Davranış Biliminde Dışsal Dönüt Bağımlılığı Nedir
“İnsan, başkalarının onayıyla büyürse; kendi iç sesini duymayı unutur.”
– Ersan Karavelioğlu
Kavramın Tanımı
- Bireyin davranışlarını şekillendiren, dış çevreden gelen ödül, ceza, onay veya eleştiridir.
- Öğretmen, yönetici, ebeveyn, sosyal çevre veya toplumdan alınan her türlü geri bildirim bu kapsama girer.
- Kişi, davranışlarını kendi içsel değerleri veya motivasyonu yerine dışarıdan gelen dönütlere bağlı olarak düzenlerse bu durum dışsal dönüt bağımlılığı olarak tanımlanır.
- İçsel motivasyon zayıflar, birey “başkalarının gözünden yaşama” eğilimine girer.
Psikolojik ve Davranışsal Etkiler
- Övgü, takdir, ödül → Motivasyonu kısa vadede artırır.
- Ancak aşırı bağımlılık durumunda kişi, övgü olmadan performans gösteremez.
- Eleştiri, cezalandırma, küçümseme → Kaygı ve stres yaratır.
- Uzun vadede, bireyin özgüvenini zedeler ve karar alma becerilerini zayıflatır.
- B. F. Skinner’in Davranışçı kuramına göre, pekiştirme davranışları şekillendirir.
- Ancak aşırı dışsal pekiştirme, bireyin içsel motivasyonunu bastırabilir (Deci & Ryan’ın Öz Belirleme Teorisi).
Toplumsal ve Bireysel Sonuçlar
- İnsanlar sürekli dışsal onay arayışı içinde olduklarında, toplumda bağımlı bireyler ortaya çıkar.
- Sosyal medya beğenileri buna güncel bir örnektir: Birey, “like” almadan değerli hissetmez.
- Karar verme süreçlerinde bağımsızlık kaybolur.
- Kendi değer yargılarından çok, otoritenin ya da çevrenin beklentileri belirleyici olur.
- Bu da uzun vadede psikolojik yıpranma ve kimlik zayıflığı doğurur.
Sonuç
Davranış biliminde dışsal dönüt bağımlılığı, bireyin özgün davranış geliştirme kapasitesini azaltan kritik bir olgudur. Başlangıçta motive edici görünse de, uzun vadede kişinin kendi iç sesini bastırmasına neden olur.
“Dışarıdan gelen alkış geçicidir; kalıcı olan, insanın kendi vicdanındaki onaydır.”
– Ersan Karavelioğlu
Son düzenleme: