Meryem Suresi 96. Ayette “İman Edip Salih Ameller İşleyenler İçin Rahmân Bir Sevgi Var Edecektir” İfadesi Ne Anlama Gelir 
⠀
Meryem Suresi 96. Ayetin Anlamı Nedir
Meryem Suresi'nin 96. ayeti, iman ile salih amelin insan hayatındaki güzel sonuçlarından birini son derece umut verici bir ifadeyle bildirmektedir.Ayetin genel anlamı şöyledir:
Ayette iki temel özellik birlikte zikredilmektedir:
İman etmek ve salih amel işlemek.
Bunların ardından Rahmân'ın onlar için “vudd”, yani sevgi, muhabbet ve gönülden yakınlık meydana getireceği bildirilmektedir.
Bu sevginin dünyada insanların kalplerinde oluşan güzel kabulü kapsadığı şeklinde açıklamalar bulunduğu gibi, Allah'ın kuluna sevgisi ve ahiretteki güzel karşılıkla da ilişkilendirilmiştir.
Temel mesaj açıktır:
Samimi iman ve güzel amel Allah katında değersiz kalmaz.
Ayetteki “İman Edenler” Kimlerdir
İman yalnız:“Allah vardır.”
demekten ibaret değildir.
İman, Allah'ı Rab olarak kabul etmek, O'nun vahyine güvenmek ve hayatı bu inanç doğrultusunda şekillendirmeye çalışmaktır.
Bu nedenle iman:
kalpte tasdik,
dilde ifade,
hayatta karşılık
bulmalıdır.
Elbette insanın imanı her zaman aynı güçte olmayabilir.
Zayıflayabilir.
Güçlenebilir.
İnsan hata yapabilir.
Fakat yönünü Allah'a çevirmeye devam eder.
İman kusursuz insan olma iddiası değil, Allah’a bağlı bir hayat sürdürme yönelişidir.
“Salih Amel” Ne Anlama Gelir
Salih amel, Allah'ın razı olduğu ve insana veya topluma gerçek anlamda iyilik taşıyan doğru davranışları ifade eder.Namaz.
Oruç.
Zekât.
Sadaka.
Dürüstlük.
Kul hakkından sakınmak.
Anne babaya iyilik.
Yetimi korumak.
Adaletli olmak.
İşini hakkıyla yapmak.
Bütün bunlar salih amel kapsamında düşünülebilir.
Salih amel yalnız ibadet mekânındaki davranış değildir.
İnsanın Allah için yaptığı her doğru ve faydalı iş, niyeti ve şartları da uygun olduğunda salih amelin parçası olabilir.
Bu nedenle iman hayatın tamamına dokunmalıdır.
Neden İman ile Salih Amel Birlikte Zikredilmiştir
Çünkü Kur’an'da iman ile amel arasında güçlü bir bağ vardır.İnsan:
“Ben inanıyorum.”
diyebilir.
Fakat bu inanç hayatında hiçbir değişiklik oluşturmuyorsa kendisini sorgulaması gerekir.
Aynı şekilde dışarıdan güzel işler yapan bir insanın niyeti ve Allah ile bağı da önemlidir.
Meryem 96 bize:
İman kalbin yönünü, salih amel ise bu yönün hayata yansımasını gösterir.
demektedir.
İman ağacın kökü gibiyse, salih amel onun meyvesi gibi düşünülebilir.
Kök görünmeyebilir.
Ama meyvede etkisi ortaya çıkar.
“Rahmân Onlar İçin Sevgi Var Edecektir” İfadesi Ne Anlama Gelir
Ayette kullanılan “vudd” kelimesi sıradan bir beğeniden daha derin bir sevgi ve gönül yakınlığı anlamı taşır.Bu ifade, Allah'ın iman edip salih amel işleyen kulları için sevgi, kabul ve gönüllerde güzel bir yer oluşturacağını anlatmaktadır.
Fakat bunu:
“Gerçek mümin herkes tarafından mutlaka sevilir.”
şeklinde anlamamak gerekir.
Peygamberlerin bile düşmanları olmuştur.
Salih insanlar haksızlığa uğrayabilir.
Doğru söylediği için sevilmeyen insanlar olabilir.
Dolayısıyla ayetin müjdesi evrensel popülerlik garantisi değildir.
Asıl mesele Allah'ın kul için meydana getirdiği hayırlı sevgi ve kabuldür.
Ayette Neden Yine “Rahmân” İsmi Kullanılmıştır
Bu çok güzel bir ayrıntıdır.Meryem Suresi'nin son bölümünde Rahmân ismi tekrar tekrar karşımıza çıkmaktadır.
Allah'ın rahmeti:
tevhid,
ahiret,
kulluk
konularıyla birlikte anlatılmaktadır.
Şimdi ise Rahmân'ın iman ve salih amel sahipleri için sevgi oluşturacağı bildirilmektedir.
Bu bize Allah ile kul arasındaki ilişkinin yalnız korku ve hesap ilişkisi olmadığını gösterir.
Rahmân kullarını yalnız hesaba çeken Rab değil, onlara rahmetiyle muamele eden Rabdir.
İman ve kulluk korkunun yanında:
sevgi,
ümit,
şükür
de üretmelidir.
Bu Sevgi Allah’ın Kulunu Sevmesi Anlamına Gelir mi
Ayetin anlam çerçevesinde Allah'ın razı olduğu kullara yönelik ilahî sevgi de düşünülebilir.Kur’an'ın genel mesajında Allah'ın:
iyilik yapanları,
tevbe edenleri,
temizlenenleri,
takva sahiplerini
sevdiği bildirilir.
Fakat Allah'ın sevgisini insan sevgisiyle tamamen aynı biçimde düşünmemek gerekir.
İnsan sevgisi:
değişebilir,
çıkarla karışabilir,
duygusal ihtiyaçlara bağlı olabilir.
Allah'ın sevgisi ise O'na layık biçimdedir.
İlahî sevgi, kulun Allah katındaki güzel kabulü ve rahmetiyle bağlantılıdır.
Bu Ayet İnsanların Salih Kulları Sevmesi Anlamına da Gelir mi
Evet, ayetin önemli yorumlarından biri budur.Allah bazı kullarına insanların kalbinde samimi bir sevgi ve kabul verebilir.
İnsan bazen birini tanır ve onun:
dürüstlüğünü,
merhametini,
samimiyetini,
güvenilirliğini
hisseder.
Bu kişi gösteriş yapmadığı hâlde sevilir.
Çünkü güzel ahlak zamanla insanların kalbine dokunabilir.
Gerçek sevgi çoğu zaman reklamdan değil karakterden doğar.
Ancak tekrar belirtmek gerekir ki salih olmak herkesi memnun etmek anlamına gelmez.
Doğru insanın da düşmanı olabilir.
Herkes Tarafından Sevilmemek İmanın Zayıf Olduğu Anlamına mı Gelir
Hayır.Bu çok önemli bir ayrımdır.
Peygamberler bile herkes tarafından sevilmemiştir.
Hz. Nuh'a karşı çıkanlar vardı.
Hz. Musa'ya karşı çıkanlar vardı.
Hz. İsa'ya karşı çıkanlar vardı.
Hz. Muhammed'e karşı çıkanlar vardı.
Bu nedenle:
“Beni herkes sevmiyorsa demek ki Allah beni sevmiyor.”
şeklinde bir sonuç çıkarılamaz.
Bazen insan doğru söylediği için eleştirilir.
Bazen haksızlığa karşı çıktığı için sevilmez.
Bazen sadece kişilik farklılıkları vardır.
Allah katındaki değer ile insanların tamamının seni sevmesi aynı şey değildir.
Popüler Olmak Allah Katında Sevilmek Anlamına Gelir mi
Hayır.Bir insan milyonlarca kişi tarafından sevilebilir.
Bu güzel olabilir.
Ama tek başına Allah katındaki değerin ölçüsü değildir.
Aynı şekilde bir insanın takipçisi az olabilir.
Bu da onun değersiz olduğu anlamına gelmez.
Sosyal medya çağında:
beğeni,
takipçi,
izlenme
sayısı çok büyütülebilir.
Fakat Meryem 96'nın anlattığı sevgi bundan daha derindir.
Beğeni görünürlüğü ölçebilir; takvayı ölçemez.
Allah katındaki sevginin ölçüsü dijital popülerlik değildir.
İman, salih amel ve Allah'ın rızasıdır.
İnsanların Sevgisini Kazanmak İçin Herkesi Memnun Etmeye Çalışmak Doğru mudur
Hayır.İnsanların sevgisini istemek doğal olabilir.
Fakat bu istek insanı:
yalan söylemeye,
kişiliğini değiştirmeye,
haramı meşrulaştırmaya,
haksızlığa sessiz kalmaya
götürmemelidir.
Bir insan:
“Beni sevsinler.”
diye sürekli kendi değerlerinden vazgeçerse sonunda insanların sevgisini kazansa bile kendisini kaybedebilir.
Allah’ın rızasını insanların alkışına feda etmek, gerçek sevgiye giden yol değildir.
Meryem 96 bize sevgiyi doğrudan kovalamaktan çok:
imanı,
salih ameli,
güzel ahlakı
korumayı öğretir.
Sevginin oluşması ise Rahmân'ın lütfudur.
Güzel Ahlak İnsanların Kalbinde Sevgi Oluşturabilir mi
Çoğu zaman evet.İnsan:
dürüst,
güvenilir,
merhametli,
sözünde duran
biriyse çevresindeki insanlar zamanla ona güvenebilir.
Örneğin ticarette müşteriyi kandırmayan bir esnaf.
Çalışanının hakkını koruyan işveren.
Ailesine merhametli davranan anne veya baba.
Sözünü tutan arkadaş.
Bütün bunlar insanın kalplerde güzel yer edinmesine vesile olabilir.
Sevgi yalnız güzel sözle değil, tekrar edilen güzel davranışlarla inşa edilir.
Meryem 96'nın salih amel vurgusu bu nedenle son derece önemlidir.
İman ahlak üretmelidir.
Salih Amel Sırf İnsanlar Bizi Sevsin Diye Yapılırsa Ne Olur
Burada niyet çok önemlidir.Bir insan iyiliği yalnız:
“Beni alkışlasınlar.”
“Beni iyi insan bilsinler.”
“Takipçim artsın.”
diye yapıyorsa amelin manevi değeri zarar görebilir.
İnsanların takdirinden mutlu olmak tek başına yanlış değildir.
Problem, amelin merkezine gösterişi yerleştirmektir.
Mümin iyiliği öncelikle Allah'ın rızası için yapmaya çalışır.
Salih amelin hedefi sevgi toplamak değil, Allah’ın razı olacağı doğru işi yapmaktır.
İnsanların sevgisi gelirse bunu nimet bilir.
Gelmezse doğruluktan vazgeçmez.
Allah’ın Kalplerde Sevgi Yaratması İnsan İradesini Ortadan Kaldırır mı
Hayır.Ayet:
“İnsanlar robot gibi zorla birini sevecek.”
dememektedir.
İnsanların duyguları ve ilişkileri doğal sebepler içinde gelişir.
Birinin güzel ahlakını görürler.
Güvenirler.
Severler.
Allah bütün bu süreçlerin Rabbidir.
Bu yüzden ilahî lütuf ile insan ilişkilerindeki doğal sebepler birbirinin karşıtı değildir.
Allah sevgiyi yaratabilir; insan da sevgiyi besleyen ahlaklı davranışlar göstermekle sorumludur.
Mümin:
“Allah beni sevdirecek.”
deyip kaba, haksız veya güvenilmez davranamaz.
Bir İnsan Sevilmiyorsa Mutlaka Kendisini Suçlamalı mıdır
Hayır.İnsan elbette kendisini sorgulamalıdır:
Kırıcı mıyım?
Kibirli miyim?
Sözümde duruyor muyum?
Ama herkesin sevgisini kazanamamak otomatik olarak kişisel kusur anlamına gelmez.
Bazen insanların beklentileri çatışır.
Bazen kıskançlık vardır.
Bazen yanlış anlaşılma olur.
Bazen insan doğruyu savunduğu için tepki görür.
Bu nedenle:
“Kimse beni sevmiyor, demek ki Allah beni de sevmiyor.”
gibi ağır bir sonuç çıkarılmamalıdır.
Meryem 96 umut verir; insanı sosyal onay bağımlılığına mahkûm etmez.
Bu Ayet Sevgi ile Tevhid Arasında Nasıl Bir Bağ Kurar
Meryem Suresi'nin hemen önceki ayetleri Allah'ın çocuğunun olmadığını, bütün yaratılmışların O'nun kulları olduğunu açıklamıştı.Şimdi Allah, bu kullardan iman edip salih amel işleyenler için sevgi var edeceğini bildiriyor.
Bu çok güzel bir geçiştir.
Kul olmak sevgiden mahrum olmak değildir.
Tam tersine:
Rahmân’a kul olmak, Rahmân’ın sevgisini ve rahmetini umabilmektir.
Allah ile kul arasında biyolojik soy bağı yoktur.
Ama:
iman,
rahmet,
sevgi,
kulluk
bağı vardır.
Bu, Meryem Suresi'nin tevhid ile ilahî rahmeti ne kadar güzel birleştirdiğini gösterir.
Meryem Suresi 95–97. Ayetler Arasında Nasıl Bir Bağlantı Vardır
- ayette her insanın kıyamet günü Allah'ın huzuruna tek başına geleceği bildirilir. Bu, kişinin nihai sorumluluğunun bireysel olduğunu gösterir.
- ayette ise bu yalnızlık görüntüsünün ardından büyük bir müjde gelir: İman edip salih amel işleyenler için Rahmân sevgi var edecektir.
- ayette Kur’an'ın Hz. Muhammed'in diliyle kolaylaştırıldığı, bununla takva sahiplerinin müjdelenmesi ve inatçı bir topluluğun uyarılması anlatılacaktır.
95. ayet bireysel hesabı hatırlatır, 96. ayet iman ve salih amelin sevgiyle karşılık bulacağını müjdeler, 97. ayet ise Kur’an’ın bu müjde ve uyarıyı insanlara ulaştırma görevini açıklar.
Hesap vardır.
Ama rahmet de vardır.
Uyarı vardır.
Ama müjde de vardır.
Meryem Suresi 96. Ayetin En Büyük Manevi Mesajı Nedir
Meryem 96'nın en büyük manevi mesajlarından biri şudur:Sevilmek için insanlara değil, önce Allah’a doğru yönel.
İnsan sevgiyi çok ister.
Bu yaratılışımızın parçasıdır.
Fakat insanların sevgisini hayatın en büyük amacı hâline getirdiğimizde kendi değerimizi onların eline bırakabiliriz.
Bugün seni överler.
Yarın eleştirirler.
Bugün takip ederler.
Yarın unuturlar.
Allah'ın rızası ise başka bir ölçüdür.
Mümin:
imanını korur,
salih amel işler,
ahlakını güzelleştirir.
Sevgiyi Rahmân'ın lütfuna bırakır.
İnsanların gönlünü zorla yönetemezsin; kendi karakterini ise güzelleştirmeye çalışabilirsin.
Meryem Suresi 96. Ayetin Sonuç Olarak Bize Anlattığı Nedir
Meryem Suresi'nin 96. ayeti, insanın en temel ihtiyaçlarından biri olan sevilme arzusunu Allah ile ilişkilendirerek son derece derin bir ölçü vermektedir.İnsan sevilmek ister.
Ailesinin sevmesini ister.
Arkadaşlarının sevmesini ister.
Toplumun değer vermesini ister.
Bu doğal bir ihtiyaçtır.
Fakat Meryem 96 bize sevginin peşinden koşarken kimliğimizi kaybetmememiz gerektiğini öğretir.
Ayet:
“İnsanları memnun etmeye çalışın, onlar da sizi sevsin.”
demiyor.
Önce:
“İman edip salih amel işleyenler.”
diyor.
Sonra:
“Rahmân onlar için sevgi var edecektir.”
buyuruyor.
Yani önce karakter.
Önce iman.
Önce doğru hayat.
Sevgi ardından gelen bir nimet olabilir.
Bu sıra çok önemlidir.
Çünkü modern dünyada çoğu zaman bunun tam tersi yapılır.
İnsan:
“Nasıl daha çok sevilirim?”
“Nasıl daha çok görünürüm?”
“Nasıl daha çok beğeni alırım?”
diye düşünür.
Sonra kişiliğini buna göre şekillendirir.
Meryem 96 ise ölçüyü değiştirir:
“Nasıl daha doğru bir kul olurum?”
sorusunu öne çıkarır.
Bu soru doğru biçimde cevaplandığında insan sevgiyi pazarlamak yerine karakterini inşa etmeye başlar.
Ayetin iman ile salih ameli yan yana koyması burada son derece önemlidir.
İnsan yalnız:
“Kalbim temiz.”
demekle yetinemez.
Kalbin temizliği:
diline,
ticaretine,
ailesine,
insanlarla ilişkisine
yansımalıdır.
Bir insan:
“Ben Allah'a inanıyorum.”
deyip sürekli insanları kandırıyorsa kendisini sorgulamalıdır.
İmanın güzelliği, davranışta görünür hâle geldiğinde insanlara da dokunur.
Dürüstlük güven oluşturur.
Merhamet sevgi oluşturur.
Vefa yakınlık oluşturur.
Adalet saygı oluşturur.
Böylece salih amel yalnız ahirette sevap değil, dünyada da güzel ilişkilerin temellerinden biri hâline gelebilir.
Fakat Meryem 96'yı:
“Salihsen herkes seni sevmek zorunda.”
şeklinde okumak büyük hata olur.
Peygamberlerin hayatı bunun doğru olmadığını açıkça gösterir.
Doğru insan:
eleştirilebilir,
iftiraya uğrayabilir,
dışlanabilir.
Bazen insanın dürüstlüğü bazı çıkar sahiplerini rahatsız eder.
Bu yüzden bir insanın düşmanı olması onun Allah katında değersiz olduğunu göstermez.
Hakikat bazen sevgi, bazen tepki doğurabilir.
Asıl mesele Allah'ın rızasıdır.
İnsanların sevgisi değerli bir nimet olabilir ama nihai ölçü değildir.
Bu ayet sosyal medya çağında çok daha çarpıcı hâle gelir.
Bir paylaşım yapıyorsun.
Kaç beğeni geldi?
Kaç yorum?
Kaç takipçi?
Bir süre sonra insan değerini sayılara bağlayabilir.
Az beğeni geldiğinde morali bozulur.
Çok beğeni geldiğinde kendisini çok değerli hisseder.
Oysa Meryem 96'nın anlattığı “vudd”, ekran üzerindeki rakamlardan daha derin bir sevgidir.
Beğeni butonu kalbin yerini tutmaz.
Bir insanın milyonlarca takipçisi olabilir ama kendisini gerçekten seven birkaç kişi olmayabilir.
Başka bir insanın ise çok az tanıdığı vardır ama çevresinde derin ve güvenilir ilişkiler bulunabilir.
Bu nedenle görünürlük ile sevgi birbirine karıştırılmamalıdır.
Meryem 96 aile hayatında da çok önemli bir ölçü verir.
Eşler birbirlerinin sevgisini ister.
Bu doğaldır.
Fakat sevgiyi zorla elde etmeye çalışmak ilişkiyi bozar.
Sürekli kontrol etmek.
Kıskançlıkla baskı yapmak.
“Beni seviyorsan bunu yapmak zorundasın.”
demek.
Bunlar sevginin yerine sahiplik duygusunu koyabilir.
Sevgi emirle değil, güvenle büyür.
Salih amel burada:
sadakat,
dürüstlük,
merhamet,
güvenilirlik
olarak görünür.
Bir eş diğerine güzel davranmaya devam ettiğinde sevginin gelişmesi için sağlıklı bir zemin oluşturur.
Aynı ilke arkadaşlıklarda da geçerlidir.
İnsan arkadaş edinmek için kendisini olduğundan farklı göstermemelidir.
Sırf gruba kabul edilmek için yanlış davranışlara katılmamalıdır.
Seni kabul etsinler diye Allah’ın razı olmayacağı birine dönüşmek, kabul kazanırken kendini kaybetmektir.
Meryem 96, insanın gerçek sevgi için önce doğru insan olmaya çalışmasını öğretir.
Bu ayet iş hayatında da uygulanabilir.
Bir işletme sahibi müşterisinin sevgisini reklamla kazanmak isteyebilir.
Reklam elbette olabilir.
Fakat gerçek güven:
ürünün kalitesi,
dürüst fiyat,
verilen sözün tutulması,
müşteriye saygı
ile oluşur.
Markanın en güçlü reklamlarından biri güvenilir karakterdir.
İnsanlar bazen nedenini tam açıklayamasalar bile güvenilir insanları tercih eder.
Çünkü salih davranış sosyal hayatta gerçek karşılık üretir.
Meryem 96'nın:
“Rahmân sevgi var edecektir.”
müjdesi burada çok anlamlıdır.
Sen sebeplere sarılırsın.
Ama kalplerin gerçek sahibi Allah'tır.
Ayet aynı zamanda zorla sevdirmenin mümkün olmadığını öğretir.
Bir insanın seni sevmesini emredemezsin.
Kalbi kontrol edemezsin.
Bu nedenle sevgi konusunda aşırı takıntı insanı yorar.
Sen:
dürüst ol.
İyi ol.
Sınırlarını koru.
Allah'ın razı olduğu bir hayat yaşamaya çalış.
Sonrasını Allah'a bırak.
Kalpleri kontrol etmeye çalışmak yerine kendi kalbini düzeltmek daha gerçekçi ve daha değerlidir.
Meryem 96, yalnız başkalarının bizi sevmesini değil, bizim başkalarını nasıl sevdiğimizi de sorgulatır.
Sevdiğim insanı neden seviyorum?
Çıkar için mi?
Parası için mi?
Makamı için mi?
Yoksa:
ahlakı,
samimiyeti,
merhameti
için mi?
İslam sevgiyi tamamen çıkarsız romantik bir duyguya indirgemez.
Ama sevginin ahlaki niteliğine önem verir.
Allah için sevgi, sevdiğin insanın iyiliğini istemeyi de içerir.
Bu nedenle gerçek sevgi:
günaha teşvik etmek,
haksızlığı desteklemek,
her hatayı onaylamak
değildir.
Bazen sevgi:
doğruyu güzel biçimde söylemektir.
Meryem 96, iyi insan olmanın da insanları memnun etmek anlamına gelmediğini öğretir.
Örneğin bir işveren çalışanını seviyor olabilir.
Ama işini yapmadığında ona sınır koyabilir.
Bir anne çocuğunu çok sever.
Ama yanlış davranışa:
“Hayır.”
diyebilir.
Bir arkadaş seni sever.
Ama yaptığın hatayı sana söyleyebilir.
Gerçek sevgi her davranışı onaylamak değildir.
Bu nedenle ayetteki sevgi, ahlaki sınırların yok olduğu bir duygusallık değildir.
Salih amel zaten sevginin doğru sınırlarını korur.
Ayetin belki en güzel yönlerinden biri, gizli yapılan iyiliklerin de sevgiyle karşılık bulabileceğini düşündürmesidir.
Bir insan gizlice yardım eder.
Kimse bilmiyor.
Birinin borcunu sessizce kapatır.
Bir yaşlıya destek olur.
Kimseye anlatmaz.
Belki insanlar onun bu iyiliğini hiç bilmeyecek.
Ama Allah bilir.
İyiliğinin tanınması için reklamını yapman gerekmez; Rahmân onu bilir.
Bu, riyadan korunmak için de çok güzel bir bilinçtir.
İnsan:
“Kimse bilmiyor.”
diye yaptığı iyiliği değersiz görmemelidir.
Allah biliyorsa yeter.
Meryem 96 tevbe eden insan için de büyük bir umut taşır.
Bir insan geçmişte kötü tanınmış olabilir.
Hatalar yapmış olabilir.
İnsanlar ona güvenmemiş olabilir.
Sonra gerçekten değişebilir.
Allah'a döner.
Dürüstleşir.
İyilik yapmaya başlar.
Böyle bir insan:
“Benim adım çıktı, artık kimse beni sevmez.”
diye umutsuz olmamalıdır.
İnsan değişirse zamanla insanların kalbindeki karşılığı da değişebilir.
Bu garanti değildir.
Bazı yaralar uzun süre kalabilir.
Ama tevbe insanın geleceğini geçmişinin esiri olmaktan çıkarabilir.
Asıl mesele Allah katındaki dönüşüdür.
Meryem 96 çocuk yetiştirirken de büyük bir ölçü verir.
Çocuğa yalnız:
“Başarılı ol.”
demek yetmez.
“İnsanlar seni sevsin.”
demek de yetmez.
Asıl hedef:
dürüst,
merhametli,
güvenilir,
Allah'a karşı sorumlu
bir insan yetiştirmektir.
Çocuk iyi karakter sahibi olduğunda sevgi doğal olarak daha sağlıklı biçimde oluşabilir.
Çocuğa popüler olmayı değil, sevilecek karaktere sahip olmayı öğretmek daha kalıcıdır.
Ama yine de herkesin onu sevmesi garanti değildir.
Çocuk bunu da öğrenmelidir:
“Doğru olduğun hâlde herkes seni sevmeyebilir.”
Bu bilgi onu sosyal baskıya karşı daha güçlü kılar.
Meryem 96'nın bir başka önemli tarafı, insanın kendini sevmeyi ve kendi değerini doğru yerde bulmayı öğrenmesidir.
İnsanların sevgisi değerlidir.
Ama insanın bütün öz değerini dışarıdaki insanların kararına bağlaması sağlıklı değildir.
Bugün biri seni sevebilir.
Yarın ilişki bitebilir.
Bu, senin insanlık değerinin sıfırlandığı anlamına gelmez.
Müminin temel değeri:
Allah'ın yarattığı,
sorumluluk verdiği,
kulluğa çağırdığı
bir insan olmasıdır.
İnsanların seni reddetmesi, Allah’ın seni unutması anlamına gelmez.
Bu düşünce özellikle yalnızlık dönemlerinde çok değerlidir.
Ayet aynı zamanda düşmanlık karşısında da insanı dengeler.
Birileri seni sevmiyor olabilir.
Bu durumda hemen:
“Onlar kötü.”
demek zorunda değilsin.
Belki senin de hatan vardır.
Kendini sorgula.
Ama hatan yoksa da herkesin sevgisini satın almaya çalışma.
Sevilmek güzel nimettir; doğruluk daha büyük sorumluluktur.
Bazen ikisi birlikte gelir.
Bazen gelmez.
Mümin doğru olanı seçmeye çalışır.
Meryem 96'nın Rahmân ismiyle gelmesi, sevginin kaynağının da Allah olduğunu bize hatırlatır.
İnsan çok şey yapabilir.
Güzel konuşabilir.
İyi davranabilir.
Ama kalbin gerçek yönelişi insanın tamamen kontrolünde değildir.
Bu yüzden sevgiyi bir matematik formülü gibi düşünmemek gerekir.
“Ben beş iyilik yaptım, şimdi herkes beni sevmeli.”
deyemeyiz.
Salih amel Allah’a sunulan kulluktur, insanlardan sevgi talep eden bir fatura değildir.
Bu çok önemli bir dengedir.
İyilik karşılık beklemeden yapılmalıdır.
Sevgi gelirse şükredilir.
Gelmezse iyilik bırakılmaz.
Meryem 96 bize Allah'ın sevgisini ummanın da amel sorumluluğunu artırdığını öğretir.
Allah'ın beni sevmesini istiyorsam:
insanlara zulmetmemeliyim.
Kul hakkını küçümsememeliyim.
Aileme kötü davranıp dışarıda dindar görünmekle yetinmemeliyim.
Ticarette dürüst olmalıyım.
Dilime dikkat etmeliyim.
Tevbeyi ertelememeliyim.
Allah sevgisi iddiası, Allah’ın razı olduğu hayatı arama çabasına dönüşmelidir.
Bu, kusursuzluk değildir.
Samimi mücadeledir.
Meryem 96'nın hemen ardından gelecek 97. ayet de bu sevgi ve müjde atmosferini Kur’an'ın tebliğ görevine bağlayacaktır.
Kur’an Hz. Muhammed'in diliyle kolaylaştırılmıştır ki takva sahipleri müjdelensin ve hakikate karşı inat edenler uyarılsın.
Bu bize şunu gösterir:
Din yalnız korkutmak için değil, müjdelemek için de gelmiştir.
Meryem 96 tam bir müjde ayetidir.
Allah'a iman eden ve iyiliği hayata taşıyan kul için sevgi vardır.
Ümit vardır.
Rahmân vardır.
Meryem Suresi'nin 96. ayeti bugün bize şu soruları sordurur: İnsanların sevgisini kazanmak için kişiliğimden taviz veriyor muyum? İmanım ahlakıma gerçekten yansıyor mu? Salih ameli Allah’ın rızası için mi, insanların alkışı için mi yapıyorum? Sosyal medya beğenilerini gerçek sevgiyle karıştırıyor muyum? Herkes tarafından sevilmediğimde kendi değerimi tamamen kaybetmiş gibi mi hissediyorum?
Bu sorular ayetin yalnız iman edip salih amel işleyenlere sevgi verileceğini söylemediğini; iman, ahlak, samimiyet, insan ilişkileri, sosyal onay, riya, tevbe ve ilahî rahmet hakkında son derece kapsamlı bir hayat ölçüsü sunduğunu göstermektedir.
Sonuç olarak Meryem 96 bize şunu öğretmektedir: İman edip salih amel işleyen kullar Rahmân'ın sevgisinden ve O'nun yaratacağı güzel kabulden umutlu olabilirler. Ancak bu müjde, herkes tarafından sevilme veya dünyevî popülerlik garantisi değildir. Müminin görevi sevgiyi zorla üretmek değil, imanını güzel ahlakla yaşamak ve kalplerin sahibine güvenmektir.
Sevilmek için kendini kaybetme.
Popülerliği takva sanma.
İyiliği alkış için yapma.
Herkes seni sevmiyor diye ümitsizliğe düşme.
İmanını ahlaka dönüştür.
Kalpleri zorlamaya çalışma.
Ve şu büyük ölçüyü kalbinin merkezinde tut:
Meryem 96, insana “Herkesi kendine sevdirmeye çalış” demez; “İmanını salih amelle güzelleştir, sevgiyi Rahmân’a bırak” der. Çünkü gerçek sevginin en sağlam yolu gösterişten değil samimiyetten, insanların alkışını kovalamaktan değil Allah’ın rızasını gözeterek güzel bir kul olmaya çalışmaktan geçer.
⠀
Son Söz