Yûsuf Suresi 32. Ayette “İşte Beni Hakkında Kınadığınız Kişi Budur; Ben Ondan Murat Almak İstedim Fakat O İffetini Korudu. Emrimi Yapmazsa Mutlaka Hapsedilecek” İfadesi Ne Anlama Gelir 
⠀
Yûsuf Suresi 32. Ayet Ne Söylüyor
Ayetin genel anlamı şöyledir: “Kadın dedi ki: ‘İşte beni hakkında kınadığınız kişi budur. Andolsun, ben ondan murat almak istedim; fakat o iffetini korudu. Eğer kendisine emrettiğim şeyi yapmazsa mutlaka hapsedilecek ve mutlaka aşağılananlardan olacaktır.’” Ayetin Arapçası ise “Kâlet fe-zâlikunne’llezî lumtunnenî fîh. Ve lekad râvedtuhû an nefsihî festa‘same. Ve lein lem yef‘al mâ âmuruhû le-yuscenenne ve le-yekûnen mine’s-sâğirîn.” şeklindedir.Bu ayette artık olayın faili kendi ağzıyla konuşmaktadır. Daha önce Hz. Yûsuf’u suçlayan kadın, şimdi şehir kadınlarının önünde Yûsuf’a kendisinin yöneldiğini açıkça kabul eder. Böylece önceki suçlamanın gerçeği yansıtmadığı bir kez daha ortaya çıkar. Fakat ayetin en dikkat çekici tarafı, bu kabulün pişmanlıkla değil tehditle devam etmesidir.
Kadın, Yûsuf’un kendisini koruduğunu da itiraf eder. Ardından onun iradesini kırmak için sosyal ve siyasal gücünü kullanacağını bildirir. Reddedilen arzu, baskıya dönüşmektedir.
“İşte Beni Hakkında Kınadığınız Kişi Budur” Ne Anlama Gelir
Kadın şehirdeki kadınlara “İşte beni hakkında kınadığınız kişi budur” diyerek Yûsuf’u gösterir. Önceki ayette kadınlar Yûsuf’u görmüş ve büyük bir şaşkınlık yaşamışlardı. Aziz’in eşi şimdi onların bu tepkisini kendi yaşadığı yoğun arzunun anlaşılabilir olduğuna dair bir tür savunma olarak kullanmaktadır.Buradaki mantık yaklaşık olarak şudur: “Beni eleştiriyordunuz; şimdi onu siz de gördünüz ve neden etkilendiğimi anladınız.” Duygunun nedenini göstermek bakımından bu söz anlaşılabilir olabilir, fakat ahlaki açıdan eksiktir. Çünkü Yûsuf’un güzel olması, ona yönelik baskıyı meşru hâle getirmez.
Başka insanların da aynı kişiden etkilenmiş olması, kişinin sınır ihlalini haklı çıkarmaz. Toplumsal ortaklık, ahlaki doğruluk üretmez.
Kadınların Yûsuf’tan Etkilenmesi Aziz’in Eşini Haklı Çıkarır mı
Hayır. Kadınların Yûsuf’u görünce etkilenmeleri yalnızca Yûsuf’un olağanüstü derecede dikkat çekici olduğunu ve Aziz’in eşinin hissettiği çekimin anlaşılabilir bir insanî yönü bulunduğunu gösterir. Fakat Aziz’in eşinin problemi yalnız çekim hissetmesi değildir.O, Yûsuf’un rızasını hiçe saymış, kapıları kapatmış, onu kendisine çağırmış, kaçmaya çalıştığında peşinden gitmiş ve olay açığa çıktığında onu suçlamıştır. Şimdi de reddedilmesinin ardından hapis tehdidinde bulunmaktadır.
Bu nedenle şu ayrım çok önemlidir: Bir davranışın psikolojik nedenini anlayabilmek, o davranışı ahlaken doğru kabul etmek değildir. Açıklamak ile aklamak aynı şey değildir.
“Ben Ondan Murat Almak İstedim” Sözü Neden Çok Önemlidir
Kadın artık önceki inkâr çizgisinden tamamen farklı bir noktaya gelir ve açıkça “Ve lekad râvedtuhû an nefsihî”, yani “Ben gerçekten onu kendime çekmeye çalıştım” anlamındaki ifadeyi kullanır. Böylece önceki olayın temel gerçeğini kendisi doğrulamış olur.Bu itiraf, Hz. Yûsuf’un 26. ayette söylediği “Asıl o benden murat almak istedi” sözünü de açık biçimde destekler. Yûsuf’un savunması yalnız gömleğin fiziksel durumuyla değil, şimdi karşı tarafın kendi sözüyle de doğrulanmaktadır.
Ancak burada ahlaki açıdan çok önemli başka bir nokta vardır: Gerçeği kabul etmek tek başına tövbe değildir. İnsan yaptığı yanlışı açıkça söyleyebilir ama aynı davranışı sürdürmeye devam edebilir.
Bir Yanlışı İtiraf Etmek Tövbe Etmekle Aynı Şey midir
Hayır. İtiraf, insanın ne yaptığını kabul etmesidir. Tövbe ise bunun ötesine geçerek yanlıştan dönmeyi gerektirir.Aziz’in eşi burada yaptığı şeyi inkâr etmiyor. Hatta oldukça açık biçimde kabul ediyor. Fakat aynı cümlenin devamında Yûsuf’u yeniden aynı ilişkiye zorlamakta ve reddederse hapse attırmakla tehdit etmektedir. Dolayısıyla itiraf vardır ama henüz yön değişikliği yoktur.
Bu ayrım günümüzde de önemlidir. Bir kişi özür dileyebilir, “Evet, yaptım” diyebilir ama aynı davranışı sürdürüyorsa gerçek değişim gerçekleşmemiş olabilir. Samimi tövbenin en güçlü göstergelerinden biri, yalnız sözün değil davranışın yön değiştirmesidir.
“Festa‘same” İfadesi Ne Anlama Gelir
Ayette Hz. Yûsuf hakkında “festa‘same” denilir. Kelime, kendisini güçlü biçimde korumak, iffetine sarılmak, yanlışın içine düşmemek için direnmek anlamına gelir.Bu ifade yalnız pasif bir “istemedi” durumundan daha güçlüdür. Yûsuf teklif karşısında ahlaki sınırını korumuş, Allah’a sığınmış ve fiziksel olarak da ortamdan uzaklaşmaya çalışmıştır.
Dolayısıyla kadın bile Yûsuf’un davranışını kabul etmektedir: Yûsuf kendisini korumuştur. Bu durum onun iffetine dair son derece güçlü bir tanıklıktır; üstelik tanıklık, ona baskı kuran kişinin kendi ağzından gelmektedir.
İffet Burada Ne Anlama Geliyor
İffet, arzunun hiç bulunmaması anlamına gelmez. İffet, insanın arzusu, fırsatı veya baskısı bulunduğu hâlde ahlaki sınırı koruyabilmesidir.Yûsuf’un kıssası bu kavramı son derece somut hâle getirir. O yalnız dışarıdan engellendiği için yanlış yapmamaktadır; kendi iradesiyle reddeder. Kadının ifadesi de bunu doğrular.
Bu yüzden iffeti yalnız kadınlara ait bir kavram gibi sunmak doğru değildir. Erkek de iffetle sorumludur. Yûsuf kıssası erkek iffeti konusunda Kur’an’ın en güçlü örneklerinden biridir.
“Emrettiğimi Yapmazsa” İfadesi Neden Çok Ağırdır
Kadın “mâ âmuruhû”, yani “ona emrettiğim şey” ifadesini kullanır. Bu artık karşılıklı bir ilişki teklifi dilinden bile çıkmış, emir diline dönüşmüştür.Bu ifade aralarındaki güç farkını açık biçimde gösterir. Kadın, Yûsuf’un kendi iradesi bulunan bağımsız bir insan olduğunu değil, kendi isteğine uyması gereken biriymiş gibi davranmaktadır.
İşte burada rıza meselesi çok daha belirgin hâle gelir. Cinsel yakınlık emirle kurulamaz. Bir tarafın sosyal, ekonomik veya siyasi gücü, diğer tarafın “hayır”ını geçersiz hâle getirmez.
Güç Sahibi Birinin Cinsel İlişkiyi “Emir” Gibi Sunması Neden Problemlidir
Çünkü gerçek rıza özgür irade gerektirir. Bir insan, karşısındaki kişinin işini, barınmasını, güvenliğini veya özgürlüğünü kontrol ediyorsa bu gücü cinsel yakınlık elde etmek için kullanması ciddi bir baskı oluşturur.Yûsuf bu evde sosyal bakımdan zayıf taraftır. Kadın ise evin güçlü mensubudur. Üstelik artık yalnız talepte bulunmamakta, “Yapmazsa hapse girecek” demektedir.
Bu nedenle Yûsuf 32, yalnız cinsel ahlakla değil, otoritenin cinsel baskı aracı hâline getirilmesiyle de ilgilidir. Güç, rıza üretmez.
Tehdit Altında Verilen “Evet” Gerçek Rıza Sayılır mı
Özgürlük üzerinde ciddi tehdit bulunduğunda gerçek rızadan söz etmek büyük ölçüde problemli hâle gelir. Bir insan “Bunu kabul etmezsen seni hapse attırırım, işinden ederim veya zarar veririm” tehdidi altında “evet” diyorsa, bu normal ve özgür bir tercih değildir.Yûsuf’a tam da böyle bir baskı uygulanmaya çalışılır. Seçeneklerin biri, kadının istediğini yapmak; diğeri ise hapis ve aşağılanmadır. Böylece rıza cezalandırma tehdidiyle elde edilmeye çalışılmaktadır.
Bu, ahlaken açık bir güç istismarıdır. “Evet” kelimesinin varlığı tek başına yeterli değildir; o evetin özgürce söylenebilmesi de önemlidir.
“Mutlaka Hapsedilecek” Sözü Ne Anlama Gelir
Ayette “le-yuscenenne” ifadesi son derece güçlü bir vurgu taşır: “Kesinlikle/mutlaka hapsedilecek.” Kadın Yûsuf’un özgürlüğünü doğrudan tehdit etmektedir.Bu noktada hapis, işlenmiş bir suçun adil karşılığı olarak değil, Yûsuf’un kadının cinsel talebini reddetmesinin cezası olarak gündeme getirilir. Bu nedenle ayette hapishane tehdidi başlı başına bir adalet problemi oluşturur.
Yûsuf suç işlediği için değil, yanlış yapmayı reddettiği için cezalandırılmak istenmektedir. Bu, güç sahibi insanların hukuk veya otorite araçlarını kişisel çıkar için kullanmasının ne kadar ağır bir zulme dönüşebileceğini gösterir.
Hukuk ve Devlet Gücü Kişisel İntikam İçin Kullanılabilir mi
Hayır. Hapis, ceza, makam veya kamu gücü kişisel arzuları gerçekleştirmek için kullanılmamalıdır. Hukukun amacı güçlü kişinin isteklerini zorla kabul ettirmek değil, hakları ve adaleti korumaktır.Yûsuf kıssasındaki tehdidin ağır taraflarından biri, kişisel reddedilmenin kamusal ceza aracına dönüştürülmesidir. Kadın “Beni reddetti, o hâlde hapsedilsin” demektedir.
Modern dünyada da makamın kötüye kullanılması farklı biçimlerde görülebilir. İşveren çalışanı ilişkiye zorlayabilir, yetkili biri reddedilince mesleki zarar vermeye çalışabilir veya güçlü kişi sistemdeki bağlantılarını baskı aracı hâline getirebilir. Güç arttıkça sorumluluk da artmalıdır.
“Aşağılananlardan Olacak” İfadesi Ne Anlama Gelir
Ayette “mine’s-sâğirîn”, yani küçük düşürülenlerden, aşağılananlardan veya zillete uğratılanlardan olacağı söylenir. Kadın yalnız Yûsuf’un özgürlüğünü değil, itibarını ve sosyal konumunu da tehdit etmektedir.Bu önemli bir ayrıntıdır. Bazı baskılar yalnız fiziksel değildir. İnsan “İstediğimi yapmazsan seni rezil ederim, kariyerini bitiririm veya herkesin gözünde küçük düşürürüm” tehdidiyle de kontrol edilmeye çalışılabilir.
Böylece ayet, baskının iki yönünü gösterir: özgürlüğünü kaybettirme ve itibarını ezme. Her ikisi de insan iradesini kırmak için kullanılmaktadır.
Reddedilmek Bir İnsana Karşılık Olarak Ceza Verme Hakkı Doğurur mu
Hayır. İnsan sevdiği veya arzuladığı kişi tarafından reddedilebilir. Bu acı verici olabilir; fakat karşı tarafın kararına saygı göstermek gerekir.Reddedilen kişinin öfkelenmesi, üzülmesi veya hayal kırıklığı yaşaması insanî olabilir. Fakat reddedilmenin karşılığını tehdit, iftira, işten çıkarma, sosyal linç veya başka bir cezayla vermek haksızlıktır.
Yûsuf’un “hayır”ı, kadının onuruna saldırı değildir. O kendi ahlaki ve kişisel sınırını korumaktadır. Birinin seni istememesi, sana zulmettiği anlamına gelmez.
Bu Ayet Modern İşyerindeki Cinsel Taciz Tartışmalarıyla İlişkilendirilebilir mi
Ayet modern hukuk terminolojisiyle yazılmamıştır; bu nedenle onu doğrudan çağdaş yasa maddesi gibi okumamak gerekir. Bununla birlikte güç sahibi bir kişinin, kendisine bağımlı durumdaki birine cinsel yakınlık talep etmesi ve reddedilince ceza tehdidinde bulunması, modern işyeri tacizi tartışmalarıyla açık ahlaki benzerlikler taşır.Özellikle “Bunu kabul etmezsen işini, makamını veya imkânını kaybedersin” türündeki baskılar gerçek rızayı ciddi biçimde zedeler. Yûsuf’un yaşadığı olayda da özgürlük tehdidi vardır.
Bu yüzden ayetin genel ahlaki ilkesi son derece günceldir: Yetkini yakınlık elde etmek için kullanma; karşı tarafın hayır deme özgürlüğünü koru.
Kadının Açıkça İtiraf Etmesi Hz. Yûsuf’un İtibarını Tamamen Geri Kazandırıyor mu
Gerçeğin kabul edilmesi Yûsuf’un doğruluğunu açık biçimde destekler; fakat bu, yaşadığı bütün zararın anında ortadan kalktığı anlamına gelmez. Önceden kendisine ağır bir suçlama yöneltilmiş ve şimdi de hapis tehdidi almaktadır.Bir insan hakkında gerçeğin sonradan ortaya çıkması, yanlış suçlamanın oluşturduğu psikolojik veya sosyal zararı her zaman otomatik olarak sıfırlamaz. Bu nedenle itibarın düzeltilmesi ve yanlışın telafisi ayrıca önemlidir.
Yûsuf kıssasının devamında da ilginç biçimde Yûsuf’un masumiyeti bilinmesine rağmen hapse girdiğini göreceğiz. Bu da gerçeğin bilinmesi ile adaletin uygulanmasının aynı şey olmadığını çok güçlü biçimde gösterecektir.
Bir İnsan Masum Olduğu Bilindiği Hâlde Neden Cezalandırılabilir
Çünkü insan sistemleri her zaman adaletle çalışmayabilir. Güç dengeleri, çıkarlar, toplumsal baskılar ve itibar kaygısı kararları etkileyebilir. Yûsuf’un kıssasında da ilerleyen ayetlerde, işaretler ve deliller görülmesine rağmen onun bir süre hapsedilmesine karar verilecektir.Bu durum Allah’ın adaletsizliği onayladığı anlamına gelmez. Kur’an adaletsiz bir kararın gerçekleştiğini anlatabilir; anlatması onu meşru kabul ettiği anlamına gelmez.
Aynı şekilde dünyada bir mahkemenin veya güçlü çevrenin verdiği her karar otomatik olarak Allah’ın ahlaki onayı değildir. Yasal karar ile ahlaki doğruluk her zaman aynı olmayabilir.
Yûsuf Suresi 31 ve 32 Birlikte Nasıl Okunmalıdır
Yûsuf 31’de şehir kadınları Yûsuf’u görünce olağanüstü biçimde etkilenmiş, böylece Aziz’in eşinin hissettiği çekimin ne kadar güçlü olabileceğini anlamışlardı. Yûsuf 32’de Aziz’in eşi bunu kendi savunmasına dönüştürür ve Yûsuf’a yöneldiğini açıkça kabul eder.Fakat burada beklenebilecek ahlaki dönüş gerçekleşmez. Kadın “Yanlış yaptım ve artık vazgeçiyorum” demez; tam tersine Yûsuf’un hâlâ emrine uymasını ister ve reddederse hapse attıracağını söyler. Böylece kıssa, arzu sorunundan zorlayıcı güç kullanımına geçer.
Bir sonraki ayet olan Yûsuf Suresi 33. ayette, Hz. Yûsuf bu tehdit karşısında Allah’a yönelerek “Rabbim! Zindan, bunların beni çağırdığı şeyden bana daha sevimlidir. Eğer onların düzenini benden uzaklaştırmazsan onlara meyledebilir ve cahillerden olabilirim” diyecektir. Bu ayet özellikle hapishaneyi romantikleştirmeden ahlaki bedel ödemeyi göze almak, insanın kendi zayıflığını bilmesi, Allah’tan yardım istemesi ve ‘cahillerden olmak’ ifadesinin anlamı bakımından son derece önemli olacaktır.
Sonuç: Yûsuf Suresi 32. Ayetin Ana Mesajı Nedir
Yûsuf Suresi 32. ayet, Yûsuf kıssasında güç istismarının en açık hâle geldiği noktalardan biridir. Aziz’in eşi artık yaşananları inkâr etmez. Yûsuf’a kendisinin yöneldiğini açıkça kabul eder ve Yûsuf’un kendisini koruduğunu söyler. Böylece Hz. Yûsuf’un iffeti, ona baskı yapan kişinin kendi ağzından bile doğrulanmış olur.Fakat tam burada çok önemli bir ahlaki kırılma yaşanır. İtirafın ardından tövbe gelmesi gerekirken tehdit gelir. Kadın yaptığı yanlışı kabul etmekte ama davranışından vazgeçmemektedir. Hatta Yûsuf’un iradesini kırmak için daha güçlü bir araç kullanmaya yönelmektedir: hapis.
Bu bize ilk büyük dersi verir: Hatayı kabul etmek ile hatadan dönmek aynı şey değildir. İnsan “Evet, bunu yaptım” diyebilir ama aynı şeyi sürdürüyorsa gerçek değişim henüz başlamamıştır. Özür ve itiraf, davranış değişikliğiyle desteklenmelidir.
Ayetin ikinci büyük mesajı rızanın özgür olması gerektiğidir. Aziz’in eşi artık Yûsuf’un kendisini istemediğini bilmektedir. Buna rağmen “Emrettiğimi yapmazsa hapsedilecek” der. Böyle bir ortamda elde edilmeye çalışılan kabul, özgür rıza değildir; baskıyla üretilmeye çalışılan boyun eğmedir.
Bu nedenle ilişkilerde “hayır” kelimesi bir müzakere hilesi olarak değil, sınır olarak görülmelidir. Karşı tarafın hayırını cezalandırmaya çalışmak sevgi değil, kontrol davranışıdır.
Ayetin üçüncü büyük mesajı güç ile rızayı birbirinden ayırmaktır. İnsan para, makam, sosyal çevre veya hukuki nüfuz sahibi olabilir. Fakat bütün bunlar ona başka insanların bedenleri veya duyguları üzerinde hak vermez.
Gerçek güç, başkasının iradesini ezmek değil, kendi gücüne sınır koyabilmektir. Bir yöneticinin, işverenin veya başka bir otorite sahibinin ahlaki kalitesi, yalnız ne kadar güçlü olduğu ile değil, kendisine bağımlı insanlara ne kadar özgürlük tanıdığıyla da ölçülür.
Dördüncü büyük mesaj reddedilmeyi cezalandırmamaktır. Aziz’in eşi Yûsuf tarafından reddedilmiştir. Fakat bunu kabul etmek yerine Yûsuf’a bedel ödetmek ister. Bu, bugün de farklı biçimlerde görülebilen son derece tehlikeli bir davranıştır.
Birinin seni istememesi:
senin değersiz olduğun anlamına gelmez,
onun sana düşman olduğu anlamına gelmez,
ve kesinlikle ona zarar verme hakkı doğurmaz.
Olgunluk bazen reddedilmeyi taşıyabilmektir.
Beşinci büyük mesaj iffetin bazen bedel ödemeyi gerektirebileceğidir. Yûsuf’un önünde kolay bir seçenek yoktur. Kadının isteğine uyarsa ahlaki sınırını çiğneyecek; reddederse hapis tehdidiyle karşılaşacaktır.
Ahlaki kararların her zaman dünyada hemen ödüllendirildiğini düşünmemek gerekir. İnsan doğruyu seçebilir ve bunun kısa vadede maddi maliyetini yaşayabilir. Dünyevî zarar, seçimin ahlaken yanlış olduğunu kanıtlamaz.
Bu, Kur’an’ın önemli bir düzeltmesidir. Başarı her zaman doğruluğun, başarısızlık da yanlışlığın kanıtı değildir.
Altıncı büyük mesaj hapishaneyi romantikleştirmemektir. Yûsuf ilerleyen ayette zindanı günaha tercih edecektir; fakat bu, hapishanenin güzel olduğu anlamına gelmez. Hapis özgürlüğün kaybıdır ve ağır bir tecrübedir.
Yûsuf’un söylemek istediği, iki kötü seçenek arasında ahlaki olarak daha katlanılabilir olanı seçmesidir. Zindan kötü olabilir; fakat iradesini teslim edip yanlış yapmaktan daha kabul edilebilir görülür.
Bu nedenle Yûsuf kıssasını “Acı çekmek iyidir” şeklinde okumak doğru değildir. Övülen acının kendisi değil, acı pahasına da olsa ahlaki sınırı koruma kararlılığıdır.
Yedinci büyük mesaj güçlü kişinin tehdidinin hakikat üretmediğidir. Aziz’in eşi Yûsuf’u hapse attırabilecek nüfuza sahip olabilir. Fakat bu güç, onu haklı yapmaz.
Bir insan mahkemeyi etkileyebilir.
Birini işten çıkarabilir.
Toplumsal itibarını zedeleyebilir.
Bunları yapabilmesi, ahlaken doğru olduğu anlamına gelmez.
Güç, doğruluğun delili değildir.
Sekizinci büyük mesaj itirafın mağdur üzerindeki zararı otomatik olarak silmediğidir. Kadın artık Yûsuf’un kendisini koruduğunu açıkça söylemiştir. Buna rağmen Yûsuf hâlâ tehdit altındadır. Yani gerçek ortaya çıkmış ama güç ilişkisi değişmemiştir.
Bu durum bize adaletin yalnız gerçeği bulmakla tamamlanmadığını gösterir. Gerçekten sonra koruma, telafi ve yanlışın tekrarını önleme de gerekir.
Dokuzuncu ve belki ayetin en güçlü mesajı ise ahlakın bazen “hayır” dedikten sonra o hayırın bedeline katlanmayı gerektirmesidir. Yûsuf’un reddi artık kişisel bir tercih olmaktan çıkmış, özgürlüğünü riske atan bir karar hâline gelmiştir. Buna rağmen sınırını değiştirmez.
Gerçek karakter çoğu zaman tam burada görünür: Doğru davranış sana pahalıya mal olduğunda da doğruyu seçebiliyor musun?
İnsan herkes alkışlarken dürüst olabilir.
Ama dürüstlük işini tehlikeye attığında ne yapar?
İnsan rahat ortamda ilkeli olabilir.
Ama ilkesi yüzünden sosyal baskı gördüğünde ne yapar?
Yûsuf’un sınavı işte bu noktada derinleşir.
Yûsuf Suresi 32. ayetin bütün mesajını birkaç cümlede toplamak mümkündür: İtirafı tövbeyle karıştırma. Birinin seni reddetmesini cezalandırma sebebi yapma. Makamını veya gücünü cinsel yakınlık elde etmek için kullanma. Tehdit altında verilen cevabı özgür rıza sayma. İnsanları itibarlarını veya özgürlüklerini kaybetmekle korkutup iradelerini kırmaya çalışma. Bir başkasının da aynı kişiden etkilenmesini kendi sınır ihlalinin mazereti yapma. Ve unutma: Gerçek iffet, yalnız yanlışın cazip olmadığı zamanda değil, doğruyu seçmenin bedeli yükseldiğinde de sınırı koruyabilmektir.
Bir sonraki ayet olan Yûsuf Suresi 33. ayette, Hz. Yûsuf bu ağır baskı karşısında Rabbine dönecek ve “Rabbim! Zindan, bunların beni çağırdığı şeyden bana daha sevimlidir. Eğer onların tuzağını benden uzaklaştırmazsan onlara meyledebilir ve cahillerden olabilirim” diyecektir. Bu ayet, insanın kendi zayıflığını kabul etmesinin iman zayıflığı olmadığı, Allah’tan yardım istemenin aktif tedbirle birleşmesi, zindanın neden ‘daha sevimli’ sayıldığı ve peygamberin bile kendisini mutlak biçimde güvende görmeyerek Rabbine sığınmasının nasıl bir tevazu olduğu açısından son derece önemli olacaktır.
Ve belki Yûsuf Suresi 32. ayetin bugün bize yönelttiği en güçlü soru şudur: Bir insan bize “hayır” dediğinde onun iradesine saygı gösterebiliyor muyuz, yoksa onu kararını değiştirmeye zorlamaya mı çalışıyoruz? Güç sahibi olduğumuz kişiler bizim isteklerimize gerçekten özgürce karşı çıkabiliyor mu? Hata yaptığımızı kabul ettiğimizde davranışımız da değişiyor mu? Ve doğruyu seçmenin bize makam, rahatlık veya itibar kaybettireceği bir anda ilkemizi koruyacak kadar güçlü olabiliyor muyuz?
