😄 Ramazanla ilgili Fıkralar 😄

Ramazan’da Sahur Telaşı ​

Bir Ramazan gecesi, sahurda ezanı kaçıran Temel, panikle mutfağa koşmuş. Fakat tam bir şeyler yiyecekken eşi Fadime ona seslenmiş:

— "Temel, artık yeme! Ezan okundu!"

Temel kaşığı elinde duraksamış ve derin bir iç çekerek şöyle demiş:

— "Hımm... O zaman en iyisi akşam ezanına kadar dayanayım!"

Ramazan, hem oruç tutmanın hem de tebessüm etmenin zamanıdır!

Bir gün Nasreddin Hoca, Ramazan ayında oruç tutan komşusunu ziyaret etmeye karar verdi. Komşusu, iftar saatine yakın bir zamanda Hoca'yı eve davet etti.

Hoca, eve gittiğinde sofranın hazır olduğunu gördü ve komşusunun sıcakkanlı davranışı karşısında oldukça mutlu oldu. Ancak, iftar vakti gelene kadar açlığına dayanamayan Hoca, bir parça hurma çaldı ve yedi.

Daha sonra iftar vakti geldiğinde, Hoca ve komşusu beraber oruçlarını açtılar. Ancak, yemeğin ardından Hoca'nın midesi rahatsızlandı ve tuvalete gitmek zorunda kaldı.

Komşusu, Hoca'nın rahatsızlığından endişe etti ve ona sordu: "Nasıl oldu da bu kadar kötü hissediyorsun? Acaba oruç tutarken bir şey mi yedin?"

Hoca, utanarak cevap verdi: "Evet, biraz hurma çaldım ama ne olacak ki? Benim hırsızlık yapmam mı gerekiyordu?"

Komşusu gülümsedi ve şöyle dedi: "Hayır Hoca, ama belki de Ramazan ayında hırsızlık yapmamalıydın!"

Bu esprili fıkra, Ramazan ayında tutulan oruçların önemini vurgulamakta ve mizahi bir üslupla anlatılmaktadır.

Ramazan ayıyla ilgili bir fıkra şöyle anlatılabilir:

Nasreddin Hoca bir gün Ramazan ayında oruç tutarken, köpeği havlamaya başladı. Hoca, köpeğin havlamasından rahatsız oldu ve köpeği dışarı çıkarmak istedi. Ancak, oruçlu olduğu için su içmesi yasak olduğundan, köpeğe su veremezdi.

Bunun üzerine, Hoca bir çözüm bulmak için düşünmeye başladı ve bir çift ayakkabı aldı. Ayakkabıları su dolu bir leğene daldırarak ıslattı ve köpeğe verdi. Köpek, su dolu ayakkabıları yalayarak suyunu içti ve Hoca da orucunu bozmadan köpeğini susuzluğundan kurtarmış oldu.

Hoca'nın bu akıllıca çözümü, insanların Ramazan ayında oruç tutarken karşılaştıkları zorlukları aşmalarına yardımcı olabilir. Ayrıca, hikayede vurgulanan dayanışma ve merhamet gibi değerler de Ramazan ayının ruhuna uygun olarak önemsenir.

Bir gün Molla, Ramazan ayında orucunu bozan genç bir adamı yakalamış. Molla, adamı yanına çağırdı ve sert bir şekilde sordu:

"Niçin orucunu bozdun?"

Genç adam üzgün bir şekilde cevap verdi:

"Hocam, çok susamıştım ve karşımda bir çeşme vardı. Dayanamayıp susuzluğumu gidermek istedim."

Molla düşündü ve sonra şöyle dedi:

"Peki, neden ellerini yıkayıp oruç başladığında o çeşmeden içmedin?"

Genç adam utangaç bir şekilde cevap verdi:

"Hocam, elbiselerim kirliydi ve utanıyordum."

Molla gülümsedi ve şöyle dedi:

"Anladım, yani utanmaktansa susuz kalmayı tercih ettin. Ama unutma, Ramazan ayında orucunu bozmak günah ve yanlış bir davranıştır. Daha sonra bu hatanı yapmamaya özen göstermelisin."

Ramazan ayının gelmesiyle birlikte, bir aile iftara davet edildi. Aile, iftar yemeğini açtıktan sonra sohbet etmeye başladılar.

Bir ara, baba çocuklarına dönerek "Ramazan ayı boyunca hep beraber oruç tutacağız. Ama bu sene biraz farklılık yapalım" dedi.

Çocuklar merakla dinlemeye başladılar. Baba devam etti: "Bu sene, her gün orucumuzu açarken bir fıkra anlatacağız. Böylece hem eğlenir hem de ihramızı daha da güçlendiririz."

Çocuklar hemen kabul ettiler ve her gün iftar sofrasında birbirinden komik fıkralar anlatıldı. Hem oruçlarını bozmadılar hem de ailenin arasındaki bağları güçlendirdiler.

Ramazan ayı bittiğinde, çocuklar babalarına teşekkür ettiler. "Bu sene çok güzel bir Ramazan geçirdik, sayende" dediler.

Baba gülümseyerek "Sizlerle birlikte Ramazanın tadını çıkarmak benim için en güzel hediye oldu" diye cevap verdi.

Bir gün biri Ramazan ayında oruç tutmadığı için yakalanmış ve cezaya çarptırılmış. Ceza olarak kendisine 2 ay boyunca her gün bir torba patates yemesi emredilmiş. Adam şaşırmış ve "Patates mi?" diye sormuş. Hakim de cevap vermiş: "Evet, patates. Hem oruçluyken yediğimiz patates de var senin yemeyeceğin mi?"

Ramazan ayında bir adam oruç tutmaktaymış. Bir gün iftar vakti yaklaşırken çok acıkmış ve dayanamayarak bir elmayı hızlıca yemiş. Hemen ardından pişmanlık duymuş ve içinden “Ah, Allah'ım, açıkta yemek yemek harammış, ben ne yaptım!” diye düşünmeye başlamış.

Ertesi gün camide hocasına durumu anlatmış. Hoca gülümseyerek demiş ki: "Aslında senin durumun, elmayı yiyen değil, elmayı gören orucunu bozmaktır!"

Adam şaşırmış ve sormuş: "Hoca, nasıl olur? Ben zaten orucumu bozdum!"

Hoca gülerek cevaplamış: "Eğer sen göz kapaklarını oruç tutarsa, o zaman orucunu bozmamış olursun!"

Bir gün Ramazan ayında bir çocuk, annesine sormuş:

"Anne, neden Ramazan ayında oruç tutuyoruz?"

Annesi cevap vermiş:

"Çünkü Ramazan ayı, Allah'ın bize rahmetini ve affını bol bol gönderdiği özel bir aydır. Bu ayda oruç tutarak, bedenimizi ve ruhumuzu arındırırız. Aynı zamanda, aç ve susuz kalan insanların ne hissettiklerini anlamamızı sağlar. Böylelikle daha şükreden, daha sabırlı ve daha hoşgörülü oluruz."

Çocuk düşünceli bir şekilde sormuş:

"Peki anne, oruç tutmak zor mu?"

Annesi gülümseyerek cevaplamış:

"Evet, bazen zor olabilir. Ama zorluklarla başa çıkmayı öğrenir ve sabırlı olmayı öğreniriz. Ramazan ayı bizim için bir sınavdır. Her gün oruç tutarken, daha da güçleniriz. Ayrıca, iftar zamanında paylaşma duygusunu yaşar, aç olan insanlara yardım ederiz. Bu da bizi mutlu eder."

Çocuk düşünceye dalıp soru sormaya devam etti:

"Anne, bu oruçla birlikte iftar sofraları da çok özeldir, değil mi?"

Annesi gülerek cevap verdi:

"Evet, iftar sofraları Ramazan ayının en güzel anlarından biridir. Tüm aile bir araya gelir, dualarla oruçlarını açarlar. Birlikte yemek yemek, sohbet etmek ve sevdiklerimizle zaman geçirmek bizi mutlu eder. İftar sofraları, paylaşmanın, sevginin ve birlikte olmanın simgesidir."

Çocuk sevinçle sordu:

"Anne, bu yüzden Ramazan ayını çok seviyorum! Her yıl tekrar gelmesi ne güzel!"

Annesi mutlu bir şekilde gülümsedi ve şöyle dedi:

"Evet, Ramazan ayı gerçekten de özel bir aydır. Her yıl bize bir şans daha verir, ruhumuzu temizler ve sevgiyle dolmamızı sağlar. Bu yüzden Ramazan ayını biz de çok seviyoruz."

Bir gün Nasreddin Hoca, Ramazan ayında oruç tutmak için niyetlenir. Fakat kendisine pek güvenmez ve "Acaba oruç tutar mıyım?" diye düşünür.

Ertesi gün oruca başlamadan önce hocanın aklına bir fikir gelir. Hemen bir arkadaşını bulur ve ona der ki:

- Arkadaşım, sen benim üzerine biraz su dök ve benim sana sinirlenmemi sağla.

Arkadaşı şaşırır ve "Neden böyle bir şey istersin?" diye sorar.

Nasreddin Hoca, gülerek cevap verir:

- Ben oruç tutmak istiyorum ama acaba sinirlerime hakim olabilir miyim diye merak ediyorum. Eğer sen bana sinirlenmemi sağlarsan ve buna karşılık ben sana kızmadan su dökersem, demek ki orucum da sağlam olur.

Arkadaşı şaşkınlıkla hocanın teklifini kabul eder. Ve hemen hocanın üzerine su döker. Nasreddin Hoca hiç sinirlenmeden sakin bir şekilde arkadaşının üzerine su döker.

Arkadaşı şaşkınlıkla hocaya bakar ve der ki:

- Nasreddin Hoca, sen gerçekten de oruç tutmak için doğru niyet etmişsin. Sinirlenmeden su dökmek kolay bir şey değildir.

Hoca gülümseyerek arkadaşının sözlerine cevap verir:

- Evet, doğru söylüyorsun arkadaşım. Oruçlu olduğumda bile kontrolümü kaybetmiyorum. Şimdi oruca başlayabilirim.

Bu olayı duyan diğer köylüler Nasreddin Hoca'ya hayranlıkla bakarlar ve onun Ramazan ayında gösterdiği fedakarlığı konuşurlar.

Bir gün Nasreddin Hoca, Ramazan ayının ilk gününde camideki cemaate ders vermek üzere minbere çıkar. Hoca, cemaatten şöyle bir soru gelir: "Hocam, oruçlu olduğumuz süre boyunca yanlışlıkla bir şey yersek ne yapmalıyız?"

Nasreddin Hoca düşünür ve sonra hızlıca cevap verir: "O zaman yiyin, zaten oruç bozulmuştur."

Cemaat şaşırır ve birisi itiraz eder: "Hocam, yanlışlıkla yemek yemek orucu bozmaz!"

Nasreddin Hoca ise gülerek şöyle der: "Eğer yanlışlıkla yemek yemek orucu bozmasaydı, bahane bulan herkes böyle yapardı!"

Cemaat güler ve bu espriyle derslerini tamamlarlar.