk değil,

tövbe cesareti

üretmelidir.

İnsan Kendini Affedemediğinde Ne Yapmalı ​

İnsan:

bazen:

Allah’tan bağışlanma ister

ama:

kendisini:

sürekli cezalandırmaya:

devam eder.

Sağlıklı pişmanlık:

insana:

ders verir.

Ama:

sürekli kendini:

yok etmek:

tövbenin amacı değildir.

Yanlışı:

kabul etmek,

mümkünse:

telafi etmek

ve:

daha doğru bir hayat:

kurmak gerekir.

Başkasını Affetmek ile Onun Yaptığını Doğru Bulmak Aynı Şey midir ​

Hayır.

Bir insanı:

affetmek:

yaptığının:

doğru olduğunu:

söylemek değildir.

Yanlış:

yanlış olarak:

kalabilir.

Ama:

insan:

öfkenin:

kendisini sürekli:

zehirlemesine:

izin vermeyebilir.

Affetmek ile onaylamak aynı şey değildir.

Musa ile Hârûn Arasındaki Bu Sahne Kardeşlik Hakkında Ne Öğretiyor ​

Kardeşler:

çok yakın olabilir.

Ama:

yanlış anlayabilir,

kızabilir,

sert konuşabilir.

Önemli olan:

ilişkinin:

öfkeye:

teslim edilmemesidir.

Hz. Musa:

sonunda:

kardeşini:

duasının içine:

alır.

Bu:

çok güzel bir:

kardeşlik ölçüsüdür.

Özür ve Dua Öfkenin Yarattığı Zararı Onarabilir mi ​

Her zarar:

tek cümleyle:

hemen düzelmeyebilir.

Ama:

samimi dönüş:

ilişkiyi:

onarmanın başlangıcıdır.

İnsan:

yanlış davrandığını:

fark ettiğinde:

susmak yerine:

düzeltmeye:

çalışmalıdır.

Bazen:

“Ben burada fazla sert davrandım.”

demek:

çok şey:

onarabilir.

Güçlü İnsan Özür Diler mi ​

Evet.

Özür dilemek:

zayıflık değildir.

Tam tersine:

insanın:

egosunu:

kontrol edebilmesini:

gerektirir.

Zayıf ego:

yanıldığını:

kabul etmekten:

korkar.

Olgun insan:

doğruyu kendi gururundan üstün tutabilir.

Bu Ayet Öfke Kontrolü Hakkında Ne Öğretir ​

Ayet:

Hz. Musa’nın:

öfkesini:

inkâr etmez.

Ama:

hikâyeyi:

öfkeyle:

bitirmez.

Öfkeden sonra:

dinleme gelir.

Gerçeği anlama gelir.

Ardından:

dua gelir.

Bu:

çok önemli bir:

duygusal süreçtir:

Öfkelenmek, insanı sonsuza kadar öfkenin içinde tutmak zorunda değildir.

A‘râf Suresi 150. ve 151. Ayetler Birlikte Ne Söylüyor ​

1. ayette:

Hz. Musa:

öfke ve üzüntüyle:

Hz. Hârûn’a:

yönelmişti.

Hârûn:

kendisini savunmuş

ve:

kavmin onu:

güçsüz bıraktığını:

anlatmıştı.

1. ayette ise:

Hz. Musa:

artık:

kardeşini suçlamıyor.

Tam tersine:

“Rabbim! Beni ve kardeşimi bağışla.”

diyor.

Yani:

önce:

tepki,

sonra:

bilgi,

sonra:

merhamet ve dua

geliyor.

Sonuç: A‘râf Suresi 151. Ayet Bize Ne Öğretiyor ​

A‘râf Suresi 151. ayet:

kısa olmasına rağmen:

insan ilişkileri açısından:

çok büyük bir:

olgunluk dersi:

taşır.

Bir önceki ayette:

Hz. Musa’yı:

çok öfkeli:

görmüştük.

Kavmi:

buzağıyı:

ilah edinmişti.

Hz. Hârûn’u:

kavmin başında:

bırakmıştı.

Bu nedenle:

ilk tepki:

çok sert olmuştu.

Ama:

Hz. Hârûn:

durumu:

açıklayınca:

Hz. Musa:

aynı tavırda:

ısrar etmiyor.

Bu:

çok önemlidir.

Çünkü:

insanların:

sık yaptığı hatalardan biri:

şudur:

Yanlış bir hüküm verdiklerinde:

gerçek ortaya çıksa bile:

ilk söylediklerini:

savunmaya devam ederler.

Çünkü:

“Yanılmışım.”

demek:

zor gelir.

Hz. Musa’nın duası ise:

başka bir yol:

gösterir.

“Rabbim! Beni ve kardeşimi bağışla.”

Yani:

kendi nefsini:

duanın dışında:

bırakmaz.

Bu:

çok büyük bir:

tevazudur.

Bir tartışmada:

çoğumuz:

şunu düşünürüz:

“Allah onu düzeltsin.”

Ama:

belki daha güçlü dua:

şudur:

“Allah bizi düzeltsin.”

Çünkü:

bir ilişkide:

insan:

çoğu zaman:

yalnız karşı tarafın:

yanlışını:

çok net görür.

Kendi:

ses tonunu,

sertliğini,

aceleciliğini,

önyargısını:

aynı netlikle:

görmeyebilir.

Hz. Musa’nın duası:

bize:

“Kendini de hesabın içine kat.”

der.

Ayetin:

ikinci büyük mesajı:

rahmettir.

Hz. Musa:

yalnız:

“Bizi bağışla.”

demiyor.

“Bizi rahmetinin içine al.”

diyor.

Bu:

çok güzel bir:

ifadedir.

Çünkü:

insanın:

Allah ile ilişkisinin:

yalnız:

suç ve ceza:

üzerine kurulmadığını:

gösterir.

İnsan:

Allah’tan:

merhamet,

yakınlık,

koruma,

rehberlik

ve iyilik:

ister.

Ve:

“Sen merhamet edenlerin en merhametlisisin.”

der.

Bu:

özellikle:

hata yapan insan için:

çok büyük bir:

umut kapısıdır.

Çünkü:

insan:

bazen:

kendi hatasını:

fark ettiğinde:

iki uçtan birine:

gidebilir.

Ya:

“Hiçbir şey olmadı.”

deyip:

yanlışı küçümser.

Ya da:

“Ben artık tamamen bittim.”

deyip:

ümitsizliğe:

düşer.

Kur’an’ın:

gösterdiği yol ise:

ikisi de değildir.

Yanlışı:

ciddiye al.

Ama:

Allah’ın rahmetini:

daha küçük sanma.

Hatanı:

kabul et.

Ama:

dönüş kapısının:

kapandığını:

düşünme.

Ve:

başkasına karşı:

sert davrandıysan:

gerçeği gördüğünde:

aynı sertliği:

inatla sürdürme.

Belki de A‘râf 151’in bize yönelttiği en güçlü soru şudur:

Bir tartışmadan sonra hâlâ yalnız karşı tarafın hatasını mı düşünüyoruz, yoksa “Benim de düzeltmem gereken bir şey var mı?” diye sorabiliyor muyuz?

Çünkü:

olgunluk:

hiç öfkelenmemek değildir.

Olgunluk:

öfke geçtikten sonra:

adalete,

merhamete

ve hakikate:

geri dönebilmektir.

Ve bazen:

bir ilişkinin:

iyileşmesini sağlayan:

en güçlü cümle:

“Rabbim, onu değil; bizi bağışla.”

olabilir.

“Öfken geçtiğinde hâlâ yalnız başkasının hatasını görüyorsan, belki mesele henüz tamamlanmamıştır. İnsan kendisini de duaya kattığında, suçlamadan merhamete; gururdan olgunluğa doğru ilk adımı atar.”
Ersan Karavelioğlu

Genişletmek için tıkla ...