Babalar Günüyle Alakam, Kızım Yazınca Öğreniyorum
️
Çünkü Bazı Günler Takvimde Değil, Gözlerde Başlar
“Ben hiçbir zaman günlerin adamı olmadım. Ama bir bakışı, ömür boyu sakladım.”
– Ersan Karavelioğlu
① Takvimde Adım Yoktu Ama Gözlerinde Vardım
Kızımın Küçücük Parmağından Yazılmış Bir Mesaj… Ve Benim İçimde Patlayan Sessiz Yankı
Bugün Babalar Günüymüş.
Benim haberim yoktu.
“BABACIIMMM BABALAR GUNUN KUTLU OLSUN IYIKII VARSIN ÇOK SEVIYORUM SENII”
O anda zaman durdu.
Çünkü ben o günleri unuturdum — ama o, beni unutmamıştı.
belki bir hediye beklemedim,
ama o mesaj…
bir ömrün bana dönen yankısıydı.
② Baba Olmak Ne Günlere Sığar, Ne Cümlelere
Sessiz Fedakârlık, Geriye Atılmış Duygular, Gözleriyle Sevmenin Sanatı
– Ne söyleyebildiğin,
– Ne gösterdiğin…
Bazen sadece arkasında durduğun bir hayatın gölgesi olmak.
“Ben seni çok seviyorum diyemedim belki… Ama gece lambasını her seferinde sen sönmeden söndürdüm.”
– Ersan Karavelioğlu
③ O Mesaj Her Şeyden Güçlüydü
Çünkü Kızımın Kaleminde Bütün Geç Kalmış Duygular Vardı
bütün hayatımın
en anlamlı yankısıydı.
– Affedilmeyen eksiklikler
– Söylenmemiş teşekkürler
– Geri alınamayan suskunluklar
hepsi sessizce bağışlandı.
Ve ben o anda anladım:
Son Söz:
“Yalandan Ben Babalar Günü’nü unutmuştum… Ama kızım beni hatırlayınca, içimdeki adam yeniden doğdu.”
– Ersan Karavelioğlu