Ferdinand de Saussure'a Göre Dilde Değer Kavramı Nedir 
Bir Sözcük Anlamını Kendi İçinden mi Alır, Yoksa Yalnızca Diğer Sözcüklerden Farkıyla mı Kazanır
Saussure'da "Değer" Kavramı Neden Dil Kuramının Kalbinde Yer Alır
Ferdinand de Saussure'un dil anlayışında değer kavramı, ilk bakışta teknik bir ayrıntı gibi görünebilir. Oysa gerçekte bu kavram, onun bütün dil düşüncesinin en canlı merkezlerinden biridir. Çünkü Saussure'a göre dilde anlamı gerçekten anlamak istiyorsak, kelimeyi tek başına ele almak yetmez. Bir sözcüğün ne söylediği kadar, sistemde nerede durduğu, hangi sınırlarla çevrildiği, hangi başka birimlerden ayrıldığı da önemlidir. İşte bu noktada "değer" devreye girer.
Saussure'un büyük sezgisi şudur: Bir dilsel birim yalnızca içinde taşıdığı kavramla anlaşılmaz; aynı zamanda öteki birimlerle kurduğu farklar ağı içinde bir değer kazanır. Bu nedenle "anlam" ile "değer" aynı şey değildir. Bir sözcüğün kavramsal içeriği olabilir; ama onun dil sistemindeki gerçek işlevsel konumu, yani değeri, ancak başka sözcüklerle ilişkisi içinde belirginleşir.
Bu yüzden Saussure'da değer:
yalnızca zihinsel içerik değildir,
yalnızca kelimenin kendi başına varlığı değildir,
sistem içindeki farkların ürünüdür,
dilin yapısal mantığını görünür kılan temel ilkedir.Başka bir deyişle Saussure, dili kelimelerin kendi içine kapanmış anlam çekirdekleri olarak değil; karşılıklı sınırlarla yaşayan ilişkisel bir düzen olarak düşünür. Değer kavramı da bu düzenin görünmeyen matematiğidir.
Saussure'a Göre Bir Sözcüğün "Anlamı" ile "Değeri" Arasında Nasıl Bir Fark Vardır
Saussure'un burada yaptığı en önemli ayrımlardan biri, bir sözcüğün genel anlam içeriği ile onun dil içindeki değeri arasındaki ayrımdır. İnsan çoğu zaman bunları aynı şey sanır. Oysa Saussure için bir sözcüğün taşıdığı kavramsal içerik ile sistem içindeki konumu aynı düzlem değildir.
Örneğin bir kelime belirli bir kavrama işaret edebilir; ama o kelimenin asıl değeri, aynı dilde onun yakınında duran başka kelimelerle olan sınır ilişkisi içinde ortaya çıkar. Yani bir kelimeyi sadece sözlük karşılığıyla açıklamak yetmez. Çünkü dilde hiçbir birim boşlukta yaşamaz. Her sözcük, etrafındaki diğer sözcüklerin alanına göre biçimlenir, daralır, genişler, keskinleşir ya da gölgelenir.
Burada şu temel fark ortaya çıkar:
Anlam, sözcüğün kavramsal içeriğini düşündürür. Değer, sözcüğün sistem içindeki yerini ve farklarla belirlenen işlevini anlatır.Bu nedenle Saussure için bir sözcüğü anlamak, sadece "bu ne demek?" sorusuna cevap vermek değildir. Aynı zamanda şu soruları da sormaktır:
Bu sözcük hangi başka sözcüklerden ayrılarak belirginleşiyor Hangi kavramsal alanı komşu sözcüklerle paylaşıyor 
Hangi sınırda kendi değerini kazanıyor İşte değer kavramı, dilin bu görünmeyen iç coğrafyasını anlamamızı sağlar.
Bir Sözcük Anlamını Kendi İçinden Alıyormuş Gibi Neden Görünür
İnsan gündelik dil deneyiminde çoğu zaman kelimelerin anlamı sanki kendi içlerinde taşıdığını sanır. Bir sözcük duyulduğunda zihin hızla belirli bir kavrama gider ve bu süreç o kadar akıcı işler ki, kelimenin anlamı doğrudan kendi içinden doğuyormuş gibi görünür. Fakat Saussure bu doğal görünen yüzeyi kırar. Ona göre bu izlenim, sistemin görünmezliğinden kaynaklanır.
Yani biz çoğu zaman kelimeyi tek başına duyarız; ama aslında onu, o dilin tamamı içindeki farklar düzeni sayesinde anlarız. Kelime anlamını kendi özünden getiriyormuş gibi görünür; çünkü arka planda çalışan ilişkiler ağı gözümüze görünmez. Tıpkı bir yıldızın tek başına parladığını sanmak gibi; oysa onun gökyüzündeki yeri, karanlık ve öteki yıldızlarla ilişkisi de görünürlüğünü belirler.
Bu yüzden bu yanılsama oluşur:
Sistem görünmez kalır.
Sözcük tek başına parlıyormuş gibi görünür. Zihin, fark ağını bilinçli biçimde hissetmeden işler. Böylece kelimenin anlamı kendi içinden doğuyormuş sanılır.Saussure'un değere dair öğretisi tam da burada başlar: Dilde görünen sadeliğin arkasında, görünmeyen ilişkiler geometrisi vardır.
Saussure'a Göre Değer Neden "Fark" Kavramıyla Ayrılmaz Biçimde Bağlıdır
Saussure'un bütün kuramında belki de en güçlü damar, fark düşüncesidir. Ona göre dilde bir birim, pozitif ve bağımsız bir öz taşıdığı için değil; diğer birimlerden farklı olduğu için belirginleşir. İşte değer kavramı da tam burada kök salar. Çünkü bir sözcüğün değeri, çoğu zaman ne olduğundan çok, ne olmadığında, nerede bittiğinde ve ötekilerden nasıl ayrıldığında ortaya çıkar.
Bu son derece derin bir fikirdir. Çünkü burada dil, şeylerin iç özü üzerinden değil; sınırlar, karşıtlıklar, komşuluklar ve ayrımlar üzerinden anlaşılır. Yani bir kelime, kendi içine kapalı bir anlam küresi değildir. O, farklarla çevrilmiş bir düğümdür.
Buradan çıkan sonuçlar çok büyüktür:
Dilsel birim, farklar sayesinde tanınır. Değer, sınırların kurulmasıyla doğar. Sözcükler birbirlerinden yalıtılmış değil, karşılıklı bağlıdır. Anlamın canlılığı, farkların hareketi içinde belirir.Bu nedenle Saussure'da değer kavramını anlamak, aslında dilin metafiziğini anlamaktır. Dil, pozitif özlerin değil; ilişkisel farkların dünyasıdır.
Değer Kavramı Dilin "Adlandırma Listesi" Olmadığını Nasıl Gösterir
Eğer dil yalnızca hazır nesnelere ad veren bir liste olsaydı, o zaman sözcüklerin anlamı büyük ölçüde kendi içlerinde sabitlenmiş sayılabilirdi. Böyle bir tabloda her sözcük, dış dünyadaki bir şeyin etiketi olurdu. Oysa Saussure'un değer kavramı bu basit modeli dağıtır. Çünkü ona göre dilsel birimin değeri, doğrudan dış dünyadaki nesnede değil; aynı sistemdeki başka birimlerle kurduğu ayrım ilişkilerinde doğar.
Bu, dilin yalnızca isim verme değil, aynı zamanda dünyayı kavramsal olarak düzenleme işi yaptığını gösterir. Her dil, gerçekliği farklı biçimlerde böler; bu bölünmeler de sözcüklerin değer alanlarını belirler. Demek ki kelimeler yalnızca nesneye bakarak değil; kendi sistemlerindeki komşuluklarla anlaşılır.
Burada büyük sonuç şudur:
Sözcük, nesnenin pasif etiketi değildir. Dil, kavram alanlarını sınırlandıran aktif bir yapıdır.
Dünya, dil içinde farklı çizgilerle bölünür. Değer de bu çizgilerin nereye çekildiğiyle ilgilidir.Saussure böylece dili, cansız bir liste olmaktan çıkarıp hareketli bir değerler sistemi haline getirir.
Bir Sözcüğün Değeri Neden Yalnızca Gösterilenle Açıklanamaz
Saussure'un gösteren ve gösterilen ayrımı, dilsel işaretin iki yüzlü yapısını açıklar. Fakat değer kavramı, bunun ötesine geçer. Çünkü bir sözcüğün belirli bir gösterilene bağlı olması, onun dil içindeki gerçek değerini bütünüyle açıklamaz. Neden
Çünkü aynı ya da benzer kavramsal alanlar, farklı dillerde ve hatta aynı dilin içinde farklı sınırlarla düzenlenebilir.Demek ki bir işaretin değeri, yalnızca "şu kavrama işaret ediyor" demekle bitmez. Asıl mesele, o kavram alanının başka işaretlerle nasıl paylaşıldığıdır. Değer, işaretin çevresindeki ağdan doğar.
Şöyle düşünmek gerekir:
Gösterilen, kavramsal içeriktir. Değer ise, o kavramsal içeriğin sistem içindeki konumudur. Bir sözcük, sadece neyi anlattığıyla değil; hangi alanı başka sözcüklerle bölüştüğüyle anlaşılır. Bu yüzden değer, tekil gösterge açıklamasından daha geniştir.Saussure burada bize kelimenin içini değil, kelimenin çevresini okumayı öğretir.
Dilsel Değer Neden "Pozitif Öz" Değil, "İlişkisel Konum"dur
Saussure'un en radikal yanlarından biri, dilsel birimlere metafizik özler atfetmemesidir. Yani bir sözcük, sanki kendi içinde ebedî ve bağımsız bir anlam çekirdeği taşıyormuş gibi görülmemelidir. Onun değeri, bir iç özden değil; sistem içindeki ilişkisel konumdan gelir.
Bu düşünce çok güçlüdür. Çünkü bizi dil hakkında alışılmış sezgilerimizin dışına çıkarır. İnsan çoğu zaman kelimenin anlamını, kelimenin içine yerleşmiş bir madde gibi düşünür. Saussure ise tam tersini söyler: Dilin birimi, kendi içinde dolu bir kap değil; sistemdeki başka birimlerle karşılıklı sınırlandırma içinde yer alan bir konumdur.
Bu nedenle dilsel değer:
sabit öz değil, ilişki düğümüdür. kendi başına parlayan içerik değil, sistemdeki farkların yarattığı dengedir.İşte Saussure'un yapısal gücü burada ortaya çıkar. O, anlamı kelimenin derinliğinde değil; dilin bütünündeki dağılımında arar.
Saussure'un Satranç Benzetmesi Değer Kavramını Nasıl Aydınlatır
Saussure'un düşüncesini anlamada satranç benzetmesi çok öğreticidir. Bir satranç taşının değeri yalnızca maddesel varlığından gelmez. Tahtadaki konumu değiştiğinde işlevi, gücü ve anlamı da değişir. Aynı taş, başka bir konumda bambaşka stratejik önem taşıyabilir. Saussure dil için de buna benzer bir şey düşünür.
Bir sözcüğün değeri, onun fiziksel biçiminden ya da yalnızca işaret ettiği kavramdan doğmaz. Asıl mesele, dil sisteminin bütünü içindeki yeridir. Tıpkı satrançta olduğu gibi, unsurun değeri bağımsız özden çok oyun içindeki konum ile ilgilidir.
Bu benzetme bize şunu öğretir:
Taş, tahtadaki yerinden bağımsız tam anlaşılamaz. Sözcük, dil sistemindeki komşuluklarından bağımsız tam anlaşılamaz. Değer, tekil varlıktan değil, ilişkisel düzenden doğar. Böylece dil, yaşayan bir yapı olarak kavranır.Saussure'un değeri açıklarken yaptığı şey, dili adeta bir dengeler evreni olarak görmektir.
Aynı Kavrama Yakın Sözcükler Birbirlerinin Değerini Nasıl Belirler
Bir sözcüğün değeri çoğu zaman en iyi, ona yakın duran diğer sözcüklerle birlikte düşünülünce anlaşılır. Aynı ya da benzer alanlarda dolaşan kelimeler, birbirlerinin sınırlarını çizerek kendi değerlerini oluştururlar. Bir sözcüğün alanı genişledikçe ötekininki daralabilir; biri şiirsel bir çağrışım taşıyabilirken diğeri gündelik olabilir; biri resmî, biri duygusal, biri daha soyut, biri daha somut bir değer kazanabilir.
Saussure'un işaret ettiği tam da budur: Sözcükler tek başlarına değil, karşılıklı komşuluk gerilimleri içinde yaşar. Bu nedenle değer, sadece sözlük tanımı değil; ağ içindeki yerleşimdir.
Bunun sonucu olarak:
Yakın anlamlı sözcükler birbirini aydınlatır. Birinin sınırı, diğerinin değerini belirler. Dil, örtüşen ama tam çakışmayan alanlar üretir. Böylece anlam, farkların incelikli düzenine dönüşür.İşte Saussure'un değeri, sözcüklerin yan yana gelişindeki bu görünmeyen sınır sanatıdır.
Değer Kavramı Diller Arası Farkları Anlamada Neden Çok Önemlidir
Saussure'un değer anlayışı, diller arasındaki farkları kavramada da son derece güçlüdür. Çünkü farklı diller, aynı gerçeklik alanlarını aynı biçimde bölmez. Bu nedenle bir dildeki bir sözcüğün değeri ile başka dildeki görünürde eşdeğer bir sözcüğün değeri tam olarak örtüşmeyebilir.
Bu, çevirinin neden mekanik eşleme olmadığını da açıklar. Çünkü çevirmen yalnızca kelime karşılığı aramaz; iki ayrı sistemdeki değer alanlarını anlamaya çalışır. Bir sözcüğün başka dildeki karşılığı, aynı nesneye ya da kavrama işaret etse bile, sistem içindeki konumu farklı olabilir.
Burada Saussure'un değeri çeviri ve karşılaştırma için büyük bir uyarıdır:
Eşdeğer görünen sözcükler, aynı değeri taşımayabilir. Her dil kendi farklar ağını kurar. Kavramsal alanlar dilden dile yeniden çizilir. Bu yüzden dilsel değer, çevirinin en hassas alanlarından biridir.Saussure bize böylece yalnızca dil içi değil, diller arası düşünme hassasiyeti de kazandırır.
Dilde Değer Kavramı Neden Sözlük Anlamının Ötesine Geçer
Sözlükler kelimelerin açıklamasını verir; ama bir sözcüğün bütün değerini veremez. Çünkü sözlük çoğu zaman kelimenin temel kavramsal içeriğini sunar; oysa Saussure'un değeri, bundan daha fazlasıdır. Değer, sözcüğün sistem içindeki yeri, komşu terimlerle ilişkisi, sınırlarının çiziliş biçimi ve farklarıyla doğduğu için salt tanım cümlesine sığmaz.
Bu nedenle bir sözcüğü tam anlamıyla kavramak için sadece sözlük karşılığı yetmez. Onun başka kelimelerle nasıl bir ağ kurduğunu da görmek gerekir. Dil yaşayan bir sistemdir; değer de yaşayan ilişkilerin ürünüdür.
Böylece şunu anlarız:
Sözlük tanımı başlangıçtır, son nokta değildir. Değer, dilin iç mimarisinde oluşur. Kelimeyi anlamak, onun sınır ilişkilerini de anlamaktır. Saussure'un bakışı, sözlükçülüğü aşan yapısal bir derinlik sunar. Dilde Değer Kavramı Gösteren ve Gösterilen Ayrımını Nasıl Tamamlar
Gösteren ve gösterilen ayrımı, dilsel işaretin iki yüzlü yapısını açıklar. Ancak bu yapı kendi başına henüz yeterli değildir. Çünkü bir işaretin göstereni ve gösterileni olsa bile, onun dil içindeki gerçek yeri ancak değer kavramıyla anlaşılır. Değer, işareti sisteme yerleştirir.
Bu yüzden Saussure'un kuramında bu üç alan birbirini tamamlar:
Gösteren, biçimsel yüzü anlatır. Gösterilen, kavramsal yüzü anlatır. Değer, bu işaretin sistemdeki yerini ve farklarla belirlenen anlam alanını anlatır.Demek ki değer, işareti yalnızca iki yüzlü bir birim olmaktan çıkarıp ilişkisel yapının aktif unsuru haline getirir. İşaretin iç yapısı kadar dış çevresi de önem kazanır. Saussure'un dili güçlü biçimde sistemsel kılan da budur.
Bir Sözcük Yalnızca Diğer Sözcüklerden Farkıyla mı Değer Kazanır
Başlıktaki bu soru Saussure'un özüne çok yakındır. En doğru cevap şudur: Saussure'a göre bir sözcüğün değeri büyük ölçüde, hatta belirleyici biçimde öteki sözcüklerden farklarıyla ortaya çıkar. Fakat bu, sözcüğün hiçbir kavramsal içeriği yoktur demek değildir. O, işaret ettiği kavram alanını taşır; ama bu alanın dil içindeki sınırları ve işlevsel belirginliği, farklardan doğar.
Yani sözcüğün içeriği vardır; fakat o içeriğin dil sisteminde ne kadarını kapsadığı, nerede başlayıp nerede bittiği, başka hangi sözcüklerle çatıştığı ya da ayrıldığı fark ilişkileriyle belirlenir.
Bu nedenle şu dengeyi kurmak gerekir:
Sözcük boş değildir; kavramsal yüzü vardır. Ama o kavramsal yüzün gerçek dilsel değeri farklarla belirginleşir. Sözcük kendi başına değil, sistem içinde yaşar. Değer, pozitif içerik ile ilişkisel ayrımın birlikte düşünülmesiyle anlaşılır.Saussure'un ustalığı, kelimeyi ne tamamen boşaltmakta ne de tamamen içe kapatmaktadır; onu ilişki içinde anlamlandırmaktadır.
Değer Kavramı Dil ve Düşünce İlişkisine Nasıl Işık Tutar
Saussure'un değer anlayışı, dil ve düşünce ilişkisini de derinleştirir. Çünkü eğer sözcüklerin değeri farklardan doğuyorsa, insan zihni de dünyayı mutlak özler üzerinden değil; ayrımlar, sınırlar ve karşıtlıklar üzerinden kavrıyor demektir. Bu durumda dil yalnızca düşünceyi ifade etmez; düşüncenin ayrımlarını düzenleyen zemin haline gelir.
İnsan çoğu zaman bir şeyi, başka bir şeyden ayırarak kavrar. Geceyi gündüzden, sessizi sesten, yakın olanı uzaktan, yüksek olanı alçaktan, kendi olanı ötekinden ayırarak düşünür. Saussure'un değeri tam da bu ayrım mantığına dayanır.
Bu nedenle değer kavramı bize şunu düşündürür:
Düşünce, sınırlar içinde belirginleşir. Dünya, dilin kurduğu farklarla daha görünür olur. Sözcüklerin değeri, zihnin ayrım yapma gücüyle uyumludur. Dil, düşüncenin sessiz sınırlayıcısı ve düzenleyicisidir.Böylece Saussure'un dil kuramı, salt dilbilim olmaktan çıkıp insan zihninin işleyişine dair büyük bir felsefî pencereye dönüşür.
Değer Kavramı Yapısalcılığın Yolunu Neden Açmıştır
Saussure'un "değer" fikri, daha sonra gelişecek yapısalcı düşüncenin en verimli kaynaklarından biri olmuştur. Çünkü burada artık mesele, tek tek öğelerin kendi özleri değil; bir sistem içindeki ilişkileridir. Bu model yalnızca dil için değil, mitler, akrabalık sistemleri, edebî metinler, kültürel kodlar ve toplumsal semboller için de uygulanabilir hale gelir.
Yapısalcılığın temel sezgisi şudur: Bir unsurun anlamı kendi başına değil, bulunduğu yapı içindeki ilişkilerden doğar. Bu sezgi doğrudan Saussure'un değer anlayışından beslenir.
İşte bu yüzden onun etkisi dilbilimi aşmıştır:
Antropolojide yapı analizi, edebiyatta metin ağları,
kültürde sembolik düzenler,
medyada kod ve temsil sistemleriSaussure'un değer düşüncesi sayesinde daha güçlü okunabilmiştir. O, insan üretimlerini tek tek içerikler değil; ilişkisel yapılar olarak görmenin kapısını açmıştır.
Günlük Hayatta Dilde Değer Kavramını Nasıl Fark Ederiz
Bu kuram ilk bakışta akademik gibi görünse de aslında günlük dilin tam içindedir. İnsan bir kelimeyi seçerken çoğu zaman onun yalnızca temel anlamını değil, diğer kelimeler karşısındaki incelikli değerini de hisseder. Aynı anlama yakın görünen iki sözcükten biri daha sıcak, diğeri daha resmî; biri daha şiirsel, diğeri daha sert; biri daha yakın, diğeri daha mesafeli gelebilir. İşte bu, değerin gündelik hayattaki titreşimidir.
Bir konuşmacı çoğu zaman bilinçli kuram kurmaz; ama şu farkları hisseder:
"Bu kelime tam buraya daha çok yakışıyor." "Bu sözcük fazla sert kaldı." "Bu ifade daha zarif." "Bu kelime ötekine göre daha ağır bir anlam taşıyor."Bütün bunlar, dilde değerin sadece sözlük meselesi olmadığını, yaşayan kullanımda da hissedildiğini gösterir. İnsan her gün farkında olmadan Saussure'un anlattığı değerler evreninde konuşur.
Dijital Çağda Değer Kavramı Neden Daha da Görünür Hale Gelmiştir
Bugün dil yalnızca klasik kelimelerden ibaret değildir. Başlıklar, etiketler, emojiler, marka adları, algoritmik sınıflandırmalar, sosyal medya kalıpları ve kısa ifadeler üzerinden işleyen yeni bir işaret ekonomisi vardır. Bu çağda Saussure'un değer kavramı daha da berraklaşır. Çünkü dijital ortamda bir unsurun anlamı çoğu zaman kendi içinden değil, diğer unsurlarla kurduğu farklardan ve bağlamsal konumdan doğar.
Örneğin:
bir emoji, yanındaki başka emojiyle farklı değer kazanabilir, bir etiket, başka etiketlerle karşıtlık içinde anlamını keskinleştirebilir, bir başlık, alternatif başlıklara göre algısal değer üretir, bir kelime, dijital kültürde yeni komşuluklar kazanarak anlam alanını kaydırabilir.Bu da gösterir ki Saussure'un değer anlayışı yalnızca klasik filolojiye ait değil; bugünün hızlı sembolik dünyasını anlamak için de son derece canlıdır.
Saussure'a Göre Dilde Değer Kavramı Maddeler Halinde Nasıl Özetlenebilir
Bütün bu çerçeveyi toparlarsak, Saussure'un dilde değer kavramını şu temel başlıklarla özetleyebiliriz:
Bir sözcüğün değeri, yalnızca kendi kavramsal içeriğinden doğmaz. Değer, o sözcüğün sistem içindeki diğer birimlerle kurduğu fark ilişkilerinden belirir. Anlam ile değer aynı şey değildir; değer daha ilişkisel ve yapısal bir boyuttur. Dil, adlandırma listesi değil; karşılıklı sınırlar ve farklar ağıdır. Bir işaretin değeri, kendi başına pozitif öz değil, sistemdeki konumdur. Yakın anlamlı sözcükler birbirlerinin değer alanını karşılıklı belirler. Diller arası farklılıklar, değer kavramının çeviri ve karşılaştırmadaki önemini gösterir. Bu anlayış, yapısalcılık ve göstergebilim için kurucu temel oluşturmuştur.Bu maddeler, Saussure'un dilin görünmeyen mimarisini nasıl okuduğunu açıkça gösterir. O, kelimeyi tek başına bırakmaz; onu daima bir ağın düğümü olarak düşünür.
Son Söz Bir Sözcüğün Gerçek Gücü İçinde mi Saklıdır, Yoksa Çevresindeki Görünmeyen Sınırlarla mı Doğar
Saussure'un dilde değer kavramı, bize dil hakkında son derece sarsıcı bir hakikati öğretir: Bir sözcük çoğu zaman yalnızca kendi içinde taşıdığı içerikle yaşamaz. Onun gerçek belirginliği, öteki sözcüklerden ayrıldığı yerde, yani sınırlarında doğar. Demek ki dil, tek tek anlam adacıklarının toplamı değil; aralarındaki görünmeyen mesafelerin kurduğu büyük bir haritadır.
İnsan çoğu zaman kelimeyi duyar ve geçer. Oysa o kelimenin gerçek gücü, yalnızca içinde değil; çevresindedir. Hangi alanı başkalarıyla paylaştığı, hangi ayrımı kurduğu, hangi sessiz karşıtlıkla parladığı, hangi komşulukla şekillendiği... İşte değer, bu görünmeyen iç mimaridir. Saussure'un büyüklüğü de burada yatar: O, sözcüklerin içindeki sesi değil yalnızca; aralarındaki sessiz gerilimi de duymuştur.
Bu yüzden bir sözcük anlamını ne tamamen kendi içinden alır ne de boşlukta yaşar. O, dil sisteminin içinde, başka sözcüklerin gölgesi ve ışığıyla birlikte değer kazanır. Ve belki de dilin en büyük şiiri budur: İnsan bazen bir kelimeyi konuşur; ama o kelimeyi anlamlı yapan şey, çoğu zaman söylenmeyen diğer kelimelerdir.
