İnsan Neden Kendisine İyi Gelen Değil, Yoğun Hissettiren Kişiyi Arar 
Bu Eğilim Neden Dışarıdan Mantıksız Görünür
Dışarıdan bakıldığında çoğu insan şu soruyu sorar:
"Madem biri sana iyi geliyor, neden onu değil de seni daha çok sarsan kişiyi istiyorsun?"
Bu soru mantıklıdır; ama insan ruhu her zaman huzuru seçen sade bir sistem gibi işlemez.
Çünkü insan sadece güvene değil;
aynı zamanda heyecana, yoğunluğa, görülme hissine, yaralarının tetiklenmesine, alıştığı duygusal dile ve bazen de çözülmemiş iç boşluklara tepki verir.
Bu yüzden iyi gelen ile yoğun hissettiren kişi aynı kişi olmayabilir. Ve ne yazık ki kalp, her zaman sağlıklı olanı öncelemez.
"İyi Gelen" Kişi Ne Demektir
Kendisine iyi gelen kişi genellikle sende şu duyguları uyandırır:
- huzur,
- güven,
- açıklık,
- saygı,
- istikrar,
- kendin olabilme rahatlığı.
Böyle bir insanın yanında:
- sürekli tetikte olmazsın,
- kendini ispat etmeye çalışmazsın,
- aşırı iniş çıkış yaşamazsın,
- duygusal olarak yorulmazsın,
- sevginin peşinden sürüklenmek yerine onun içinde dinlenirsin.
Ama ilginç olan şudur: İnsan bazen tam da bu sakinliği "eksik" sanabilir. Çünkü alıştığı sevgi dili huzur değil, çalkantıysa; iyi gelen şey ona ilk başta yeterince güçlü görünmeyebilir.
"Yoğun Hissettiren" Kişi Ne Demektir
Yoğun hissettiren kişi çoğu zaman sende çok güçlü duygusal hareketler uyandıran kişidir.
Bu kişiyle birlikte:
- çok düşünürsün,
- çok beklersin,
- çok özlersin,
- çok korkarsın,
- çok yükselip çok düşersin,
- bir an çok değerli, bir an çok eksik hissedebilirsin.
Burada yoğunluk çoğu zaman yalnızca sevgi değildir. Onun içine:
- belirsizlik,
- özlem,
- ulaşamama,
- kıymet görmek isteme,
- kaybetme korkusu,
- yeniden seçilme arzusu
karışabilir.
İşte bu karışım, duyguyu çok büyük hissettirir.
İnsan Neden Yoğunluğu Derinlik Sanır
Çünkü insan zihni çoğu zaman güçlü hissedilen şeyi, önemli ve büyük olanla karıştırır.
Eğer bir ilişki çok sarsıyorsa, çok düşündürüyorsa, sürekli zihni meşgul ediyorsa kişi şunu sanabilir:
"Demek ki bu çok gerçek."
Oysa yoğunluk her zaman derinlik değildir.
Bazen yoğunluk:
- kaygının,
- belirsizliğin,
- duygusal düzensizliğin,
- bağımlı bağlanmanın,
- onay arzusunun
sonucudur.
Yani seni çok yoran şey, sana çok iyi gelen şey olmayabilir. Ama kalp bazen o yorgunluğu aşkın kanıtı gibi yorumlar.
Çocukluk Deneyimleri Bu Tercihi Etkiler Mi
Evet, hem de çok güçlü biçimde etkiler.
İnsan sevgiye nasıl yaklaştığını yalnız yetişkinlikte öğrenmez. Çocuklukta sevgi:
- tutarsız geldiyse,
- bazen var bazen yoksa,
- yakınlıkla kaygı iç içeyse,
- ilgi görmek için çabalamak gerekiyorsa,
- sevgi güven değil belirsizlik taşıyorsa,
kişi büyüdüğünde de yoğunluğu sevgi sanabilir.
Böyle biri için sakin ve sağlıklı bağ ilk anda "yeterince güçlü" görünmeyebilir. Çünkü ruh, huzura değil; tanıdığı karmaşaya daha hızlı tepki verir.
Belirsizlik Neden Çekici Gelebilir
Çünkü belirsizlik, zihni sürekli meşgul eder. Ve meşguliyet bazen tutkuyla karıştırılır.
Bir kişi:
- bir gün çok yakın,
- bir gün mesafeli,
- bazen ilgili,
- bazen kayıpsa
zihin sürekli onun ne hissettiğini çözmeye çalışır. Bu da kişiyi aşırı düşünmeye iter. Sonra insan bu yoğun zihinsel uğraşıyı şu sanabilir:
"Ondan çok etkileniyorum."
Oysa bazen etkilenmekten çok, çözülemeyen bir duygusal bilmecenin içinde kalmak vardır.
Neden Ulaşılması Zor Kişiler Daha Çekici Görünebilir
Çünkü ulaşılması zor olan kişi çoğu zaman içteki değer görülme ihtiyacını tetikler.
İnsan bazen şunu ister:
- beni seçsin,
- beni fark etsin,
- benim için çabalasın,
- sonunda beni değerli kılsın.
Bu nedenle ulaşılması zor biriyle kurulan bağ, sevgi kadar bir tür iç ispat alanına dönüşebilir. Kişi, onun tarafından sevilirse sanki kendi değeri de kanıtlanacakmış gibi hissedebilir.
Bu yüzden zor kişi daha büyüleyici görünür; çünkü sadece insan değil, aynı zamanda bir "onay kapısı" hâline gelir.
Huzur Neden Bazen Sıkıcılık Gibi Algılanır
Çünkü bazı insanlar duygusal olarak huzura değil, alarma alışmıştır.
Eğer iç dünyan uzun süre:
- gerginlik,
- bekleyiş,
- belirsizlik,
- iniş çıkış,
- duygusal tetikte olma
ile çalıştıysa, sakinlik ilk başta sana düz gelebilir. Hatta şöyle hissedebilirsin:
- bir şey eksik,
- fazla sessiz,
- fazla rahat,
- fazla sıradan.
Oysa eksik olan şey sevgi değil; alışılmış duygusal kaostur. İnsan bazen huzuru küçük sanır; çünkü iç sistemi çalkantıya alışmıştır.
Yoğun Hissettiren Kişi Neden Daha Çok Akılda Kalır
Çünkü yoğunluk zihinde daha derin iz bırakır.
Özellikle şu durumlar kişiyi unutulmaz kılar:
- yarım kalmışlık,
- ani yakınlaşıp uzaklaşma,
- duygusal yükselişler,
- net olmayan mesajlar,
- büyük umut verip geri çekilme.
Bu tür ilişkiler zihinde kapanmamış dosya gibi kalır. O yüzden kişi akılda daha çok yer eder. Sonra insan bunu "demek ki onu çok seviyorum" diye yorumlayabilir.
Ama bazen mesele sevgi değil; zihnin hâlâ çözmeye çalıştığı yoğun bir deneyimdir.
İyi Gelen Kişi Neden Daha Az Çarpıcı Görünebilir
Çünkü iyi gelen kişi çoğu zaman seni tetiklemez; seni dengeler.
Seni dengede tutan kişi:
- sürekli kaybetme korkusu üretmez,
- seni aşırı düşünmeye zorlamaz,
- kendini kanıtlama savaşı açmaz,
- seni yaralayıp geri çağırmaz.
Bu yüzden o kişi zihninde kriz üretmediği için bazen daha az "büyük aşk" gibi hissedilebilir. Oysa bu, bağın zayıf olduğu anlamına gelmez. Bazen en sağlıklı sevgi, en az gürültü çıkaran sevgidir.
Ego Bu Seçimde Rol Oynar Mı
Evet, bazen çok belirgin rol oynar.
Yoğun hissettiren kişi bazen egonun şu alanlarına dokunur:
- beni neden tam seçmedi,
- neden tam vermedi,
- neden net olmadı,
- neden beni bekletti,
- neden bende bu kadar iz bıraktı?
Bu durumda kişi karşısındakini istemekten çok, onun üzerindeki etkisini çözmeye çalışıyor olabilir. Ve bu çözme arzusu, sevgi gibi hissedilebilir.
Yani bazen kalbin peşinden gittiğini sandığın şey, aslında incinmiş egonun kapanış arayışıdır.
Travmatik Bağlanma Bu Durumu Açıklar Mı
Evet, bazı durumlarda oldukça iyi açıklar.
Eğer bir bağ:
- ödül ve ceza gibi çalışıyorsa,
- yakınlık ile uzaklık sürekli yer değiştiriyorsa,
- sevgi ile kırılma aynı döngüde yaşanıyorsa,
kişi bu ilişkiye çok yoğun bağlanabilir.
Çünkü beyin, düzensiz ödüllere karşı çok güçlü tepki verebilir. Bazen az gelen ilgi, sürekli gelen ilgiden daha bağımlı yapıcı olur. Bu nedenle kişi kendisine iyi gelenden değil; en çok tetikleyen, en çok bekleten, en çok sarsan kişiden vazgeçemez.
İnsan Gerçekten Onu Mu İster, Yoksa Onda Uyandırdığı Duyguyu Mu
Bazen asıl soru budur.
İnsan yoğun hissettiren kişiyi ararken aslında şunları arıyor olabilir:
- canlı hissetmek,
- seçilmek,
- arzulanmak,
- eksik yanını tamamlamak,
- tekrar o büyük duygusal yükselişi yaşamak.
Yani kişi o insanı değil, onun yanında oluşan içsel fırtınayı arıyor olabilir. Ve ne kadar yorucu olsa da o fırtına, ona “yaşıyorum” hissi verdiği için çekici gelebilir.
Sağlıklı Sevgi Neden Daha Sonra Anlaşılır
Çünkü sağlıklı sevgi çoğu zaman ilk anda sarhoş etmez; zamanla derinleşir.
Sağlıklı olan bağ:
- seni tüketmeden sever,
- seni küçültmeden yakınlaşır,
- seni korkutmadan etkiler,
- seni değersiz hissettirmeden bağ kurar.
Ama bunlar gösterişli değildir. Bu yüzden kişi ilk başta onları "normal" veya "düz" sanabilir. Ancak zaman geçtikçe fark eder ki asıl kıymet, insanı yakıp savuran şeyde değil; insanı kendi içinde de sağlamlaştıran şeydedir.
Peki Bu Eğilim Değişebilir Mi
Evet, değişebilir. Ama bunun için kişinin kendi iç dünyasını görmesi gerekir.
İnsan şu soruları sormaya başladığında dönüşüm başlar:
- Ben neden yoğunluğu sevgi sanıyorum?
- Neden huzur bana bazen eksik geliyor?
- Neden beni zorlayan kişi daha çekici geliyor?
- Gerçekten onu mu istiyorum, yoksa onda aradığım şeyi mi?
- Kendime iyi geleni neden küçümsüyorum?
Bu soruların cevabı çoğu zaman dışarıda değil, kişinin kendi bağlanma tarihindedir.
Kendisine İyi Gelen Kişiyi Sevebilmek İçin Ne Gerekir
Bunun için önce huzuru tanıyabilmek gerekir.
İnsan:
- kaosu sevgi sanmayı bırakmalı,
- belirsizliği tutku ile karıştırmamalı,
- onay arzusunu aşk zannetmemeli,
- sakin bağdan kaçmamalı,
- içteki boşluğu başkasının yoğunluğuyla doldurmaya çalışmamalıdır.
Kısacası kişi, önce iç dünyasında daha güvenli bir yer kurarsa; dışarıda da kendisine iyi gelen kişiyi daha net görebilir.
En Dürüst Sorular Hangileridir
Kişi kendine şu soruları sormalıdır:
- Bu insan bana huzur mu veriyor, yoksa sürekli tetikte mi tutuyor?
- Onu mu istiyorum, yoksa onunla birlikte hissettiğim yoğunluğu mu?
- İyi gelen kişi bana neden daha az çekici geliyor?
- Ben sevgiyi güvenle mi, yoksa mücadeleyle mi eşleştiriyorum?
- Kalbim gerçekten neyin peşinde: huzurun mu, ispatın mı?
Bu sorular, romantik büyüyü bozmak için değil; duygunun gerçek kaynağını görmek için gereklidir.
Yoğun Hissettiren Kişi Her Zaman Yanlış Mıdır
Hayır, her zaman değil. Bazı güçlü bağlar hem yoğun hem sağlıklı olabilir. Ama mesele yoğunluğun kendisi değil; onun sende neye dönüştüğüdür.
Eğer yoğunluk:
- güvenle birlikteyse,
- saygıyı yok etmiyorsa,
- seni küçültmüyorsa,
- sürekli kaygı üretmiyorsa,
- ilişkinin omurgası sağlam ise
orada yoğunluk zararlı olmak zorunda değildir.
Ama yoğunluk seni yıpratıyor, küçültüyor, korkutuyor ve dengesizleştiriyorsa; o zaman çekiciliğin kaynağını sorgulamak gerekir.
Son Söz Kalp Bazen Huzuru Değil, Kendi Yaralarının Yankısını Seçer
İnsan neden kendisine iyi gelen değil, yoğun hissettiren kişiyi arar sorusunun cevabı çoğu zaman dışarıdaki kişide değil; içerideki bağlanma dilinde saklıdır. İnsan bazen sevgiyi huzurda değil, çalkantıda tanımıştır. Bazen değer görmeyi sakin yakınlıkta değil, zor kazanılan ilgide aramıştır. Bazen de iç boşluğunu, kendisine iyi gelen biriyle değil; onu sarsan biriyle daha güçlü hissetmiştir.
Bu yüzden kalp her zaman doğru kişiye değil,
bazen en tanıdık duyguya gider.
Ve bazen insanın en çok aradığı şey huzur değildir;
içindeki eski yarayı yeniden harekete geçiren o yoğun yankıdır.
Ama olgunluk şu farkı görebildiğinde başlar:
Yoğun hissettiren her şey derin değildir.
İyi gelen her şey de sıradan değildir.
Bazen asıl sevgi, insanı yakan değil;
ilk kez gerçekten dinlendiren yerde başlar.
