İnsan Neden Kendine Yakışanı Seçmeye Başlayınca Suçluluk Hisseder 
Özsaygı, Öğretiler ve İç Çatışma
İnsan kendine yakışanı seçtiğinde içi hafifler…
ama kalbin bir köşesinde suçluluk kıpırdar.
Çünkü ona uzun süre şunu öğrettiler:
“Kendini seçmek ayıptır.”
Oysa ayıp olan,
kendini sürekli ikinci sıraya atmaktır.
— Ersan Karavelioğlu
“Kendine Yakışanı Seçmek” Ne Demektir
Suçluluk Neden Tam Bu Noktada Ortaya Çıkar
Özsaygı ile Suçluluk Neden Çatışır
Öğretilmiş Suçluluk Nedir
“İyi İnsan” Kalıbı Suçluluğu Nasıl Besler
İç Çatışma Nasıl Hissedilir
Suçluluk Gerçek mi Yoksa Bir Alarm mı
Kendine Yakışanı Seçmek Neden “Bencillik” Sanılır
Suçluluk En Çok Kime Karşı Hissedilir
Kendine Yakışanı Seçmek Neyi Bozar

Suçluluk Neden “Geri Dön” Der

Bu Suçlulukla Ne Yapılmalı

Suçluluk Azalınca Ne Artar

Kendine Yakışanı Seçmek İlişkileri Nasıl Değiştirir

“Herkesi Üzdüm” Hissi Gerçekçi mi

Özsaygı Ne Zaman Yerleşir

Kendine Yakışanı Seçmek Yalnızlaştırır mı

Bu Sürecin En Olgun Cümlesi Nedir

Son Söz
Suçluluk Ne Söyler
İnsan kendine yakışanı seçmeye başladığında suçluluk hissedebilir,
çünkü yıllarca başkalarına yakışanı seçerek var oldu.
Ve insan şu cümleyi içten söylediğinde iç çatışma diner:
kimseyi incitmek değil;
kendimi incitmeyi bırakmaktır.
İşte bu fark ediş, özsaygıyı kalıcı kılar.
Kendine yakışanı seçmek cesaret ister.
Çünkü bazıları seni,
kendine yakışmadığın hâlinle sevmiştir.
Ama insan,
kendine yakışanı seçmediği her an
içinden biraz eksilir.
— Ersan Karavelioğlu