Vicdan Neden Susar 
Alışkanlık, Savunma ve Ahlaki Körlük
“Vicdan bir anda susmaz; insan onu her gün biraz daha duymamayı seçer.”
— Ersan Karavelioğlu
Vicdanın Susması Bir Arıza Değil, Bir Alışmadır
Vicdan bozulmaz;
alışır.
İlk rahatsızlıklar tekrarlarla körelir.
Alışılan her ihmal, suskunluğun provasıdır.
İlk Uyarının Bastırılması
Vicdan önce
fısıldar.
“Abartıyorsun” denildiği an bastırma başlar.
İlk uyarı susturulursa, ikincisi daha zayıf gelir.
Normalleştirme Mekanizması
Tekrar edilen davranış
normal görünür.
Zihin eşik düşürür, kalp sessizleşir.
Normalleşen hata, ahlaki körlüğe giden taşları dizer.
Kendini Haklı Çıkarma Savunması
“Benim şartlarım farklı” cümlesi
vicdanın sesini
boğar.
Savunma arttıkça yüzleşme azalır.
Suçu Dış Etkenlere Yüklemek
Hata dışarı atıldığında sorumluluk içeride kalmaz.
“Herkes böyle” dili, vicdanı
yalnız bırakır.
Yalnız kalan vicdan susar.
Küçük İhlalleri Küçümsemek
“Önemsiz” denilen her ihmal
sessizliğe bir tuğla ekler.
Büyük çöküşler küçük görmezden gelişlerle başlar.
Duygusal Yorgunluk ve Kaçış
Sürekli yüzleşmek yorucudur.
Kaçış kısa süreli rahatlama sağlar.
Rahatlama arttıkça duyarlılık azalır.
Kimlik Kalkanı Oluşturmak
“Ben kötü biri değilim” savunması
davranışı değil
imajı korur.
İmaj korunurken vicdan feda edilir.
Onay Bağımlılığı
Toplumsal alkış vicdanın sesini bastırır.
Beğenilme ihtiyacı, doğruyu
ikincil kılar.
Alkış artarsa vicdan susar.
Korkunun Yön Değiştirmesi
Allah’tan korku azalır,
insanlardan korku artar.
Yön kayması ahlaki pusulayı bozar.
Bozulan pusula sessizlik üretir.
Dil ile Kalp Arasındaki Kopuş
Doğru sözler söylenir ama
yaşanmaz.
Bu kopuş vicdanı yorar.
Yorulan vicdan susmayı seçer.
İbadetin Şekle İndirgenmesi
Şekil var,
yön yoksa
ibadet vicdanı beslemez.
Beslenmeyen vicdan körelir.
Kul Hakkının Ertelenmesi
Yüzleşmeler ertelendikçe
vicdan
ağırlaşır.
Ağırlık sessizliğe dönüşür.
Sürekli Erteleme Alışkanlığı
“Sonra düzeltirim” cümlesi
vicdanı
oyalama taktiğidir.
Oyalandıkça ses kısılır.
Günahın Katmanlaşması
Tek tek değil,
birikerek etkiler.
Katmanlar kalınlaştıkça his azalır.
His azalınca sessizlik kalıcı olur.
Sessizliğin Kaybı
Vicdan sessizlikte konuşur.
Gürültü arttıkça duyulmaz.
Duyulmayan ses zamanla kesilir.
Ölüm Bilincinin Silinmesi
Fanilik unutuldukça dünya
mutlaklaşır.
Mutlak dünya vicdanı
gereksiz görür.
Gereksiz görülen şey susturulur.
Süreklilikten Yoksun Tevbe
Aralıklı pişmanlık
vicdanı
ikna etmez.
İkna olmayan vicdan kapanır.
Son Söz Vicdan Ne Zaman Yeniden Konuşur
Vicdan; savunma bırakıldığında,
sorumluluk alındığında,
rahatsızlığa tahammül edildiğinde yeniden konuşur.
Suskunluk kader değil;
alışkanlığın sonucudur.
“Vicdanın sesi kaybolmadı; sadece duymamakta ısrar ettik.”
— Ersan Karavelioğlu
