Müddessir Suresi 52. Ayette “Onlardan Her Biri Kendisine Açılmış Sayfalar Verilmesini İster” İfadesi Ne Anlama Gelir 
Müddessir Suresi’nin elli ikinci ayetinde şöyle buyrulur:
“Aksine onlardan her biri, kendisine açılmış sayfalar verilmesini ister.”
Ayetin Arapçası:
بَلْ يُرِيدُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُؤْتَى صُحُفًا مُنَشَّرَةً
Okunuşu:
“Bel yurîdu kullu’mriin minhum en yu’tâ suhufen muneşşerah.”
Önceki ayetlerde inkârcıların Kur’an’ın öğüdünden, aslandan kaçan ürkmüş yaban eşekleri gibi uzaklaştıkları anlatılmıştı.
Bu ayette onların yalnızca delil yetersizliği nedeniyle inanmadıkları iddiası sorgulanmaktadır. Onlardan her biri, kendisine gökten özel olarak gönderilmiş ve açılmış sayfalar verilmesini istemektedir.
Klasik tefsirlerde bu talep, Mekke’deki inkârcıların her birine Allah tarafından adına yazılmış özel bir belge veya vahiy verilmesini istemeleri şeklinde açıklanır.
Fakat ayetin devamı, onların asıl sorununun delil eksikliği değil, ahiret sorumluluğundan kaçmaları olduğunu gösterecektir.
“Aksine” İfadesi Ne Anlama Gelir
Ayette geçen “bel” kelimesi:
Aksine, hayır, durum sandığınız gibi değildir
anlamlarını taşır.
İnkârcılar sanki yeterli delil görmedikleri için Kur’an’dan uzaklaşıyorlarmış gibi davranmaktadırlar.
Ayet ise onların gerçek tutumunu açığa çıkarır:
Onlar mevcut delilleri değerlendirmek yerine kişiye özel olağanüstü belgeler istemektedirler.
Bu nedenle sorun, vahyin açıklığından çok insanın kabul etmek istemeyen tavrındadır.
“Onlardan Her Biri” İfadesi Ne Anlama Gelir
Bu ifade, inkârcıların yalnızca toplu bir talepte bulunmadıklarını, her kişinin kendisi için özel bir ayrıcalık beklediğini anlatır.
Her biri sanki şöyle demektedir:
“Allah bana doğrudan hitap etsin, benim adıma özel bir belge göndersin ve ancak o zaman inanayım.”
Bu tavır, hakikati araştırmaktan çok kişinin kendisini özel ve ayrıcalıklı görmesini yansıtabilir.
İnsan, herkes için gelen vahyi yeterli bulmayıp kendisine özel bir muamele beklemektedir.
Ayette Geçen “İmriin” Kelimesi Ne Anlama Gelir
“İmriin” kelimesi:
Kişi, insan ve fert
anlamına gelir.
Ayet, topluluğun içindeki her bireyin kişisel talebini vurgular.
Onlar ortak bir hakikate teslim olmak yerine her biri kendi benliğini merkeze koymaktadır.
Bu tavırda:
“Ben neden doğrudan muhatap alınmadım?”
şeklinde kibirli bir beklenti bulunabilir.
“Suhuf” Kelimesi Ne Anlama Gelir
Suhuf, sahife kelimesinin çoğuludur.
Şu anlamları taşır:
Sayfalar, yazılı belgeler, sahifeler ve içinde mesaj bulunan yazılı metinler.
İnkârcılar sözlü olarak okunan Kur’an ayetlerini yeterli görmemiş, kendilerine gökten indirilmiş yazılı belgeler verilmesini istemişlerdir.
Buradaki talep sıradan bir kitap isteği değil, olağanüstü ve kişiye özel bir ilahi belge beklentisidir.
“Müneşşere” Kelimesi Ne Anlama Gelir
Ayetteki “müneşşere” kelimesi:
Açılmış, yayılmış, okunmaya hazır hâle getirilmiş ve içeriği açıkça görülebilen
anlamlarına gelir.
İnkârcılar kapalı veya bilinmeyen belgeler değil, kendilerine sunulmuş açık sayfalar istemektedirler.
Klasik yorumlarda bu sayfalarda:
Allah’tan kendilerine doğrudan hitap eden ve Hz. Muhammed’e iman etmelerini söyleyen özel bir mesaj
bulunmasını bekledikleri belirtilir.
İnkârcılar Gerçekten Gökten Sayfalar mı İstemişlerdir
Klasik tefsirlerde ayet, onların her birine gökten kişisel bir belge indirilmesini istedikleri şeklinde açıklanır.
Bu belge üzerinde:
Kişinin adı, Allah’tan özel bir hitap veya Hz. Muhammed’in peygamberliğini doğrulayan bir açıklama
bulunmasını talep etmiş olabilirler.
Ancak bu istek samimi bir iman arayışından çok, gerçekleşmesi olağanüstü şartlara bağlanan bir meydan okuma niteliğindedir.
Böyle Bir Sayfa Verilseydi İnanırlar mıydı
Ayetlerin genel bağlamı onların asıl sorununun delil azlığı olmadığını gösterir.
İnsan inanmak istemiyorsa olağanüstü bir olay gördüğünde bile:
Büyü, göz yanılması, hile veya başka bir açıklama
ileri sürebilir.
Bu nedenle yeni bir delil her zaman imanı doğurmaz.
Delilin yanında insanın dürüstlüğü, tevazusu ve gerçeği kabul etmeye hazır olması da gerekir.
Delil İstemek Yanlış mıdır
Hayır.
İnanç, düşünce ve hayatla ilgili önemli konularda delil istemek son derece doğaldır.
Kur’an da insanı:
Düşünmeye, gözlemlemeye, sorgulamaya ve körü körüne ataları takip etmemeye
çağırır.
Burada eleştirilen şey samimi biçimde delil istemek değildir.
Eleştirilen tavır, mevcut delilleri değerlendirmeden sürekli yeni ve gerçekleşmesi zor şartlar ileri sürmektir.
Samimi Delil Talebi İle Bahane Aramak Arasında Ne Fark Vardır
Samimi insan kendisine sunulan delilleri dikkatle inceler.
Görüşünün yanlış olabileceğini kabul eder ve yeterli kanıtla karşılaştığında fikrini değiştirmeye açıktır.
Bahane arayan kişi ise:
Bir talebi karşılandığında başka bir şart ileri sürer.
Amacı gerçeğe ulaşmak değil, verdiği ret kararını korumaktır.
Bu nedenle aynı soru dışarıdan mantıklı görünse bile arkasındaki niyet sonucu değiştirebilir.
Kişiye Özel Vahiy İstemek Neden Kibirli Bir Tavır Olabilir
Peygamber aracılığıyla bütün insanlara gönderilen mesajı yeterli bulmayıp:
“Allah doğrudan bana hitap etmeden inanmam.”
demek kişinin kendisini vahiy düzeninin merkezine koyması olabilir.
Bu tavırda insan, hakikatin kendisine değil, kendisinin özel kabul edilmesine önem verir.
Oysa hakikatin değeri, kişinin egosunu ne kadar yücelttiğiyle değil, doğru olup olmadığıyla ölçülür.
Her İnsana Ayrı Bir Kitap Gönderilmesi Gerekir miydi
Bir mesajın doğru olabilmesi için her insana ayrı ayrı gönderilmesi gerekmez.
İnsanlar bilimsel ve tarihsel bilgileri de güvenilir yollarla öğrenirler.
Her kişi her olayı doğrudan yaşamaz.
Önemli olan:
Mesajın güvenilir biçimde aktarılması, korunması ve incelenebilir delillere sahip olmasıdır.
Peygamberlik, ilahi mesajın insanlar arasından seçilmiş elçiler aracılığıyla ulaştırılmasıdır.
Peygamberin İnsan Olmasını Küçümsemeleri Bu Taleple İlişkili midir
Mekkeli inkârcılar Hz. Muhammed’in kendileri gibi bir insan olmasını küçümsemişlerdir.
Onun:
Yemek yemesini, çarşılarda dolaşmasını ve toplumun içinde yaşamasını
peygamberliğe karşı bir itiraz olarak kullanmışlardır.
Kendilerine özel sahifeler istemeleri de vahyin sıradan gördükleri bir insan aracılığıyla gelmesini kabul etmek istememeleriyle bağlantılıdır.
Oysa insanlara örnek olacak peygamberin insan olması mesajın uygulanabilirliğini gösterir.
İnsan Neden Kendisine Özel İşaret Bekler
İnsan kendisini diğerlerinden farklı ve ayrıcalıklı görmek isteyebilir.
Şöyle düşünebilir:
“Allah benim için özel bir işaret göstermeli.”
“Bana doğrudan cevap verilirse inanırım.”
Fakat insan her olayın kendi isteğine göre gerçekleşmesini beklediğinde hakikati değil, kendi önem duygusunu arıyor olabilir.
Gerçek tevazu, insanın kendisine verilen ortak işaretleri de dikkatle değerlendirmesidir.
Olağanüstü Mucizeler İmanı Zorunlu Hâle Getirir mi
Hayır.
Kur’an’da geçmiş toplumların mucizeler gördükleri hâlde inkâr etmeye devam ettikleri anlatılır.
Çünkü iman yalnızca gözle görülen olağanüstü bir olayın sonucu değildir.
İnsan:
Gördüğü şeyi nasıl yorumlayacağını, hangi açıklamayı kabul edeceğini ve kibirli tutumunu sürdürüp sürdürmeyeceğini
seçebilir.
Mucize güçlü bir işaret olabilir; fakat kalbini kapatmış kişiyi zorla samimi bir mümine dönüştürmez.
Kur’an İnsan İçin Yeterli Bir Öğüt müdür
Kur’an kendisini:
Öğüt, rehber, uyarı ve doğruyu yanlıştan ayıran bir kitap
olarak tanıtır.
İnsan Kur’an’ın vahiy iddiasını; içeriğini, bütünlüğünü, dilini, tarihsel bağlamını ve ortaya koyduğu ahlaki mesajı inceleyebilir.
Kişiye özel gökten belge istemeden önce elindeki kitabı dürüstçe değerlendirmelidir.
Okumadığı bir kitabın yetersiz olduğunu söylemek gerçek bir araştırma değildir.
İnsan Elindeki Delilleri Neden Küçümser
Sürekli karşılaşılan şeyler zamanla sıradan görünebilir.
İnsan:
Hayatı, bilinci, evrenin düzenini, vicdanı ve Kur’an’ın mesajını
alıştığı için önemsiz sayabilir.
Ardından ancak olağanüstü ve kişisel bir olayın kendisini ikna edeceğini düşünebilir.
Oysa büyük işaretler her zaman gürültülü biçimde ortaya çıkmaz.
Bazen insanın her gün gördüğü gerçekler, istediği mucizeden daha derin anlamlar taşır.
Günümüz İnsanına Bu Ayet Ne Söyler
Günümüzde de insanlar şöyle diyebilir:
“Allah bana açıkça görünse inanırım.”
“Bana kişisel bir mucize gönderilirse kabul ederim.”
“Duama tam istediğim şekilde cevap verilirse iman ederim.”
Bu şartlar, bazen hakikati araştırmaktan çok Allah’ın insanın taleplerine göre hareket etmesini beklemek anlamına gelebilir.
Ayet günümüz insanına, sürekli yeni işaret istemeden önce sahip olduğu aklı, vicdanı, hayatı ve mevcut delilleri değerlendirmesini öğretir.
Ayetin En Derin Anlamı Nedir
Ayetin en derin anlamı, insanın hakikate teslim olmak yerine hakikati kendi şartlarına teslim etmeye çalışmasıdır.
İnkârcılar:
“Bize özel sayfalar verilirse inanırız.”
diyerek Allah’ın vahiy yöntemini kendileri belirlemek istemişlerdir.
Onlar mesaj karşısında öğrenciler gibi durmak yerine, mesajın hangi biçimde gelmesi gerektiğini belirleyen makam gibi davranmışlardır.
Bu tutumun temelinde bilgi eksikliğinden çok kibir ve sorumluluktan kaçış bulunabilir.
Sonuç: Sürekli Yeni Delil İstemek Bazen İnanmamanın Bahanesine Dönüşür
Müddessir Suresi’nin elli ikinci ayetinde şöyle buyrulur:
“Aksine onlardan her biri, kendisine açılmış sayfalar verilmesini ister.”
Bu talep, onların yalnızca yeterli açıklama bulamadıkları için inanmadıklarını göstermez.
Onlar kendilerine:
Gökten indirilmiş, açık, kişisel ve doğrudan hitap eden özel belgeler
verilmesini istemektedirler.
Ayet bugünün insanına şu soruları yöneltir:
Gerçekten delil mi arıyorum, yoksa inanmamak için sürekli yeni şartlar mı ileri sürüyorum?
Bana sunulan işaretleri incelemeden kişisel bir mucize mi bekliyorum?
Hakikati kendi koşullarımla kabul etmeye çalışarak kendimi merkeze mi koyuyorum?
Bir talebim karşılansa başka bir bahane üretir miydim?
Kur’an’ı yetersiz bulmadan önce onu gerçekten okuyup anlamaya çalıştım mı?
İnsan samimi biçimde soru sormalı ve delil aramalıdır.
Fakat araştırma hiçbir zaman sona ermeyen bir kaçış yoluna dönüşmemelidir.
Bazen insanın ihtiyacı yeni bir delil değil, elindeki delillere daha dürüst ve daha mütevazı biçimde bakabilmektir.
