En‘âm Suresi 147. Ayette “Eğer Seni Yalanlarlarsa De ki: Rabbiniz Geniş Rahmet Sahibidir; Bununla Birlikte O’nun Azabı Suçlular Topluluğundan Geri Çevrilmez” İfadesi Ne Anlama Gelir 
En‘âm Suresi 147. ayet, bir önceki ayette belirli tarihsel yasakların açıklanmasının ardından, Hz. Peygamber’in mesajını yalanlayanlara nasıl cevap vermesi gerektiğini bildirir.
Cevap iki parçadan oluşur:
“Rabbiniz geniş rahmet sahibidir.”
ve:
“O’nun azabı suçlular topluluğundan geri çevrilmez.”
İlk bakışta biri umut, diğeri uyarı gibi görünür.
Aslında ikisi birlikte Kur’an’ın temel dengesini kurar:
Rahmet var.
Ama sorumluluk da var.
“Eğer Seni Yalanlarlarsa” Ne Demektir
Burada Hz. Peygamber’in tebliğini reddedenlerden söz edilir.Yalanlamak yalnız:
“Bu doğru değil.”
demek değildir.
Bazen insan:
hakikati küçümseyebilir,
delili reddedebilir,
alışkanlığını korumak için mesajı görmezden gelebilir.
Ayet böyle bir reddediş karşısında peygamberin nasıl konuşacağını öğretir.
Neden Cevap “Rabbiniz Geniş Rahmet Sahibidir” Diye Başlıyor
Çünkü Kur’an, reddeden insana bile ilk olarak rahmeti hatırlatır.Bu çok dikkat çekicidir.
Yani kapı hemen kapanmaz.
İnsan yanlışta olabilir.
İnkâr etmiş olabilir.
Ama Allah’ın rahmeti geniştir.
Bu, dönüş ve tövbe ihtimalinin bulunduğunu düşündürür.
“Geniş Rahmet” Ne Anlama Gelir
Allah’ın rahmeti:dar,
seçici,
sınırlı
bir insan merhametine benzemez.
Hayat vermesi,
rızık vermesi,
uyarması,
tövbe fırsatı sunması
rahmetin farklı görünümleridir.
“Geniş” ifadesi, rahmetin insanın tasavvur ettiğinden çok daha büyük olduğunu anlatır.
Allah’ın Rahmeti Günah İşleyene de Ulaşır mı
Evet.Bir insan günah işlediğinde hemen bütün rahmetten kopmuş olmaz.
Tövbe edebilir.
Dönebilir.
Hatasını düzeltebilir.
Bu yüzden İslam’da umutsuzluk teşvik edilmez.
Ancak rahmetin varlığı, günahı önemsiz hâle getirmez.
Rahmet Varsa Neden Azaptan da Söz Ediliyor
Çünkü rahmet ile adalet birbirine zıt değildir.Bir insan sürekli:
zulmediyor,
hakkı reddediyor,
uyarıya rağmen ısrar ediyorsa
sorumluluk doğar.
Eğer hiçbir kötülüğün sonucu olmasaydı, bu kez mazlumlar açısından adalet sorunu ortaya çıkardı.
“O’nun Azabı Geri Çevrilmez” Ne Demektir
Bu ifade, ilahî hüküm kesinleştiğinde insanın kendi gücüyle onu etkisiz hâle getiremeyeceğini anlatır.Para.
Statü.
Soy.
Güç.
Hiçbiri nihai hesapta mutlak koruma sağlamaz.
Bu, dünyadaki ayrıcalıkların ahirette otomatik olarak geçerli olmadığını gösterir.
“Suçlular Topluluğu” Kimlerdir
Buradaki ifade, bağlamda ısrarla:hakkı reddeden,
Allah adına yalan uyduran,
sınırı aşan
kişileri kapsar.
Bu, hata yapan herkesin otomatik olarak aynı kategoriye girdiği anlamına gelmez.
Kur’an çoğu zaman kasıtlı ve sürekli ahlaki suçluluğu hedef alır.
Bir Günah İşleyen Kişi Hemen “Mücrim” mi Olur
Bu kelimeyi her hata için gelişigüzel kullanmak doğru değildir.İnsan hata yapabilir.
Sonra pişman olabilir.
Dönebilir.
Kur’an’daki ağır nitelemeler çoğunlukla bilinçli, sürekli ve dirençli yanlış tutumlarla ilişkilidir.
Bu yüzden ayet umutsuzluk değil, ciddi sorumluluk üretmelidir.
Bu Ayet Korku ile Umut Arasında Nasıl Bir Denge Kurar
Çok açık biçimde.Sadece:
“Allah merhametlidir.”
deyip sorumluluğu unutmak eksiktir.
Sadece:
“Allah cezalandırır.”
deyip rahmeti unutmak da eksiktir.
Sağlıklı iman:
umut + sorumluluk
dengesidir.
Allah’ın Rahmetine Güvenmek Günaha Cesaret Vermeli mi
Hayır.“Nasıl olsa Allah affeder.”
diyerek bilinçli biçimde kötülüğe devam etmek, rahmeti yanlış anlamaktır.
Rahmet:
tövbenin kapısını açar.
Günaha sınırsız ruhsat vermez.
İnsan rahmeti bahane değil, dönüş fırsatı olarak görmelidir.
Allah’ın Azabından Korkmak Umutsuzluk Anlamına mı Gelir
Hayır.Sağlıklı korku, insanı:
düzeltmeye,
hakkı iade etmeye,
günahtan dönmeye
yöneltebilir.
Ama:
“Ben artık affedilmem.”
şeklindeki umutsuzluk rahmet anlayışıyla bağdaşmaz.
Korku insanı Allah’tan kaçırmamalı, O’na yöneltmelidir.
Bu Ayet Tövbe Kapısının Açık Olduğunu mu Gösterir
Dolaylı olarak evet.Çünkü yalanlayan insanlara bile:
“Rabbiniz geniş rahmet sahibidir.”
deniliyor.
Bu, onların dönüş ihtimalinin tamamen kapanmadığını gösterir.
Aksi takdirde rahmetin hatırlatılmasının anlamı zayıflardı.
Rahmet ile Adalet Birbirini Nasıl Tamamlar
Rahmet, insana dönüş fırsatı verir.Adalet ise eylemlerin sonuçsuz kalmamasını sağlar.
Sadece rahmet yanlış anlaşılırsa:
sorumluluksuzluk doğabilir.
Sadece ceza vurgulanırsa:
umutsuzluk doğabilir.
Kur’an ikisini birlikte tutar.
En‘âm 146 ve 147 Birlikte Nasıl Okunmalıdır
- ayette belirli tarihsel yasaklar ve bunların sebepleri anlatılmıştı.
- ayette ise:
denir.
Yani bilgi verilir.
Sonra reddediş ihtimali ele alınır.
Ve cevap, öfke değil:
rahmet + sorumluluk
dengesidir.
Bu Ayet Tebliğ Üslubu Hakkında Ne Öğretir
Çok önemli bir şey öğretir:Reddeden kişiye bile yalnız tehdit diliyle yaklaşılmaz.
Önce:
“Rabbiniz geniş rahmet sahibidir.”
denir.
Bu, dini anlatırken:
umut,
şefkat,
açık kapı
bırakmanın önemini gösterir.
Ama hakikat de yumuşatılıp yok edilmez.
Bu Ayet “Allah Herkesi Nasıl Olsa Affeder” Demeyi Destekler mi
Hayır.Ayet tam tersine rahmetin hemen yanında azabı da zikreder.
Allah’ın kimi nasıl bağışlayacağı O’nun hükmündedir.
İnsan kendi adına:
“Kesin bağışlandım.”
veya:
“Şu kişi kesin bağışlanmaz.”
diye hüküm kurmamalıdır.
Rahmete güvenilir, fakat sorumluluk terk edilmez.
Bu Ayet İnsan İlişkilerine Nasıl Bir Ahlaki Ders Verebilir
Daha geniş bir benzetmeyle:Bir insanı düzeltmeye çalışırken sadece ceza dili kullanmak her zaman işe yaramaz.
İnsan:
hatasının ciddiyetini bilmeli,
ama dönüş yolunun da açık olduğunu görmelidir.
Sağlıklı eğitimde de:
sınır,
sonuç,
şefkat
birlikte olabilir.
Bu Ayetin Günümüz İnsanına En Büyük Mesajı Nedir
Belki de şu:Ne günahın yüzünden Allah’ın rahmetinden ümidi kes, ne de Allah’ın rahmetini günaha devam etmek için mazeret yap.
İki aşırılık da yanlıştır.
İnsan:
rahmetten umut,
adaletten sorumluluk
öğrenmelidir.
En‘âm Suresi 147. Ayet Bize Bugün Ne Söylüyor
En‘âm Suresi 147. ayet, insanın Allah hakkında düşebileceği iki büyük yanlışı aynı anda düzeltir.Birinci yanlış:
“Allah beni asla affetmez.”
İkinci yanlış:
“Allah nasılsa affeder, istediğimi yaparım.”
Ayet ikisini de reddeder.
Çünkü:
“Rabbiniz geniş rahmet sahibidir.”
Ama aynı zamanda:
“O’nun azabı suçlular topluluğundan geri çevrilmez.”
Bu iki cümle birbirinin düşmanı değildir.
Birlikte anlamlıdır.
Rahmet olmasaydı:
hata yapan insan için dönüş ümidi kalmazdı.
Adalet olmasaydı:
zulme uğrayan insanın hakkı ne olacaktı?
Bu yüzden Allah’ın rahmeti, adaleti yok etmez.
Adaleti de rahmeti yok etmez.
İnsan için en sağlıklı tavır şudur:
Hata yaptıysan dön.
Günah işlediysen tövbe et.
Birinin hakkını aldıysan iade et.
Ama:
“Artık çok geç.”
deme.
Aynı şekilde:
“Nasıl olsa affedilirim.”
diyerek yanlışta ısrar da etme.
Ve belki En‘âm 147’nin bugün için en güçlü cümlesi şudur:
Allah’ın rahmeti, günahkârın ümidini yaşatacak kadar geniş; adaleti ise zulmü anlamsızlaştırmayacak kadar gerçektir. Gerçek iman, rahmete güvenirken sorumluluktan kaçmamak ve hesaptan korkarken umutsuzluğa düşmemektir.
