Meryem Suresi 3. Ayette “Hani O, Rabbine Gizlice Seslenip Dua Etmişti” İfadesi Ne Anlama Gelir 
⠀
Meryem Suresi 3. Ayetin Anlamı Nedir
Meryem Suresi'nin 3. ayeti, bir önceki ayette söz edilen Zekeriyyâ'ya gösterilen ilahî rahmetin nasıl başladığını anlatmaktadır. Kur’an burada Zekeriyyâ'nın Rabbine yönelişini son derece sade fakat derin bir ifadeyle tasvir eder.Ayetin anlamı genel olarak şöyledir:
Buradaki temel vurgu, Zekeriyyâ'nın yalnız dua etmesi değildir. Duanın gizli, içten ve doğrudan Rabbine yönelmiş olmasıdır.
Bu bize duanın özünü hatırlatır: Kul ile Rabbi arasındaki samimi yöneliş.
İnsan bazen yüzlerce kişinin içinde olabilir fakat kalben yalnız Allah'a konuşabilir. Bazen de kimsenin bilmediği bir gecede, hiç kimsenin duymadığı bir cümleyle Rabbine yönelir.
Allah için duanın değeri, insanların ne kadar duyduğuyla değil, kalbin ne kadar samimi olduğuyla ilgilidir.
“Rabbine Gizlice Seslendi” İfadesi Ne Anlama Gelir
Ayet, Zekeriyyâ'nın duasını gizli ve içten bir yakarış olarak anlatmaktadır. Buradaki gizlilik, Allah'ın duayı ancak sessiz söylenirse işiteceği anlamına gelmez.Allah açık sözü de bilir.
Gizliyi de bilir.
Kalpten geçeni de bilir.
Bu nedenle gizli dua, Allah'ın işitme kapasitesiyle değil, kulun içtenliği ve mahrem kulluk hâliyle ilgilidir.
Zekeriyyâ'nın duası insanların dikkatini çekmek için yapılmış bir gösteri değildir.
O, Rabbine yönelmiştir.
Bu bize duanın en güzel hâllerinden birini gösterir:
İnsanların onayını aramadan Allah’a konuşmak.
Gizli dua insanın kalbinde şu bilinci güçlendirebilir:
“Beni herkesin duyması gerekmiyor; Rabbimin duyması yeter.”
Dua İçin Yüksek Sesle Konuşmak Gerekli midir
Hayır. Allah'ın duayı işitmesi için insanın yüksek sesle konuşmasına gerek yoktur.Allah uzakta bulunan ve sesimizi duymak için bağırmamız gereken bir varlık değildir.
O, kulunun hâlini bilir.
Bu nedenle dua sessiz olabilir.
Fısıltıyla olabilir.
Normal sesle olabilir.
Kalpten yöneliş şeklinde olabilir.
Önemli olan samimiyet ve Rabbine gerçek yöneliştir.
Elbette toplu dualar veya sesli yapılan dualar da yanlış değildir. İnsan bazen cemaatle dua eder, bazen yüksek sesle niyazda bulunabilir.
Fakat ayetin öğrettiği denge şudur:
Duanın gücü sesin yüksekliğinden gelmez.
Bağırmak duayı daha değerli yapmaz.
Sessiz dua da daha az değerli değildir.
Allah’a ulaşan şey sesin desibeli değil, kulun samimi yönelişidir.
Gizli Dua Neden Samimiyetle İlişkilendirilir
Çünkü gizli yapılan ibadette insanların görmesi veya takdir etmesi ihtimali azalır.Bir insan kalabalığın içinde dua ettiğinde de samimi olabilir.
Ancak yalnız kaldığında yaptığı dua, çoğu zaman gösteriş ihtimalinden daha uzak bir ortam oluşturur.
Kimse bilmiyor.
Kimse alkışlamıyor.
Kimse:
“Ne kadar dindar.”
demiyor.
Kul yalnız Rabbiyle konuşuyor.
Bu durum ihlası güçlendirebilir.
İhlas, yapılan ibadeti mümkün olduğunca Allah’ın rızasına yöneltmek anlamına gelir.
Bu nedenle gizli dua insanın kendisine şu soruyu sormasına yardımcı olabilir:
“Ben gerçekten Allah’a mı konuşuyorum, yoksa insanların beni görmesini mi istiyorum?”
Bu soru yalnız dua için değil, bütün ibadetler için değerlidir.
Gizli Dua Gösterişten Korunmaya Yardımcı Olabilir mi
Evet. Gizli ibadetlerin en güzel yönlerinden biri, insanı riya ve gösteriş tehlikesine karşı koruyabilmesidir.İnsan başkalarının yanında yaptığı ibadetlerde farkında olmadan onların bakışını önemsemeye başlayabilir.
Daha güzel görünmek isteyebilir.
Daha uzun dua edebilir.
İnsanların:
“Ne kadar samimi.”
demesini arzulayabilir.
Bu, insan kalbinin karşılaşabileceği bir imtihandır.
Gizli dua ise insanı daha çıplak bir gerçekle yüzleştirir:
Seni yalnız Allah görüyor.
Bu durumda ibadetin gerçek yönü daha açık hâle gelir.
Ancak burada da dikkatli olmak gerekir. Bir insan gizli ibadet yapıyor diye otomatik olarak yüzde yüz ihlaslı olduğunu söyleyemeyiz.
Niyet kalbin işidir.
Gizlilik ihlası kolaylaştırabilir; ihlasın kendisini ise Allah bilir.
Dua Allah’a Bilmediği Bir Şeyi Bildirmek midir
Hayır.Allah kulunun ne istediğini zaten bilir.
Onun sıkıntısını bilir.
Kalbindeki korkuyu bilir.
İhtiyacını bilir.
Bu nedenle dua:
“Allah bilmiyor, ona anlatayım.”
demek değildir.
Dua, kulun ihtiyacını Rabbine kulluk bilinciyle sunmasıdır.
İnsan dua ederken kendi muhtaçlığını kabul eder.
Şunu söyler:
“Ben her şeyi kontrol edemem.”
“Ben sana muhtacım.”
Bu nedenle dua yalnız bir istek listesi değildir.
Dua aynı zamanda kulluğun itirafıdır.
İnsan Rabbine dua ederken kendi sınırını kabul eder ve Allah'ın kudretine yönelir.
Dua Kul ile Allah Arasındaki Yakınlığı Nasıl Güçlendirir
İnsan sevdiği ve güvendiği kişiye derdini anlatmak ister.Dua da kulun Rabbine yönelmesidir.
İnsan:
“Rabbim.”
dediğinde yalnız bir istekte bulunmaz.
Aynı zamanda Allah'la olan kulluk bağını yeniler.
Zekeriyyâ'nın duasının gizli olması bu yakınlığı daha da hissettirir.
Orada kalabalık yoktur.
Gösteri yoktur.
Yalnız kul ve Rabbi vardır.
Bu nedenle dua insanın Allah'la bağını daha canlı ve kişisel bir kulluk bilincine dönüştürebilir.
Allah'ı yalnız teorik olarak bilmek ile ona:
“Rabbim.”
diye yönelmek arasında manevi olarak büyük bir fark vardır.
Dua bu farkı yaşatır.
İman zihinde başlar ama dua kalbi Rabbine açar.
İnsan Kimseye Anlatamadığı Derdini Allah’a Anlatabilir mi
Evet. Duanın en güzel yönlerinden biri budur.İnsan bazı sıkıntıları herkese anlatamaz.
Utandığı şeyler olabilir.
Kırıldığı şeyler olabilir.
Korkuları olabilir.
Kimsenin anlamayacağını düşündüğü duygular taşıyabilir.
Böyle zamanlarda insan Rabbine yönelip:
“Allah’ım, sen biliyorsun.”
diyebilir.
Bu cümlenin kendisi büyük bir teselli olabilir.
Çünkü insanın bütün duygularını kelimelere dökmesi bile gerekmeyebilir.
Allah kulunun kalbini bilir.
Bu nedenle dua, insanın manevi yalnızlığını azaltan güçlü bir kulluk alanıdır.
Fakat dua insan ilişkilerini tamamen gereksiz hâle getirmez.
İnsan gerektiğinde doktorla, psikologla, güvendiği biriyle veya ailesiyle de konuşabilir.
Allah’a dua etmek, insanlardan destek almayı reddetmek değildir.
Gizli Dua İnsanların Yardımını Reddetmek Anlamına Gelir mi
Hayır. Bu ayet:“Kimseye hiçbir şey anlatma, yalnız Allah'a dua et.”
anlamına gelmez.
İnsan bazen sorununu paylaşmalıdır.
Hasta doktora gider.
Hukuki sorun yaşayan kişi uzmana danışır.
Psikolojik olarak zorlanan insan destek alabilir.
Maddi yardıma ihtiyacı olan kişi yardım isteyebilir.
Bunların hiçbiri dua ile çelişmez.
Zekeriyyâ'nın gizli duası, kulun Rabbine özel yönelişini gösterir; insanlardan meşru yardım almayı yasaklamaz.
İslam'ın dengesi burada da açıktır:
Sebebi kullan, kalbini Allah’a bağla.
İnsanlardan yardım alabilirsin.
Ama hiçbir insanı mutlak kurtarıcı sanmazsın.
Dua ile tedbir birbirine rakip değildir.
Allah Gizli Duayı da İşitir mi
Elbette.Ayet zaten Zekeriyyâ'nın gizli duasını anlatmaktadır.
Bu bize Allah'ın kulun sesinin yüksekliğine bağımlı olmadığını gösterir.
İnsan fısıldayabilir.
Sessizce ağlayabilir.
Kalbinden dua edebilir.
Allah bilir.
Bu gerçek, dua eden insan için büyük bir huzur kaynağıdır.
Bazen insan yüksek sesle dua edebilecek durumda değildir.
Hastanededir.
Kalabalıktadır.
Yolculuktadır.
Yatağında sessizdir.
Fakat dua için bütün dünyanın susmasına gerek yoktur.
Kulun kalbi Rabbine döndüğünde dua kapısı açıktır.
Bu nedenle Allah'a dua etmek için özel bir gösteriye ihtiyaç yoktur.
Samimi bir:
“Allah’ım…”
bile insanın Rabbine yönelişinin başlangıcı olabilir.
Duanın Gizli Olması Allah’a Daha Yakın Olduğumuz Anlamına mı Gelir
Gizli dua samimiyet açısından çok değerli olabilir; fakat:“Gizli edilen her dua, açık edilen her duadan mutlaka daha üstündür.”
şeklinde kesin ve genel bir hüküm kurmak doğru değildir.
İbadetin değeri bağlama, niyete ve Allah'ın değerlendirmesine bağlıdır.
Toplu duaların da yeri vardır.
İnsanlar birlikte dua edebilir.
Bir anne çocuğuna sesli dua edebilir.
Bir topluluk felaket yaşayan insanlar için birlikte dua edebilir.
Bunların hepsi anlamlı olabilir.
Meryem 3'ün vurgusu Zekeriyyâ'nın samimi ve gizli yönelişidir.
Bu nedenle ayetin bize öğrettiği esas ölçü şudur:
Duada gösterişten uzaklaş ve gerçekten Rabbine yönel.
Duanın şekli farklı olabilir.
Ama kalbin yönü Allah olmalıdır.
Gizlice Dua Etmek Tevazu Göstergesi midir
Çoğu zaman evet.Gizli dua insanın kendisini öne çıkarmadan Rabbine yönelmesini sağlar.
İnsan dua ederken:
“Ben güçlüyüm, her şeyi çözerim.”
iddiasını bir kenara bırakır.
Muhtaçlığını kabul eder.
Bu, tevazudur.
Zekeriyyâ bir peygamberdir.
Ama yine de Rabbine dua eder.
Peygamberlik makamı onu Allah'a muhtaç olmaktan çıkarmaz.
Bu son derece güçlü bir derstir.
İnsan ne kadar bilgili, güçlü veya başarılı olursa olsun:
Allah’a muhtaçtır.
Bu yüzden dua zayıflık değildir.
Dua, kendi sınırını bilen güçlü bir kulluk bilincidir.
İnsan her şeyi kontrol etmek zorunda olmadığını kabul eder.
Bu kabul bazen büyük bir manevi rahatlık sağlar.
Dua Ederken Ağlamak veya Duygulanmak Şart mıdır
Hayır.Dua samimi olabilir ama insan her zaman ağlamayabilir.
Bazı insanlar daha duygusal olabilir.
Bazıları duygularını daha sakin yaşar.
Bir insan dua ederken gözyaşı dökebilir.
Bu güzel olabilir.
Ama gözyaşı duanın kabul şartı değildir.
Ağlamayan insanın duası değersiz değildir.
Allah kalpleri bilir.
Bu nedenle:
“Dua ederken ağlamıyorsam imanım zayıf.”
diye düşünmek doğru değildir.
Samimiyet her insanda aynı biçimde görünmez.
Önemli olan yapay duygu üretmeye çalışmamak ve gerçek hâlinle Allah'a yönelmektir.
Allah’a karşı rol yapmak gerekmez; dua insanın en gerçek hâliyle Rabbine yönelmesidir.
Duada Güzel ve Uzun Cümleler Kurmak Gerekir mi
Hayır.Dua için edebî ve uzun cümleler şart değildir.
İnsan bazen yalnız:
“Allah’ım bana yardım et.”
diyebilir.
Bazen:
“Rabbim beni affet.”
der.
Bazen ne söyleyeceğini bilemez.
İçinden yalnız Allah'a yönelir.
Duanın değeri cümlelerin süslü olmasından gelmez.
Zekeriyyâ'nın duasında da önemli olan kelimelerin gösterişi değil, kulun Rabbine içten yönelişidir.
Elbette Kur’an'daki ve Peygamberimizin öğrettiği duaları öğrenmek çok değerlidir.
Fakat insan kendi dilinde ve kendi kelimeleriyle de Allah'a dua edebilir.
Allah’a dua etmek için şair olmak gerekmez; samimi bir kul olmak yeterlidir.
Dua Ederken Başkalarının Duyması Duayı Değersiz mi Yapar
Hayır.Bir dua başkaları tarafından duyuldu diye otomatik olarak gösteriş olmaz.
Niyet önemlidir.
İnsan topluluk içinde dua edebilir.
Cenazede dua edebilir.
Ailesiyle birlikte dua edebilir.
Birinin yanında onun için dua edebilir.
Bunların hepsi güzel olabilir.
Problem, insanın duasını özellikle insanların hayranlığını kazanmak için kullanmasıdır.
Bir insan başkalarının yanında çok uzun ve etkileyici dua ederek:
“Beni ne kadar dindar görsünler.”
diye düşünüyorsa niyetini sorgulamalıdır.
Fakat insanlar duymuş diye hemen riya hükmü vermek doğru değildir.
İhlasın ölçüsü yalnız görünürlük değil, kalbin yönüdür.
Meryem 3 bizi başkalarının kalbini yargılamaya değil, kendi kalbimizi kontrol etmeye çağırır.
Meryem 3 Günlük Hayatımızdaki Dua Alışkanlığını Nasıl Değiştirmelidir
Bu ayet insana hayatında kimsenin bilmediği dua anları oluşturmayı öğretebilir.Günün çok yoğun olabilir.
Telefonlar çalabilir.
İşler devam edebilir.
Ama birkaç dakika yalnız kalıp Allah'a yönelmek mümkündür.
Gece yatmadan önce.
Sabah erken saatlerde.
Arabada beklerken.
Yürürken.
İnsan kalbinden Rabbine konuşabilir.
Bu özel anlarda uzun metinlere ihtiyaç yoktur.
İnsan:
“Rabbim, kalbimi düzelt.”
“Rabbim, ailemi koru.”
“Rabbim, bana doğru karar vermeyi nasip et.”
diye dua edebilir.
Bu tür gizli dua anları insanın Allah'la bağını canlı tutabilir.
Dua yalnız kriz anında kullanılan bir acil durum kapısı değil, günlük kulluğun sürekli nefesidir.
Meryem Suresi 2–4. Ayetler Arasında Nasıl Bir Bağlantı Vardır
Meryem Suresi'nin 2. ayetinde Zekeriyyâ kıssası “Rabbinin kuluna olan rahmeti” olarak tanıtılmıştı. Böylece daha olay başlamadan kıssanın merkezine Allah'ın merhameti yerleştirilmişti.- ayette bu rahmet kıssasının ilk hareketi görülür: Zekeriyyâ Rabbine gizlice seslenip dua eder. Böylece rahmet ile dua arasında çok güzel bir ilişki kurulmaktadır.
- ayette ise Zekeriyyâ duasının içeriğini açıklamaya başlayacaktır. Kemiklerinin zayıfladığını, saçlarının ağardığını ve Rabbine yaptığı dualarda mahrum kalmadığını ifade edecektir.
Bu sıra bize duanın temel ruhunu öğretir:
Rahmeti bil, Rabbine yönel ve O’nun karşısında olduğun gibi konuş.
Meryem Suresi 3. Ayetin En Büyük Manevi Mesajı Nedir
Bu ayetin en büyük manevi mesajlarından biri şudur:Allah’a dua etmek için insanların seni duymasına ihtiyacın yoktur; Rabbimin duyması yeter diyebildiğin anda dua çok özel bir kulluk hâline dönüşür.
İnsan dünyanın gürültüsü içinde yalnız hissedebilir.
Kimsenin kendisini anlamadığını düşünebilir.
Böyle zamanlarda Allah'a gizlice dua etmek insana büyük bir manevi yakınlık hissi verebilir.
Dua insanı yalnızca istediği sonuca götüren bir araç değildir.
Aynı zamanda insanın:
“Ben yalnız değilim.”
bilincini güçlendirir.
Allah kulunu bilir.
Sesini bilir.
Kalbini bilir.
Derdini bilir.
Bu nedenle ayetin manevi özü şu cümlede toplanabilir:
Herkese anlatamadığını Allah’a anlat; çünkü Allah duymak için senin bağırmana ihtiyaç duymaz.
Meryem Suresi 3. Ayetin Sonuç Olarak Bize Anlattığı Nedir
Meryem Suresi'nin 3. ayeti yalnız birkaç kelimeyle dua hakkında son derece derin bir kulluk modeli ortaya koymaktadır. Hz. Zekeriyyâ Rabbine gizlice seslenmektedir. Bu sahnede kalabalık yoktur, gösteriş yoktur ve insanlardan takdir bekleme yoktur. Kul ile Rabbi arasında samimi bir yöneliş vardır.Bu ayetin ilk büyük dersi ihlastır.
İnsan dua ederken en temel soruyu kendisine sormalıdır:
“Ben kime konuşuyorum?”
Eğer gerçekten Allah'a konuşuyorsa insanların ne düşündüğü ikinci planda kalmalıdır.
Duasının güzel bulunması gerekmez.
Sesinin etkileyici olması gerekmez.
Başkalarının onu dindar görmesi gerekmez.
Çünkü dua bir gösteri değil, kulluktur.
Bu anlayış insanın ibadet hayatını çok derinden değiştirebilir.
İnsan bazen dinî hayatını dışarıdan nasıl göründüğüyle ölçmeye başlayabilir.
Başkaları:
“Ne kadar dindar.”
diyor mu?
Duasını beğeniyorlar mı?
İbadetini fark ediyorlar mı?
Meryem 3 bütün bu dış sesleri bir an için susturur ve kulun önüne şu soruyu koyar:
“Allah’ın seni bilmesi sana yetiyor mu?”
Bu çok güçlü bir sorudur.
Çünkü ihlasın özü burada saklıdır.
İnsan yaptığı iyiliğin hiç bilinmemesine razı olabiliyor mu?
Gizli sadaka verebiliyor mu?
Kimse görmeden dua edebiliyor mu?
Kimse teşekkür etmeden iyilik yapabiliyor mu?
Eğer cevap evetse, kalp insanların alkışından bir miktar özgürleşmeye başlamış olabilir.
İhlas, insanların görmesini istememek değil; Allah’ın görmesini yeterli bulabilmeyi öğrenmektir.
Meryem 3'ün ikinci büyük dersi, Allah'ın kuluna yakınlığını ve onu işitmesini hatırlatmasıdır.
İnsan bazen Allah'a dua ederken:
“Acaba sesim ulaşıyor mu?”
gibi bir fiziksel mesafe düşüncesine kapılabilir.
Oysa Allah yaratılmışlara benzemez.
O'nun işitmesi insan işitmesine benzemez.
Kulun yüksek sesle bağırmasına gerek yoktur.
Bu nedenle Zekeriyyâ'nın gizli duası bize:
“Rabbim beni duyması için sesimi yükseltmek zorunda değilim.”
bilincini verir.
Bu düşünce özellikle yalnızlık anlarında büyük teselli olabilir.
İnsan gecenin ortasında yalnız olabilir.
Herkes uyuyordur.
Kimse derdini bilmiyordur.
Ama Allah bilir.
Kimsenin bilmediği gözyaşı Allah’ın ilminden gizli değildir.
Bu, dua eden kul için çok güçlü bir manevi güven duygusudur.
Ayetin bir başka önemli mesajı da duanın mahremiyetidir.
İnsan hayatındaki her şeyi herkese anlatmak zorunda değildir.
Bazı dualar yalnız Allah'la kul arasında kalabilir.
Bu özel alan insanın manevi hayatını besleyebilir.
Çünkü modern dünyada insan neredeyse her şeyi paylaşmaya teşvik edilmektedir.
Yediği yemek.
Gittiği yer.
Duygusu.
İbadeti.
Yaptığı yardım.
Her şey görünür hâle gelebilir.
Meryem 3 ise insana başka bir güzellik hatırlatır:
Bazı şeylerin yalnız Allah ile senin aranda kalması değerlidir.
Gizli bir dua.
Kimsenin bilmediği bir sadaka.
Yalnız Allah'ın bildiği bir gözyaşı.
Bunlar insanın iç dünyasında çok özel bir kulluk alanı oluşturabilir.
Bu, sosyal hayattan kopmak değildir.
Yalnızca her güzel şeyin sergilenmek zorunda olmadığını bilmektir.
Meryem 3 aynı zamanda dua ederken dürüst olmayı öğretir.
İnsan Allah'ın karşısında rol yapmak zorunda değildir.
Üzgünse üzgün olduğunu söyleyebilir.
Korkuyorsa korkusunu anlatabilir.
Kafası karışıksa bunu ifade edebilir.
Zekeriyyâ'nın ilerleyen ayetlerde kendi yaşlılığını ve zayıflığını açıkça Rabbine anlatması bunun çok güzel örneği olacaktır.
Dua Allah'a:
“Ben çok güçlüyüm.”
gösterisi yapmak değildir.
Tam tersine:
“Rabbim, ben sana muhtacım.”
diyebilmektir.
Bu nedenle duada zayıflığını ifade etmek imansızlık değildir.
İnsan:
“Allah'ım, çok yoruldum.”
diyebilir.
“Rabbim, korkuyorum.”
diyebilir.
“Ne yapacağımı bilmiyorum.”
diyebilir.
Bunların hepsi kulun gerçek hâlidir.
Allah’a dua ederken güçlü görünmek zorunda değilsin; samimi olman yeterlidir.
Bu ayet dua ile psikolojik rahatlama arasındaki ilişkiyi de düşündürür. İnsan derdini içine attığında bazen yükü ağırlaşabilir.
Rabbine dua etmek, insanın iç dünyasında taşıdığı yükü Allah'a arz etmesine imkân verir.
Bu, bütün psikolojik sorunların yalnız dua ederek çözüleceği anlamına gelmez.
İnsan gerektiğinde profesyonel destek de almalıdır.
Ama dua, insanın manevi hayatında güçlü bir dayanaktır.
İnsan:
“Rabbim benim hâlimi biliyor.”
dediğinde yalnızlık duygusu azalabilir.
Bu nedenle dua hem kulluk hem de manevi sığınak olabilir.
Meryem 3 bize duayı yalnız zor zamanlara bırakmamamız gerektiğini de öğretir.
Bazı insanlar yalnız işler kötü gittiğinde dua eder.
Hastalık çıkar.
Dua eder.
Para sıkıntısı olur.
Dua eder.
Sorun çözülünce dua azalır.
Oysa dua yalnız kriz aracı değildir.
İnsan nimet içindeyken de dua eder.
Şükür için dua eder.
Sevdikleri için dua eder.
Hidayet için dua eder.
Kalbinin temizliği için dua eder.
Bu nedenle dua hayatın olağan parçası olmalıdır.
İnsan yalnız:
“Bana ver.”
demek için değil,
“Rabbim, beni sana yakın tut.”
demek için de dua eder.
Bu, dua anlayışını çok daha derin hâle getirir.
Ayet ayrıca bize dua ile sabır arasındaki bağı da düşündürür. İnsan dua eder ve bazen hemen sonuç görmez.
Bu durumda:
“Allah beni duymadı.”
diye düşünmemelidir.
Zekeriyyâ'nın hayatı da uzun bekleyişlerin bulunduğu bir hayat olarak karşımıza çıkmaktadır.
Dua edildiği anda Allah duayı bilir.
Ama cevabın zamanı ve biçimi kulun istediği gibi olmak zorunda değildir.
Bu nedenle dua eden insanın kalbinde hem istek hem teslimiyet bulunur.
“Rabbim, bunu istiyorum; ama benim için en hayırlısını Sen biliyorsun.”
Bu cümle duanın olgunlaşmış hâllerinden biridir.
İnsan isteğini bastırmaz.
Açıkça söyler.
Ama Allah'ı kendi planına mecbur etmeye çalışmaz.
Dua talep eder; tevekkül sonucu Allah’a bırakır.
Meryem 3'ün gösteriş konusundaki dersi özellikle sosyal medya çağında daha da önemlidir.
Bugün insanlar yaptığı iyiliği kolayca paylaşabilir.
Duasını paylaşabilir.
İbadetini paylaşabilir.
Bazen bu faydalı olabilir.
Bir iyilik başkalarını teşvik edebilir.
Fakat insan sürekli her ibadetini görünür hâle getiriyorsa zaman zaman kalbini kontrol etmelidir.
“Bunu niçin paylaşıyorum?”
Bu soru önemlidir.
İnsanların teşvik olması için mi?
Yoksa:
“Beni takdir etsinler.”
diye mi?
Bazen iki niyet karışabilir.
Burada yapılması gereken başkalarını yargılamak değil, kendi niyetimizi dürüstçe kontrol etmektir.
Meryem 3 bize mahrem kulluğun güzelliğini yeniden hatırlatır.
Her ibadetin seyirciye ihtiyacı yoktur.
İnsan bazen sadece Allah'ın bildiği ameller biriktirmelidir.
Bu, kalbe çok özel bir manevi güç verebilir.
Çünkü o amelin insanların takdiriyle hiçbir ilişkisi yoktur.
Yalnız Allah bilir.
Bu düşünce insanı dış onay bağımlılığından koruyabilir.
Ayetin başka bir güzel yönü, dua ederken özel bir mekâna bağlı olmadığımızı düşündürmesidir.
Elbette mescitler ve kutsal mekânlar değerlidir.
Fakat Allah'a dua etmek için mutlaka belirli bir binada bulunmak gerekmez.
İnsan evinde dua edebilir.
Yolda dua edebilir.
İş yerinde kalbinden dua edebilir.
Hastane odasında dua edebilir.
Deniz kenarında dua edebilir.
Allah'ın huzuruna yöneliş, mekânın ihtişamına bağlı değildir.
Bu, dini hayatı insanın günlük hayatının içine taşır.
İnsan dua için:
“Uygun ortamı bulunca yaparım.”
diye sürekli ertelemek zorunda değildir.
Kalbi Rabbine dönüyorsa dua başlayabilir.
Meryem 3 bize ayrıca Allah'ın kulunu bütün ayrıntılarıyla bildiğini hatırlatır. İnsan bazen duasında ne söyleyeceğini bilemez.
Duyguları karışıktır.
Bir yandan bir şeyi ister.
Bir yandan korkar.
Bir yandan:
“Belki hayırlı değil.”
diye düşünür.
Bu durumda bile Allah kalbinin karmaşıklığını bilir.
İnsan bütün cümleleri kusursuz kurmak zorunda değildir.
Allah’a dua sınav değildir.
Yanlış kelime seçtin diye Rabbine ulaşamaz hâle gelmezsin.
Samimi biçimde:
“Allah'ım, ben ne istediğimi bile tam bilmiyorum; benim için hayırlısını nasip et.”
demek de çok güzel bir duadır.
Bu, kulun kendi bilgisinin sınırını kabul etmesidir.
Meryem 3'ün Zekeriyyâ üzerinden öğrettiği en büyük davranışlardan biri de ümidi dua hâline çevirmektir.
İnsan bir şey istiyorsa sadece zihninde taşıyabilir.
Zekeriyyâ ise isteğini Rabbine yöneltmektedir.
Bu bize şunu öğretir:
Umut yalnız beklemek değildir; dua ederek Rabbine yönelmektir.
Fakat bu umut gerçeklerden kaçmak değildir.
Zekeriyyâ ilerleyen ayette yaşlılığını saklamayacaktır.
Yani dua ederken gerçeği inkâr etmez.
Şartlarının zor olduğunu bilir.
Ama şartları Allah'ın kudretinden daha büyük görmez.
Bu çok önemli bir dengedir:
Gerçeği gör, fakat Allah’ın rahmetinden ümidini kesme.
Meryem Suresi'nin 3. ayeti bugün bize şu soruları sordurur: Allah'a gerçekten yalnız kaldığımda da dua ediyor muyum? Duamda insanların görmesini mi önemsiyorum, yoksa Allah'ın bilmesi bana yetiyor mu? Kimseye anlatamadığım şeyleri Rabbime anlatabiliyor muyum? Duayı yalnız sıkıntı zamanına mı bırakıyorum?
Bu sorular ayetin yalnız Zekeriyyâ'nın sessiz duasını anlatmadığını; ihlas, dua, Allah'a yakınlık, tevazu, umut, mahrem kulluk ve tevekkül hakkında son derece güçlü bir hayat ölçüsü sunduğunu göstermektedir.
Sonuç olarak Meryem 3 bize şunu öğretmektedir: Zekeriyyâ Rabbine gizlice dua ederek kulluğun en samimi hâllerinden birini göstermektedir. Allah duanın duyulması için yüksek sese ihtiyaç duymaz; kulun hâlini zaten bilir. Gizli dua, insanın insanların ilgisinden uzaklaşıp doğrudan Rabbine yönelmesine, ihlasını güçlendirmesine ve Allah’ın kendisini işittiğine güvenmesine yardımcı olabilir.
Duanı gösteriye dönüştürme.
Sesini değil, kalbini yükselt.
İnsanlardan destek al ama Rabbini unutma.
Kimseye anlatamadığını Allah'a anlat.
Duan gecikirse Allah'ın seni duymadığını sanma.
Ve unutma:
Bazen dünyanın duymadığı bir fısıltı, kulun Rabbiyle kurduğu en güçlü bağlardan biri olabilir.
⠀
Son Söz
⠀
