Nâziât Suresi 25. Ayette “Allah Da Onu Ahiret Ve Dünya Azabıyla Yakaladı” Buyrulması Ne Anlama Gelir Ve Firavun’un Dünya İle Ahiretteki Cezası Nedir 
Nâziât Suresi 25. Ayet Ne Söyler
Nâziât Suresi’nin 25. ayetinde:
“Fe ehazehullâhu nekâle’l-âhirati ve’l-ûlâ.”
buyrulur.
Bu ifade genel olarak:
“Allah da onu ahiret ve dünya azabıyla yakaladı.”
şeklinde anlamlandırılır.
Bir önceki ayette Firavun:
“Ben sizin en yüce rabbinizim.”
demişti.
- ayet ise bu iddianın hemen ardından onun sonucunu bildirir:
İlâhî ceza.
“Ehazehullâh” Ne Anlama Gelir
“Ehaze” kelimesi:
yakalamak, tutmak, ele geçirmek, cezalandırmak
anlamlarını taşır.
Buradaki ifade Firavun’un Allah’ın hükmünden kaçamadığını anlatır.
Dünyada insanlardan kaçabilir.
Ordusuyla kendisini koruyabilir.
Sarayının duvarlarını yükseltebilir.
Fakat ayetin mesajına göre:
ilâhî hesaptan kaçamaz.
“Nekâl” Kelimesi Ne Anlama Gelir
Ayetteki “nekâl” kelimesi:
ağır ceza, ibret verici karşılık, başkalarını da düşündürecek sonuç
anlamları taşır.
Bu nedenle Firavun’un başına gelen sadece kişisel bir ceza olarak görülmez.
Aynı zamanda:
gelecek nesillere bırakılmış bir ibret
niteliği taşır.
Onun hikâyesi binlerce yıl sonra bile anlatılıyorsa, “nekâl” kavramının bu ibret boyutu daha da anlamlı hâle gelir.
“Âhiret Ve Dünya Azabı” Ne Demektir
Ayette:
“el-âhireti ve’l-ûlâ”
ifadeleri geçer.
Bunlar genel olarak:
sonraki hayat ve önceki hayat
yani:
ahiret ve dünya
şeklinde anlaşılmıştır.
Buna göre Firavun’un cezası yalnızca dünyadaki ölümüyle sınırlı değildir.
Kur’an’ın anlatımında onun için:
dünyada bir karşılık,
ahirette de bir karşılık
vardır.
Firavun’un Dünyadaki Cezası Ne Olmuştur
Kur’an’ın genel Mûsâ kıssasında Firavun’un sonu:
suda boğulmak
olarak anlatılır.
Hz. Mûsâ ve İsrâiloğulları kaçarken Firavun ordusuyla peşlerinden gider.
Deniz açılır.
Hz. Mûsâ ve beraberindekiler geçer.
Firavun ve ordusu ise onları takip ederken sular kapanır.
Böylece Firavun’un dünyadaki iktidarı:
suda sona erer.
Neden Özellikle Boğulma İle Son Bulmuştur
Kur’an bunu bir sembolik yorum olarak açıklamaz.
Ancak anlatı açısından çok çarpıcı bir karşıtlık vardır.
Bir zamanlar:
ülkelere hükmeden, ordular yöneten, insanların hayatı üzerinde söz sahibi olan Firavun
sonunda kontrol edemediği bir doğa olayı içinde çaresiz kalır.
Bu durum insanın gücünün ne kadar sınırlı olduğunu gösteren çok güçlü bir sahnedir.
Firavun Ölüm Anında İman Etmiş Midir
Kur’an’ın başka bir anlatısında Firavun boğulma anında iman ettiğini ifade eder.
Fakat bu iman:
ölüm kesin biçimde karşısına çıktıktan sonra
gerçekleşir.
Kur’an anlatısında bunun kabul edilen, zamanında yapılmış bir dönüşüm olmadığı belirtilir.
Bu da çok önemli bir mesaj verir:
Hakikati kabul etmek için geri dönüşsüz ana kadar beklemek, özgür seçimle yapılan gerçek dönüşümle aynı değildir.
Neden Son Anda Yapılan İman Yeterli Görülmemiştir
Çünkü imtihan düşüncesinde önemli olan, insanın seçenekleri varken tercih yapmasıdır.
Ölüm artık kesin biçimde görünür olduğunda:
inkâr alanı neredeyse tamamen ortadan kalkar.
İnsan artık:
“Acaba gerçekten var mı?”
diye düşünmez.
Gerçek karşısındadır.
Bu nedenle son anda zorunlulukla ortaya çıkan kabul ile hayat boyunca bilinçli olarak yapılan tercih arasında fark vardır.
Firavun’un Ahiretteki Cezası Nedir
Kur’an’ın genel anlatısında Firavun ve onun yolunu izleyenlerin ahirette de cezalandırılacağı ifade edilir.
Nâziât 25 bunu ayrıntılı cehennem tasviriyle açıklamaz.
Sadece:
“ahiret azabı”
ifadesini kullanır.
Bu nedenle ayetin ana mesajı cezanın biçimini ayrıntılandırmak değil:
dünya ölümünün hesabı bitirmediğini
vurgulamaktır.
Neden Dünya Cezası Yetmiyor
Çünkü Firavun’un işlediği zulüm yalnızca kendi hayatını ilgilendirmemiştir.
Bir toplum üzerinde:
baskı, öldürme, köleleştirme ve büyük haksızlıklar
gerçekleştirdiği anlatılır.
Dünyadaki ölüm yalnızca onun biyolojik hayatını sona erdirir.
Kur’an’ın ahiret adaleti anlayışında ise:
işlenen kötülüğün ahlâkî hesabı
da vardır.
Ayet İlâhî Adalet Hakkında Ne Söyler
Bu ayetin en güçlü mesajlarından biri:
gücün hesap vermekten muafiyet sağlamadığıdır.
Firavun dünyada en güçlü insanlardan biri gibi görünür.
Onu yargılayabilecek dünyevî bir otorite olmayabilir.
Fakat Kur’an:
“İnsan mahkemesinden kaçabilirsin; ilâhî adaletten kaçamazsın.”
düşüncesini ortaya koyar.
Bu nedenle ahiret fikri özellikle mutlak iktidarın karşısında büyük bir eşitleyici güç taşır.
Firavun’un Cezası Kendi Seçimlerinin Sonucu Mudur
Kur’an’ın anlatısında evet.
Firavun’a:
uyarı yapılmış,
arınma teklifi sunulmuş,
Rabbi tanıması istenmiş,
büyük mucize gösterilmiş
ama o:
yalanlamış, isyan etmiş ve tuğyanını sürdürmüştür.
Bu nedenle ceza, hiçbir uyarı almadan gelen keyfî bir sonuç olarak sunulmaz.
Firavun kendi seçimini defalarca yapmıştır.
24. Ve 25. Ayetler Arasındaki Karşıtlık Nedir
- ayette Firavun:
“Ben sizin en yüce rabbinizim.”
der.
- ayette:
Allah onu yakalar.
Bu iki ayetin yan yana gelmesi son derece güçlüdür.
Birinci cümlede Firavun kendisini:
en yukarıya
çıkarır.
İkinci cümlede ise onun aslında:
hesap veren bir insan
olduğu gösterilir.
Kibir ile gerçeklik arasındaki mesafe yalnızca bir ayettir.
Firavun’un En Büyük Cezası Ölmek Midir
Hayır.
Çünkü her insan ölür.
Firavun’un cezasını sıradan ölümden ayıran şey:
ölümünün zulmünün sonucu olarak ilâhî bir yakalanış şeklinde anlatılmasıdır.
Üstelik ayet ahireti de ekler.
Dolayısıyla asıl ceza:
ölüm + hesap + ahiret karşılığı
şeklinde daha büyük bir bütündür.
Firavun’un Hikâyesi Neden İbret Olarak Anlatılır
Çünkü insanlar güç sahiplerine bakıp:
“Bunlara hiçbir şey olmaz.”
diye düşünebilir.
Tarih boyunca birçok zalim uzun süre iktidarda kalmıştır.
Bu, insanda adaletin olmadığı duygusu oluşturabilir.
Firavun kıssası ise:
gücün uzun sürmesinin sonsuz olduğu anlamına gelmediğini
hatırlatır.
Bir iktidarın süresi ile haklılığı aynı şey değildir.
Ayetin Felsefi Mesajı Nedir
Ayet şu çok büyük soruyu ortaya çıkarır:
Bir insan dünyada hiç hesap vermeden ölürse adalet tamamlanmış olur mu?
Kur’an’ın cevabı:
Hayır.
Ahiret fikri burada nihai adaletin tamamlayıcısıdır.
Dünya hayatında bütün suçlar cezalandırılmayabilir.
Bütün mağdurlar haklarını alamayabilir.
Ama Kur’an’ın dünya görüşünde:
nihai hesap ertelenebilir, ortadan kalkmaz.
Günümüz İnsanı Firavun’un Sonundan Ne Öğrenebilir
İnsan gücü geçicidir.
Bugün:
makamı,
parası,
şöhreti,
otoritesi
olan kişi yarın bunların hiçbirine sahip olmayabilir.
Bu nedenle ayetin uyarısı yalnızca krallara değildir.
Her insan kendi küçük iktidar alanında şunu hatırlamalıdır:
Gücümüz bize insanların haklarını çiğneme izni vermez.
Çünkü güç geçer.
Ama yapılanların sonucu kalabilir.
17’den 25’e Kadar Olan Ayetler Nasıl Bir Hikâye Oluşturur
Süreç çok dikkat çekicidir:
Firavun azmıştır.
Hz. Mûsâ ona gönderilir.
Arınması teklif edilir.
Rabbini tanıması istenir.
Büyük mucize gösterilir.
Firavun:
yalanlar.
İsyan eder.
Çalışmaya koyulur.
İnsanları toplar.
Sonunda:
“Ben sizin en yüce rabbinizim.”
der.
Ve hemen ardından:
Allah onu yakalar.
Bu, kibirin adım adım nasıl büyüdüğünü ve sonunda insanı nasıl düşüşe götürdüğünü anlatan olağanüstü kısa bir trajedidir.
Sonuç: Firavun’un Dünya Ve Ahiretteki Cezası Ne Anlama Gelir
Nâziât Suresi 25. ayette:
“Fe ehazehullâhu nekâle’l-âhirati ve’l-ûlâ.”
buyrulur.
Firavun’un:
dünyada boğularak iktidarının ve hayatının sona erdiği,
ahirette ise:
yaptıklarının hesabıyla karşılaşacağı
anlatılır.
Fakat ayetin asıl gücü cezanın ayrıntısında değil, Firavun’un bir önceki sözüyle kurduğu karşıtlıktadır.
Bir ayet önce:
“Ben en yüce rabbinizim.”
diyen adam,
bir ayet sonra:
Allah’ın hükmünden kaçamayan bir insan
olarak karşımıza çıkar.
İşte Nâziât’ın en sert mesajlarından biri budur:
İnsan kendisini ne kadar büyük ilan ederse etsin, kendi ölümlülüğünü ve hesap verebilirliğini ortadan kaldıramaz.
Ve belki Firavun’un hikâyesinin bugün bile canlı kalmasının nedeni tam olarak şudur:
Güç insana her şeyi yaptırabilir gibi görünebilir; fakat yaptığı her şeyi sonuçsuz bırakamaz.
