Maniheizm, eski bir din ve felsefe sistemi olarak kabul edilir. İlk olarak Pers İmparatorluğu'nda ortaya çıktı ve 3. yüzyılda Orta Asya'ya ve Çin'e kadar yayıldı. Maniheizm'in kutsal metinleri, dinin temel öğretilerini ve inançlarını içermektedir.
“Arapça Kitabı”, Mani'nin kendisi tarafından yazılan ve dinin temel kutsal metni olan eserdir. Bu kitap, dünya ve insanlık hakkında temel kavramlarla birlikte Maniheizm'in belirli öğretilerini açıklamaktadır.
“Arapça Kehanetler”, Mani tarafından yorumlanmış kutsal yazılardan oluşur. Bu yazılar, dünya tarihindeki olayları ve gelecekteki olayları öngörmek için kullanılır.
“Güneş Felsefesi” ve “Ay Felsefesi”, Maniheizm'in evren hakkındaki öğretilerinin yer aldığı metinlerdir. Bu kitaplar, Güneş'in ve Ay'ın evrensel etkilerini ve insan yaşamındaki rolünü ele almaktadır.
“Atalar Kitabı”, dualizm (iyi ve kötü arasındaki çatışma) kavramlarını ve öğretilerini içeren bir metindir.
“Yaşam Işığı”, Maniheizm'in ölüm ve ölümden sonraki yaşamla ilgili öğretilerini ele almaktadır.
“Müjdeleyici Adam”, insanlık tarihindeki özel bir figürün hikayesini konu alan bir metindir. Bu kitap, esasen İsa'nın kendisinin olduğu düşünülen bir figür olan Müjdeleyici Adam'ın hayatını anlatmaktadır.
“Dualar Kitabı”, Maniheizm'in özel dualarını içeren bir metindir.
Maniheizm'in kutsal metinleri, İslam'ın yükselişi sırasında kaybedildi veya yok edildi. Bu nedenle bugün sadece bazı Maniheizm metinlerine ulaşılabilmektedir.