Varlığımda Yanımda Olanlar, Yokluğumda Neden Kayboluyor
Soruya İlk Bakış: Gerçekten Kayboluyorlar Mı?
Bu soru, yalnızca çevremizi değil, kendimizi de sorgulamamıza neden olur.
Varlığımızda bolca ses, kalabalık ve söz varken,
yokluğumuzda sessizlik, unutuluş ve bazen hayal kırıklığı kalır.Ama neden?
Muhtemel Nedenler
1. 
İlgi Değil, İmkân Dostlukları
Bazı insanlar varlığımızla gelen imkânlara, fırsatlara ya da güce bağlıdır. Biz ortadan çekilince, onların ilgisi de nedene bağlı olarak kaybolur.
2. 
İnsanlar Zorluktan Kaçma Eğilimindedir
Yokluk, hastalık, yalnızlık ya da başarısızlık gibi durumlar, çoğu insanı rahatsız eder. Çünkü bu durumlar, onları da kendi kırılganlıklarıyla yüzleştirir. Kaçmak, savunma mekanizmasıdır.
3. 
Gerçek Yüzlerin Ortaya Çıkması
Varlığın bir aynaydı.
Bazılarının samimiyeti, o aynadaki yansımasından ibaretti.
Yokluğun ise o aynayı kırdı — ve yüzler maskesiz kaldı.
Peki Bu Ne Anlama Gelir?
 Gerçek |  Anlamı |
|---|---|
| Çok kişiyle çevrili olmak ≠ yalnız olmamak | Kalabalık, samimiyetin kanıtı değildir |
| Zor zamanlar filtre görevi görür | Kimsenin gitmesi tesadüf değil; bu bir “ayıklama”dır |
| Yokluk, özgürleştiricidir | Kimsenin gölgesine değil, kendi ışığına dönme zamanıdır |
Sonuç: Yoklukta Kalanlar, Gerçekte Hiç Gitmeyenlerdir
Varlığında yanında olan çoktur.
Ama yokluğunda yanında kalanlar, yüreğinde taht kurar.
Ve unutma:
Son düzenleme:
