Ekzistansiyalizmin Ana Felsefi İlkeleri Nelerdir
“İnsan, önce dünyaya atılır. Sonra neden atıldığını anlamaya çalışırken kendini inşa eder.”
– Ersan Karaveloğlu
GİRİŞ: Bir Felsefeden Fazlası – Bir Varoluş Çağrısı
Ekzistansiyalizm, 20. yüzyılda özellikle Sartre, Camus, Heidegger, Kierkegaard gibi düşünürlerle şekillenen; bireyin varoluşunu, özgürlüğünü, yalnızlığını ve sorumluluğunu temel alan bir felsefi yaklaşımdır.
Ama özünde şunu haykırır:
“Hayatın anlamı yok. Ama onu sen yaratacaksın.”
Bu, özgürlükle birlikte gelen bir yükümlülük, bir boşlukla gelen sonsuzluk, bir yalnızlıkla gelen sorumluluktur.
EKZİSTANSİYALİZMİN ANA FELSEFİ İLKELERİ
| Varoluş özden önce gelir | İnsan önce vardır, sonra ne olacağını kendi seçer |
| Radikal özgürlük | Birey tamamen özgürdür — ve seçimlerinden sorumludur |
| Anlamın yokluğu | Hayatın önceden tanımlı bir anlamı yoktur, anlam bireyde doğar |
| Kaygı ve bunaltı | Bu özgürlük, bireyde varoluşsal bir kaygı yaratır |
| Otantiklik (özgünlük) | İnsan, kendi değerlerini seçmeli; başkalarınınkini taklit etmemeli |
| Absürd ile yüzleşme | İnsan, anlam arar; evren ise sessizdir — bu çatışma absürddür |
| Ölüm bilinci | Varoluşun geçiciliği insanı kendiyle yüzleştirir |
“VAROLUŞ ÖZDEN ÖNCE GELİR” NE DEMEK
Sartre’ın meşhur sözü:
“İnsan önce vardır, sonra kendini tanımlar.”
Bu şu anlama gelir:
İnsan önceden belirlenmiş bir özle (örneğin Tanrı tarafından çizilmiş bir kaderle) değil, tamamen boş bir varlık olarak dünyaya gelir.
Ve o boşlukla yaptığı seçimler aracılığıyla “kim olduğunu” kendisi belirler
KORKU, BUNALTI VE SORUMLULUK
Ekzistansiyalist düşünürler, özgürlüğün yanında kaygı, yalnızlık, çaresizlik gibi zor duyguları da felsefenin merkezine alır.
- Kierkegaard: “İnançsız bir özgürlük, sonsuz bir bunalımdır.”
- Heidegger: “İnsan, ölüme fırlatılmış bir varlıktır.”
- Sartre: “Özgürüz, mahkûm olduğumuz kadar.”
OTANTİK YAŞAM: KENDİNE SADIK KALMAK
Otantik yaşam; bireyin:
- Kendi değerlerini tanıması
- Korkularına rağmen kendi kararlarını vermesi
- Sürüden ayrılma cesareti göstermesi
anlamına gelir
️
“Bir seçim yapmadığında bile, seçmiş olursun.” – Sartre
ABSÜRD VE KENDİNE RAĞMEN VAR OLABİLMEK
Albert Camus’nün “absürd” kavramı, insanın anlam arayışı ile evrenin anlamsızlığı arasındaki çatışmayı anlatır.
Tanrılar tarafından sonsuza kadar bir kayayı dağa taşıyıp geri yuvarlanmaya mahkûm edilen adam.
“İnsan da böyle bir kaderi yaşar — ama yine de başkaldırır. Yine de yaşar.”
Bu başkaldırı, en soylu eylemdir
SONUÇ: BİREY, KENDİNİ YARATMAKLA YÜKÜMLÜDÜR
Ekzistansiyalizm der ki:
Hayatın bir anlamı yok
Ama senin anlam yaratma kapasiten var.
O anlamı ne devlette, ne dinde, ne toplumda, ne başka bir insanda bulabilirsin.
Ancak kendi seçimlerinde, kendi sorumluluğunda ve kendi cesaretinde...
“Hayat, verilmiş değil — yaratılmış bir şiirdir. Ve bu şiiri sen yazmazsan, başkaları sana bir ağıt yazar.”
– Ersan Karaveloğlu
Son düzenleme: