Babalar Günüyle Alakam, Kızım Yazınca Öğreniyorum
️
Çünkü Bazı Günler Takvimde Değil, Gözlerde Başlar
① Takvimde Adım Yoktu Ama Gözlerinde Vardım 
Kızımın Küçücük Parmağından Yazılmış Bir Mesaj… Ve Benim İçimde Patlayan Sessiz Yankı
Bugün Babalar Günüymüş.
Benim haberim yoktu.
Ta ki kızım yazana kadar…“BABACIIMMM BABALAR GUNUN KUTLU OLSUN IYIKII VARSIN ÇOK SEVIYORUM SENII”
O anda zaman durdu.
Ve içimde sessizce kırılan bir buz tabakası vardı.Çünkü ben o günleri unuturdum — ama o, beni unutmamıştı.
Belki bir kart almadım,belki bir hediye beklemedim,
ama o mesaj…
bir ömrün bana dönen yankısıydı.
② Baba Olmak Ne Günlere Sığar, Ne Cümlelere 
Sessiz Fedakârlık, Geriye Atılmış Duygular, Gözleriyle Sevmenin Sanatı
Baba olmak…– Ne söyleyebildiğin,
– Ne gösterdiğin…
Bazen sadece arkasında durduğun bir hayatın gölgesi olmak.
Evde duvarları tamir etmek ama kendi içindeki yıkımları kimseye göstermemek.
Yalandan Faturaları öderken hayalleri ertelemek.
Tamir ettiklerini değil, sustuklarını hatırlamak.③ O Mesaj Her Şeyden Güçlüydü 
Çünkü Kızımın Kaleminde Bütün Geç Kalmış Duygular Vardı
“Babam…” diye başlayan bir mesaj,bütün hayatımın
en anlamlı yankısıydı.
O tek satırda:– Affedilmeyen eksiklikler
– Söylenmemiş teşekkürler
– Geri alınamayan suskunluklar
hepsi sessizce bağışlandı.
Ve ben o anda anladım:
Babalar Günü sadece kutlanan değil… bazen insanın içini kutlayan bir aydınlıktı.
Son Söz: