Sessizlik Ne Zaman Zarara Dönüşür 
Haksızlık Görüldüğünde
Sessizlik, adaletsizliğin önünde eğildiğinde, artık tarafsız değildir.
Susan kişi zalim olmaz belki ama zulmün devamına alan açar.Çünkü haksızlık, en çok itirazsızlıkla büyür.
Yanlışı Normalleştirdiğinde
Sürekli susulan yanlış, zamanla alışkanlığa dönüşür.
Zihin “demek ki bu kabul edilebilir” diye kendini kandırır.Sessizlik burada ahlaki eşiği aşağı çeker.
Vicdan Konuşmak İsterken
İç ses bastırılıyorsa…
Sessizlik huzur değil, içsel çatışma üretir.Vicdan konuşmak ister, susturuldukça içten içe çürür.
Güç Sahiplerine Karşı
Sessizlik bazen “saygı” sanılır.
Oysa güç karşısında susmak, dengeyi bozar.Güç, itiraz yoksa kendini sınırsız sanır.
Korkudan Kaynaklandığında
Sessizlik eğer bilgelikten değil, korkudan geliyorsa:
Kişi kendini küçültür, gerçeği gizler.Bu sessizlik korumaz, içten içe yok eder.
Gerçeği Gizlemek İçin
Bildiğini saklamak,
suskunlukla yalan arasında ince bir çizgidir.Sessizlik burada etik bir ihlal hâline gelir.
Öğrenme Sürecini Durdurduğunda
Soru sorulmayan yerde gelişim olmaz.
Sessizlik merakı öldürürse,zihin durağanlığa mahkûm olur.
İlişkilerde Duyguyu Bastırdığında
Konuşulmayan duygu kaybolmaz.
Birikir, sertleşir, mesafeye dönüşür.Sessizlik burada kopuşun sessiz habercisidir.
Sınır Çizilmediğinde
Sessiz kalan kişi çoğu zaman sınır koymaz.
Bu da başkalarının sınırı ihlal etmesine davetiye çıkarır.Sessizlik burada kendine ihanettir.
Yanlış Anlaşılmaya Alan Açtığında
Konuşulmayan niyet,
başkaları tarafından doldurulur.Sessizlik boşluk bırakır, boşluk varsayımla dolar.
Sorumluluktan Kaçış Olduğunda
“Karışmayayım” cümlesi bazen masumdur.
Ama bazen de etik sorumluluktan kaçıştır.Sessizlik burada bilinçli bir tercihtir.
Toplumsal Duyarsızlığa Dönüştüğünde
Herkes susuyorsa,
sorun yok sanılır.Oysa toplumsal çürüme en çok sessiz kalabalıklarla ilerler.
Kendini İnkar Aracı Olduğunda
Kendi gerçeğini söylememek,
kimliğini yavaş yavaş siler.Sessizlik burada benliği aşındırır.
Sürekli Hale Geldiğinde
Geçici sessizlik iyileştirici olabilir.
Ama kalıcı sessizlik,insanı hayattan geri çeker.
Enerji Tükettiğinde
Sustukça rahatlamıyorsan,
aksine yoruluyorsan…Bu sessizlik doğal değil, zorlanmıştır.
Kötülüğü Cesaretlendirdiğinde
Kötülük en çok şunu sever:
“Kimse bir şey demedi.”Sessizlik burada dolaylı onaydır.
Gerçeği Bulandırdığında
Her suskunluk bilgelik değildir.
Bazı sessizlikler gerçeği örter,netliği yok eder.
Dönüşüm Fırsatını Kaçırdığında
Konuşulan gerçek iyileştirir.
Sessizlik bazen değişimin önünü kapatır.Çünkü yüzleşme olmadan dönüşüm olmaz.
Son Söz Sessizlik Bilgelik mi Kaçış mı
Sessizlik niyetle anlam kazanır.
Bilgelikten doğarsa derinliktir.
Korkudan doğarsa zarardır.
