Kipriden Köfte Yapsalar Da Yememin Felsefesi 

“Gerçek açlık midede değil, zihindedir; bazen sofradan değil, düşünceden doyar insan.”– Ersan Karavelioğlu
Giriş: Herkes yer ama herkes “neden yemediğini” açıklayamaz
Hayat, önümüze birçok “köfte” koyar.
Görünüşü güzel, kokusu cezbedici…
Ama içeriğini bildiğimizde bazen şöyle deriz:
“Ben bunu yemem.”
İşte tam burada başlar kişisel felsefe:
Tat değil, tercih…
Lezzet değil, ilke…
Popüler değil, bilinç…
Kipriden köfte yapsalar da yemem…
Çünkü mesele sadece yemek değil, neden yemediğindir.
“Yemem” demenin ardındaki derin felsefe nedir
| “İçime sinmiyor” | Vicdani sezgi |
| “Benim tarzım değil” | Kültürel aidiyet / kimlik |
| “İçeriğini beğenmiyorum” | Bilgiye dayalı tercih |
| “Beni temsil etmiyor” | Öz-benliğe sadakat |
| “İnat değil, seçim bu” | İrade ve duruş |
Yememek bazen yemekten daha çok şey anlatır.
Kipri nedir, neden bazıları ondan uzak durur
(Kelime mizahî olabilir ama biz felsefeyi sürdürelim!)
- Kipri, burada bir semboldür:
→ İçeriği bilinmeyen, özü bozulmuş, sana ait olmayan şey - Yani bu söz aslında şunu der:
→ “Ne kadar güzel sunarsan sun, içimle çelişeni mideme indirmem.”
Hayat sana “köfte” diye ne sunarsa sunsun, sen içinde “ne olduğunu” biliyorsan özgürsündür.
Mizah mı, duruş mu
Bu cümle güldürür.
Ama güldürdüğü kadar da düşündürür.
Çünkü biz bazen hayattaki kararlarımızı da bu kadar net veremeyiz:
“Kötü biri ama idare edeyim…”
“İşimden memnun değilim ama alıştım…”
“Sevmiyorum ama herkes seviyor…”
Ama işte biri çıkar ve der ki:
“Kipriden köfte yapsalar da yemem!”
→ Bu aslında “Benim bir çizgim var” demektir.
Bu cümle senin hayatındaki hangi “köfteleri” anlatıyor olabilir
| Popüler ama boş sohbetler | “Ben içi dolu bağ kurmak isterim.” |
| Sana dayatılan iş hayatı | “İçimde yanmayan ateşe hayatımı veremem.” |
| Kalabalık ama sahte çevreler | “Samimiyetsizliğe masada yer yok.” |
| Duygusuz ilişkiler | “Sevmeden sevmem.” |
| Değerlerine uymayan fırsatlar | “Bana uymayan altın bile olsa, almam.” |
Yememek bazen bir felsefe değil, bir devrimdir… içten içe yapılan sessiz bir devrim.
Sonuç: Yememek de bir ifadedir… bir yaşam cümlesidir
“Yemem” dediğin her şey, kendine sadık kalışındır.
İşte bu yüzden, bazen gülümseyerek söylenen bir söz,
koca bir hayat duruşunu özetler.
“Kipriden köfte yapsalar da yemem…”
Çünkü ben kendime ihanet etmem.
Son düzenleme: