Meryem Suresi 15. Ayette “Doğduğu Gün, Öleceği Gün ve Diri Olarak Yeniden Diriltileceği Gün Ona Selâm Olsun” İfadesi Ne Anlama Gelir 
⠀
Meryem Suresi 15. Ayetin Anlamı Nedir
Meryem Suresi'nin 15. ayeti, Hz. Yahyâ hakkında yapılan son derece güçlü bir ilahî övgü ve güven bildirimidir. Önceki ayetlerde onun Kitaba sımsıkı sarıldığı, çocuk yaşta hikmet sahibi olduğu, şefkat ve temizlikle desteklendiği, takvalı olduğu, anne babasına iyilik ettiği ve zorba olmadığı anlatılmıştı. Şimdi ise Yahyâ'nın hayatının üç büyük dönüm noktasına dikkat çekilmektedir.Ayetin anlamı genel olarak şöyledir:
Bu üç zaman insan hayatındaki en büyük geçişlerdir: doğum, ölüm ve yeniden diriliş.
Ayet, Yahyâ'nın bu üç büyük eşikte Allah'ın selâmı, esenliği ve güveniyle kuşatıldığını göstermektedir.
Bu nedenle ayetin temel mesajlarından biri şudur: İnsanın gerçek güvenliği yalnız dünyadaki şartlara değil, Allah’ın rahmetine bağlıdır.
Ayetteki “Selâm” Ne Anlama Gelir
“Selâm” kelimesi yalnız günlük hayatta birbirimize söylediğimiz bir selamlaşma sözü değildir. Kelimenin temelinde esenlik, güvenlik, huzur ve kötülükten korunma anlamları bulunmaktadır.Yahyâ hakkında:
“Ona selâm olsun.”
denilmesi, Allah'ın ona özel bir rahmet ve güven verdiğini göstermektedir.
Bu selâm, insanlardan gelen sıradan bir iyi dileğin ötesindedir. Kur’an'ın bağlamında bu, Yahyâ'nın Allah katındaki değerini ve güven içinde oluşunu ifade etmektedir.
Bu nedenle ayetin anlamını:
“Yahyâ'ya selam söylediler.”
gibi daraltmak doğru değildir.
Burada çok daha büyük bir mana vardır:
Allah’ın rahmeti ve esenliği Yahyâ’nın üzerindedir.
Neden Özellikle Doğduğu Gün Selâm Olduğu Bildirilmiştir
Doğum, insanın bir dünyadan başka bir dünyaya geçişidir. Anne rahmindeki hayattan dış dünyaya geçilir.İnsan doğduğu anda son derece savunmasızdır.
Kendi kendine beslenemez.
Kendini koruyamaz.
Dünyayı tanımaz.
Yahyâ'nın doğduğu gün üzerine selâm bulunması, onun hayatının başlangıcının ilahî rahmet ve koruma altında olduğunu göstermektedir.
Bu, onun doğumunun zaten olağanüstü bir müjdeyle gerçekleşmiş olmasıyla da uyumludur.
Zekeriyyâ ve eşinin şartları düşünüldüğünde Yahyâ'nın doğumu başlı başına büyük bir rahmettir.
Hayatın başlangıcı insanın kendi başarısı değil, Allah’ın lütfudur.
Hiç kimse doğmayı kendi seçmez.
Dolayısıyla varlığın ilk anı bile bize muhtaçlığımızı hatırlatır.
Doğum Neden İnsan İçin Büyük Bir Geçiştir
İnsan doğumla birlikte tamamen yeni bir hayat alanına girer.Anne rahmindeki güvenli ortamdan ayrılır.
Nefes almaya başlar.
Dış dünyayla karşılaşır.
Sesler, ışıklar ve insanlar hayatına girer.
Bu nedenle doğum insanın yaşadığı ilk büyük geçişlerden biridir.
Ayetin doğum gününü özellikle anması bize hayatın başlangıcının sıradanlaştırılmaması gereken büyük bir nimet olduğunu düşündürür.
İnsan yıllar sonra doğduğu günü hatırlamaz.
Ama o gün onun dünya yolculuğunun başlangıcıdır.
Bu nedenle doğum günü yalnız:
“Bir yaş daha büyüdüm.”
diye kutlanacak bir tarih olmaktan öte, insanın:
“Allah bana bir hayat verdi; ben bu hayatı nasıl kullanıyorum?”
diye düşünmesine vesile olabilir.
“Öleceği Gün Ona Selâm Olsun” İfadesi Ne Anlama Gelir
Ölüm, insan hayatındaki en büyük geçişlerden biridir.Dünya hayatı sona erer.
İnsan alıştığı bedensel ve dünyevî düzenden ayrılır.
Bu nedenle ölüm, insan için doğal olarak büyük bir bilinmezlik ve korku kaynağı olabilir.
Yahyâ hakkında:
“Öleceği gün ona selâm olsun.”
denilmesi, onun ölüm anında da Allah'ın rahmeti ve güveniyle kuşatıldığını ifade eder.
Bu, ölümün kendisini yok saymaz.
Kur’an Yahyâ'nın öleceğini açıkça bildirir.
Yani peygamber olmak insanı dünyada ölümsüz yapmaz.
Peygamberler de insandır ve ölümü yaşarlar.
Ancak ölüm, Allah'a bağlı kul için mutlak yokluk değil, başka bir hayat aşamasına geçiştir.
Ölüm İslam’da Yok Oluş mudur
Hayır. İslam inancında ölüm insanın tamamen yok olması değildir.Dünya hayatı sona erer, fakat insanın varoluş yolculuğu bununla bitmez.
Ahiret vardır.
Diriliş vardır.
Hesap vardır.
Bu nedenle Meryem 15 ölümün hemen ardından üçüncü büyük aşamayı da anmaktadır:
“Diri olarak yeniden diriltileceği gün…”
Bu sıra son derece anlamlıdır.
Doğum.
Ölüm.
Diriliş.
İnsan hayatının bütün çerçevesi birkaç kelime içinde verilmektedir.
Bu yüzden mümin ölümden korkabilir; ölümün acısı ve ayrılığı insanidir. Fakat ölümün mutlak hiçlik olmadığını bilir.
Ölüm son nokta değil, ahirete açılan geçiştir.
Ölümden Korkmak İman Eksikliği midir
Hayır.İnsan ölümden korkabilir.
Sevdiklerinden ayrılmayı istemeyebilir.
Bilinmeyen karşısında kaygı duyabilir.
Bunlar insanî duygulardır.
İman sahibi olmak insanın bütün korkularını yok etmek zorunda değildir.
Asıl mesele, korkunun insanı nasıl etkilediğidir.
Ölüm korkusu insanı:
“Nasıl olsa öleceğim, hiçbir şeyin anlamı yok.”
noktasına götürebilir.
Veya:
“Bir gün Rabbime döneceğim; hayatımı daha doğru yaşamalıyım.”
bilincine taşıyabilir.
İkincisi ahiret bilincidir.
Ölümü hatırlamak hayattan kaçmak değil, hayatı daha sorumlu yaşamak için bir uyanış olabilir.
“Diri Olarak Yeniden Diriltileceği Gün” İfadesi Ne Anlama Gelir
Bu ifade ölümden sonra dirilişin gerçekliğini açık biçimde hatırlatmaktadır.Yahyâ bir gün ölecektir.
Fakat ölüm onun varlığının sonu olmayacaktır.
Allah onu yeniden diriltecektir.
Buradaki diriliş yalnız ruhsal bir hatıra veya insanların onu anmaya devam etmesi değildir. Kur’an'ın genel ahiret öğretisinde bu, gerçek yeniden diriliş ve hesap için ayağa kaldırılma anlamındadır.
Bu nedenle ayet insanın dünya hayatını tek hayat aşaması olarak görmez.
Dünya son durak değildir.
İnsan burada yaşar.
Ölür.
Sonra Allah'ın huzurunda yeniden diriltilir.
Bu bilinç insanın dünyadaki seçimlerine büyük bir anlam kazandırır.
Yeniden Diriliş Neden İmanın Temel Konularından Biridir
Çünkü ahiret olmadan ilahî adaletin büyük kısmını anlamak zorlaşır.Dünyada bazı zalimler ceza görmeden ölebilir.
Bazı mazlumlar haklarını alamadan dünyadan ayrılabilir.
Bazı iyiliklerin karşılığı dünyada hiç görülmeyebilir.
Ahiret inancı bize nihai hesabın dünya hayatıyla sınırlı olmadığını öğretir.
Bu nedenle yeniden diriliş:
“Öldükten sonra tekrar yaşayacağız.”
şeklindeki tek bir bilgi değildir.
Aynı zamanda:
“Yaptıklarımızın nihai bir hesabı vardır.”
bilincidir.
Bu insanı hem umutlandırır hem sorumluluk sahibi yapar.
Ahiret inancı, dünyayı değersizleştirmez; dünyadaki davranışları daha ciddi hâle getirir.
Neden Ayette Doğum, Ölüm ve Diriliş Birlikte Anılmıştır
Çünkü bu üç an insanın en büyük geçiş noktalarıdır.Doğumda insan dünyaya gelir.
Ölümde dünyadan ayrılır.
Dirilişte ahiret hayatına çıkar.
Her üç durumda da insan kendi kontrolünün sınırlarını görür.
Doğumunu kendisi seçmez.
Ölüm zamanını tam olarak yönetemez.
Yeniden dirilişi de kendi gücüyle gerçekleştiremez.
Bu nedenle ayet insana çok temel bir gerçeği hatırlatır:
Hayatının en büyük üç geçişi senin mutlak kontrolünde değildir.
İnsan hayatının büyük kısmında kontrol hissiyle yaşayabilir.
Plan yapar.
Para biriktirir.
Takvim oluşturur.
Ama varlığının başlangıcı ve sonrasındaki büyük geçişler Allah'ın hükmündedir.
Bu düşünce insanı karamsarlığa değil, tevazuya götürmelidir.
Bu Ayet İnsanın Kontrol Arzusuna Ne Söyler
Modern insan hayatının her ayrıntısını kontrol etmek isteyebilir.Sağlığını.
İşini.
Çocuklarını.
Finansını.
Geleceğini.
Plan yapmak elbette doğrudur.
Fakat hayatın tamamını kontrol edebileceğimizi sanmak büyük bir yanılgıdır.
Bir anda hastalık çıkabilir.
Beklenmedik olaylar olabilir.
Ölüm gelebilir.
Meryem 15 bize:
“Her şey senin elinde değil.”
der.
Bu, sorumsuzluk çağrısı değildir.
Tam tersine insan kontrol edebildiği alanlarda sorumluluğunu yerine getirirken, kontrol edemediği alanlarda Allah'a güvenmeyi öğrenmelidir.
Tedbir senin sorumluluğun; mutlak kontrol senin görevin değildir.
Bu ayrımı bilmek insanın omuzundaki gereksiz yükün bir kısmını azaltabilir.
“Ona Selâm Olsun” İfadesi Yahyâ’nın Günahsızlığına mı İşaret Eder
Ayet Yahyâ'nın çok yüce ve temiz bir peygamber olduğunu açıkça göstermektedir. Önceki ayetlerde onun şefkatli, temiz ve takva sahibi olduğu belirtilmişti.Ancak “selâm” ifadesini yalnız tek bir teknik hükme indirgemek doğru olmaz.
Burada daha geniş bir esenlik, güven, ilahî rahmet ve övgü anlamı bulunmaktadır.
Yahyâ'nın hayatının kritik üç anında selâm ile anılması, Allah katındaki özel değerini göstermektedir.
Bu nedenle ayetin ana mesajını:
“Bu yalnız şu teolojik ayrıntıya delildir.”
diye daraltmak yerine, ayetin bütünlüğünü korumak gerekir.
Yahyâ, hayatının başlangıcında, ölümünde ve dirilişinde Allah’ın rahmet ve esenliğiyle anılan seçkin bir kuldur.
Bu Ayet Ölüm Yıldönümü veya Doğum Günü Hakkında Özel Bir Hüküm Verir mi
Hayır.Ayet Yahyâ'nın doğduğu gün, öldüğü gün ve yeniden diriltileceği gün hakkında ilahî selâmı bildirmektedir.
Buradan doğum günü kutlamaları veya ölüm yıldönümleri hakkında doğrudan özel bir dinî hüküm çıkarmak doğru olmaz.
Ayetin amacı bu değildir.
Ana konu Yahyâ'nın hayatındaki üç büyük geçiştir.
Bu tür konularda ayetin söylemediği şeyi ona yüklememek gerekir.
Kur’an yorumunda en güvenli yöntem, ayetin açık mesajını korumaktır.
Bu ayetin mesajı:
“Şu tarihi şu şekilde kutlayın.”
değil,
“Doğum, ölüm ve dirilişin Rabbini unutmayın.”
şeklinde anlaşılmalıdır.
Bu Ayet Ölümü Hatırlamayı Neden Değerli Hâle Getirir
Ölümü hatırlamak insanın önceliklerini değiştirebilir.Bir gün öleceğini bilen insan:
“Bu kırgınlık gerçekten yıllarca sürmeye değer mi?”
diye düşünebilir.
“Bütün hayatımı yalnız para biriktirmeye mi harcayacağım?”
diye sorabilir.
“Haksızlık yaptığım insanla helalleşmem gerekir mi?”
diye düşünebilir.
Ölüm bilinci insanı karamsarlığa değil, daha anlamlı yaşamaya çağırmalıdır.
Sorun ölümden sürekli korkarak hayatı yaşayamamak değildir.
Daha doğru yaklaşım:
Öleceğini bil ama yaşarken hakkını ver.
Sev.
Çalış.
Ailene vakit ayır.
İyilik yap.
İbadet et.
Çünkü ölüm bilinci hayatın değerini azaltmak yerine zamanın değerini artırabilir.
Yeniden Dirilişe İnanmak Günlük Ahlakı Nasıl Değiştirir
İnsan yaptığı her şeyin dünyada karşılığını görmeyebilir.Bir haksızlık yapar ve yakalanmaz.
Kimse bilmez.
Bir iyilik yapar ve kimse teşekkür etmez.
Eğer insan yalnız insanların gördüğü şeylere göre yaşıyorsa görünmeyen yerde davranışı değişebilir.
Ahiret bilinci ise insana şunu hatırlatır:
“İnsanlar görmese de Allah biliyor.”
Bu, takvanın temelidir.
Kimsenin olmadığı yerde dürüst olmak.
Haksız kazanç fırsatını reddetmek.
Gizli iyilik yapmak.
Birine zarar verme imkânı varken bundan vazgeçmek.
Bunların hepsinde yeniden diriliş ve hesap bilinci güçlü bir ahlaki temel oluşturabilir.
Ahirete iman, gizli hayatımızı da ahlakın alanına sokar.
Bu Ayet Yas ve Ölüm Acısı Yaşayan İnsanlara Ne Söyler
Sevilen bir insanın ölümü ağırdır.Kur’an ölümün gerçekliğini anlatırken insanın acısını küçümsemez.
Bir insan sevdiğini kaybettiğinde üzülür.
Ağlar.
Özler.
Bu duygular insanidir.
Meryem 15'in verdiği umut, ölümün mutlak yok oluş olmadığıdır.
İman eden insan sevdiğini kaybettiğinde ayrılığın acısını yaşarken aynı zamanda yeniden dirilişe inanır.
Bu, acıyı bir anda ortadan kaldırmaz.
Ama acının içine bir ahiret ufku yerleştirir.
Mümin:
“Artık hiçbir şey yok.”
değil,
“Allah’ın huzurunda yeniden diriliş vardır.”
diye inanır.
Bu umut, yas tutan insana aceleyle:
“Ağlama.”
demek değildir.
İman, acıyı inkâr etmeden umudu koruyabilmektir.
Meryem Suresi 14–16. Ayetler Arasında Nasıl Bir Bağlantı Vardır
- ayette Hz. Yahyâ'nın anne babasına çok iyi davrandığı, zorba ve isyankâr olmadığı bildirilmişti. Böylece onun güzel karakteri toplumsal ve ailevi ilişkiler üzerinden tamamlanmıştı.
- ayette ise Yahyâ'nın hayatının üç büyük eşiği zikredilir: Doğduğu gün, öleceği gün ve yeniden diriltileceği gün onun üzerine selâm olduğu bildirilir. Böylece Yahyâ kıssası güçlü bir esenlik ve ahiret vurgusuyla tamamlanır.
- ayette ise anlatının odağı Hz. Meryem'e geçecektir. Kur’an:
buyurarak yeni bir büyük kıssayı başlatacaktır.
Bu geçiş son derece anlamlıdır. Zekeriyyâ ve Yahyâ üzerinden başlayan olağanüstü doğum, rahmet ve ilahî kudret teması, Meryem ve Hz. İsa kıssasında daha da büyük bir biçimde devam edecektir.
Yahyâ kıssası kapanırken, Meryem kıssası açılmaktadır.
Meryem Suresi 15. Ayetin En Büyük Manevi Mesajı Nedir
Bu ayetin en büyük manevi mesajlarından biri şudur:İnsanın en büyük güveni, hayatının bütün geçişlerinde Allah’ın rahmetine sığınabilmesidir.
Doğumda güçsüzüz.
Ölümde dünyayı bırakıyoruz.
Dirilişte Rabbimizin huzuruna çıkıyoruz.
Bu üç büyük eşik, insana kendi sınırlılığını gösterir.
Bu nedenle gerçek güveni yalnız mala, bedene, makama veya insanlara bağlamak yeterli değildir.
Bunların hepsi dünyada kalabilir.
Ayet bizi daha derin bir güvene çağırır:
Allah’ın rahmetine.
Yahyâ'nın üzerinde selâm olması, güzel bir kulluk hayatının Allah katında değersiz kalmadığını göstermektedir.
Dünyada iyi yaşamanın en büyük karşılığı, Allah’ın rahmetine yakın bir kul olarak Rabbine dönebilmektir.
Meryem Suresi 15. Ayetin Sonuç Olarak Bize Anlattığı Nedir
Meryem Suresi'nin 15. ayeti, Hz. Yahyâ'nın kıssasını son derece güçlü bir selâm, esenlik ve ahiret mesajıyla tamamlamaktadır. Önceki ayetlerde Yahyâ'nın nasıl bir insan olduğu anlatılmıştı: Kitaba sımsıkı sarılan, hikmet sahibi, şefkatli, temiz, takvalı, anne babasına iyi davranan ve zorbalıktan uzak bir kul. Şimdi ise hayatının üç büyük geçiş anı Allah'ın selâmıyla kuşatılmaktadır.Bu bize çok önemli bir hakikat öğretir: Güzel ahlak ve kulluk yalnız dünyadaki itibara dönük değildir.
İnsan dürüstlüğüyle burada zarar görebilir.
Merhameti bazen karşılıksız kalabilir.
Takvası kimse tarafından bilinmeyebilir.
Anne babasına yaptığı iyilikler alkışlanmayabilir.
Ama Allah bilir.
Meryem 15, hayatın yalnız insanların değerlendirmesiyle tamamlanmadığını gösterir.
Asıl mesele Allah’ın huzurunda nasıl karşılanacağımızdır.
Bu düşünce insanın başarı anlayışını değiştirebilir. Modern dünyada başarı çoğu zaman para, makam, görünürlük ve etkiyle ölçülmektedir.
Kur’an Yahyâ'yı anlatırken başka bir başarı tablosu sunar.
Hikmet.
Şefkat.
Temizlik.
Takva.
Anne babaya iyilik.
Zorbalıktan uzaklık.
Ve sonunda:
Selâm.
Bu tablo insana şu soruyu sordurur:
“Benim hayatımın sonunda hangi kelimeyle anılmak isterdim?”
Çok zengindi.
Çok güçlüydü.
Çok tanınıyordu.
Bunlar tek başına yeterli midir?
Yoksa:
“Allah’ın razı olacağı bir hayat yaşamaya çalıştı.”
cümlesi daha büyük bir başarı mıdır?
Meryem 15'in doğum vurgusu, insanın hayatı bir emanet olarak görmesini sağlar. Hiç kimse doğumunu kendi planlamadı.
Hangi ailede doğacağımızı seçmedik.
Hangi ülkede doğacağımızı seçmedik.
Bedenimizin birçok özelliğini seçmedik.
Bize hayat verildi.
Bu nedenle hayatın en temel sorusu:
“Bana verilen bu hayatla ne yapacağım?”
olmalıdır.
İnsan hayatı kendisinin yarattığı bir mülk gibi değil, kullanmakla sorumlu olduğu bir nimet gibi görebilir.
Bu bakış şükrü artırır.
Aynı zamanda sorumluluk getirir.
Çünkü verilen zaman boşa harcanabilir de, hayra dönüştürülebilir de.
Hayatın verilmesi nimet, hayatın nasıl yaşandığı ise imtihandır.
Ayetin ölüm vurgusu ise insanın dünyadaki sahiplik duygusunu sınırlar.
İnsan hayatı boyunca:
“Benim evim.”
“Benim param.”
“Benim şirketim.”
“Benim toprağım.”
der.
Bunlar günlük dilde doğrudur.
Ama ölüm geldiğinde insan bütün bunlardan ayrılır.
Bu gerçek mala sahip olmayı kötü yapmaz.
Kur’an dünyadan tamamen kaçmayı öğretmez.
Sorun, dünyadaki sahiplikleri ebedî sanmaktır.
İnsan mal kazanabilir.
Ev alabilir.
İş kurabilir.
Çocuklarına miras bırakabilir.
Ama bunların hiçbirini mezara götüremez.
Bu nedenle asıl soru yalnız:
“Ne kadar biriktirdim?”
değil,
“Biriktirdiklerimi nasıl kullandım?”
olmalıdır.
Malın ahiretteki değeri miktarından önce hangi yolla kazanıldığı ve nasıl kullanıldığıyla ilgilidir.
Meryem 15'in ölüm bilinci insana kırgınlıklar konusunda da ciddi bir ölçü verebilir.
İnsan yıllarca konuşmadığı bir kardeşi olabilir.
Anne babasıyla gereksiz bir gurur savaşı yaşayabilir.
Bir dostuyla küçük bir mesele yüzünden bağını koparabilir.
Ölüm gerçeği bize şu soruyu sorar:
“Bu mesele gerçekten ömür boyu taşınacak kadar büyük mü?”
Elbette her ilişki onarılmak zorunda değildir. Ağır zarar, şiddet veya istismar varsa sınırlar gerekebilir.
Fakat yalnız kibir yüzünden yıllarca süren kırgınlıklar varsa insan bunları yeniden değerlendirebilir.
Çünkü ölüm çoğu zaman:
“Keşke arasaydım.”
cümlesini çok geç bırakabilir.
Bu nedenle ölüm bilinci insanı sevdiklerine daha çok değer vermeye yöneltebilir.
Ölüm, sevgiyi ertelememeyi öğretir.
Ayetin yeniden diriliş boyutu ise bütün hayatı daha büyük bir çerçeveye oturtur. Eğer diriliş varsa, insanın hiçbir davranışı tamamen anlamsız değildir.
Gizli iyilik görülür.
Gizli kötülük de görülür.
Dünyada karşılığı alınmayan haklar unutulmaz.
Bu, mazlum için umut; zalim için uyarıdır.
Fakat bu inanç insana dünyada kendi eliyle intikam alma ruhsatı vermez.
Nihai hüküm Allah’a aittir.
İnsan dünyada hukuk ve adalet çerçevesinde hareket eder.
Ahiret hesabını ise Allah'a bırakır.
Bu çok önemli bir dengedir.
Çünkü ahirete inanmak, insanı daha adaletli yapmalıdır; daha intikamcı değil.
Meryem 15 ayrıca insanın ölüm korkusuyla ilişkisini de düzenler. İnsan ölümü tamamen unutursa hayatını kontrolsüz yaşayabilir. Ölümü sürekli düşünerek günlük hayatı yaşayamaz hâle gelirse başka bir dengesizlik oluşur.
Doğru yol, ölümün farkında olup hayatı ihmal etmemektir.
Mümin:
“Bir gün öleceğim.”
der.
Sonra işine gider.
Ailesine bakar.
Çocuklarıyla vakit geçirir.
İyilik yapar.
Dinlenir.
Güler.
Hayatın helal güzelliklerini yaşar.
Çünkü ölüm bilinci dünya hayatından nefret etmek değildir.
Tam tersine:
“Bu zaman sınırlı, o hâlde değerini bil.”
demektir.
Bu nedenle Meryem 15 karamsarlık ayeti değildir.
Tam tersine güçlü bir esenlik ayetidir.
Doğumda selâm.
Ölümde selâm.
Dirilişte selâm.
İnsan hayatının en büyük korkuları, Allah'ın rahmetiyle çevrilmektedir.
Bu tablo mümine umut verir.
Dünya hayatındaki bütün belirsizliklere rağmen Rabbine güvenebileceğini hatırlatır.
İman, bütün belirsizliklerin yok olması değil; belirsizliklerin içinde güvenebileceğin Rabbini tanımaktır.
Ayet aynı zamanda ebeveynler için de çok büyük bir ders bırakır. Zekeriyyâ'nın duası:
“Bana bir çocuk ver.”
ile başlamıştı.
Ama Yahyâ kıssası yalnız doğum mucizesiyle bitmiyor.
Nasıl bir çocuk oldu?
Nasıl yaşadı?
Nasıl bir karakter geliştirdi?
İşte asıl hikâye burada.
Bu, anne babalara şunu öğretir:
Evlat için en büyük dua yalnız sağ salim doğması değil, hayırlı yaşaması ve Allah’ın rahmetine layık bir hayat sürmesidir.
Çocuğun doğduğu gün çok büyük sevinç yaşanabilir.
Ama gerçek ebeveynlik o gün başlar.
Yıllar süren eğitim, örneklik, dua ve sabır gerekir.
Anne baba çocuğunun yalnız dünyadaki rahatlığını değil, manevi geleceğini de düşünmelidir.
Yahyâ kıssası bunun çok güçlü bir örneğidir.
Meryem 15 insanın kendi hayat muhasebesi için de üç büyük soru bırakabilir:
Doğduğumdan beri bana verilen hayatı nasıl kullandım?
Ölüm bugün gelse geride ne bırakırım?
Yeniden diriltildiğimde hangi amellerle Rabbimin huzuruna çıkmak isterim?
Bu sorular korkutmak için değil, hayatı düzenlemek için değerlidir.
İnsan cevaplarını beğenmiyorsa hâlâ yaşıyorsa değişim imkânı vardır.
Bir yanlışını düzeltebilir.
Bir borcu ödeyebilir.
Bir gönlü alabilir.
Tevbe edebilir.
İbadetine dikkat edebilir.
Haksız kazançtan vazgeçebilir.
Ölümü hatırlamanın en güzel sonucu, hayattayken daha doğru yaşamaya başlamaktır.
Meryem 15 aynı zamanda insanın kendisini yalnız bugünkü hâliyle tanımlamamasını öğretir.
İnsan bugün güçlü olabilir.
Ama bir gün ölecek.
Bugün sıkıntıda olabilir.
Ama dünya sonsuz değildir.
Bugün çok başarılı olabilir.
Ama makam ebedî değildir.
Bugün acı çekebilir.
Ama ahiret vardır.
Bu perspektif dünyadaki aşırılıkları dengeler.
Başarıda kibri azaltır.
Sıkıntıda umudu artırır.
Dünya ne nimetleriyle sonsuzdur ne de acılarıyla.
Bu, insanın kalbine büyük bir denge kazandırabilir.
Meryem Suresi'nin 15. ayeti bugün bize şu soruları sordurur: Hayatımı bana verilmiş bir emanet olarak mı görüyorum? Ölümü hatırlamak beni daha iyi yaşamaya mı yöneltiyor, yoksa sadece korkutuyor mu? Yeniden dirilişe gerçekten inanıyorsam gizli davranışlarım buna uyuyor mu? Allah’ın selâmına layık bir hayat için bugün neyi değiştirmem gerekiyor?
Bu sorular ayetin yalnız Hz. Yahyâ'nın hayatındaki üç dönüm noktasını anlatmadığını; hayat, ölüm, diriliş, esenlik, ahiret, sorumluluk ve Allah’ın rahmeti hakkında son derece kapsamlı bir dünya görüşü sunduğunu göstermektedir.
Sonuç olarak Meryem 15 bize şunu öğretmektedir: Hz. Yahyâ, doğduğu gün, öleceği gün ve yeniden diriltileceği gün Allah'ın selâmı ve esenliğiyle anılmıştır. Bu, onun Allah katındaki özel değerini gösterirken bize de hayatın başlangıcından ahirete kadar gerçek güvenin Allah'ın rahmetinde olduğunu öğretmektedir.
Doğduğun için şükret.
Yaşadığın zamanı boşa harcama.
Ölümü unutma ama hayattan kaçma.
Ahireti düşün ama dünyadaki sorumluluklarını terk etme.
İyilik yap ama alkış bekleme.
Ve hayatının bütün geçişlerinde şu hakikati unutma:
İnsanın en büyük huzuru, dünyaya geldiği andan Rabbine döneceği güne kadar Allah’ın rahmetinden ümit kesmeden yaşayabilmesidir.
⠀
Son Söz